♥ 24 時間 With Me ♥

บีซี่นิจิโย่บิ

2005-10-17T04:26:00.000-07:00

ด้วยความขี้เกียจเกาะกินอีกตามเคยเลยทำให้คุณพีรนุชไม่ได้มาอัพไดเลย ....รูปเริปอะไรก็ยังไม่ได้ทำเลย เหอ เหอ ฮ่า ฮ่า

พักหลังๆส่วนใหญ่เวลาเล่าเน็ทก็จะใช้เวลาอยู่ที่บอร์ดเป็นส่วนใหญ่ คงเพราะช่วงนี้เว่นแอ๊กทีฟด้วยล่ะมั๊ง.... เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปกินข้าวไกลลลล มากกกกกก -_- ก็หลังเลิกงานน่ะตอนแรกว่าจะไปดูหนัง อยากดูเฉินหลงแต่ดันไม่มีรอบ เหลือแต่ที่ SF รอบ 6 โมงเย็น...ใครจะรอวะ พอดีต่ายโทรมาบอกว่าเค้าจะไปกินเลี้ยงส่งพี่เอฟกัน (เลี้ยงส่งเลี้ยงรับสลับกันอยู่แค่นี้ล่ะวะ) ไอ้มี่มันหลอกเรา .....อ่อ ขอแนะนำตัวละครใหม่ก่อน 5555 มี่ค่ะ มี่เป็น Assist Events & Marketing Manager เราหลงคิดว่านังมี่มันเป็นพี่อยู่ได้ตั้งนาน เพราะตัวมันสูง หน้ามันก็แก่ HA HA HA!! จริงๆแล้วเกิดปีเดียวกัน แถมเกิดใกล้ๆกันด้วย เป็นเพื่อนชาวราศีกันย์เหมือนกับดิฉันเลย (มิน่าคุยถูกคอ) ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาเกือบ 2 ปี ไม่เคยสนิทสนมกับพวกจัดเลี้ยงเลยเพิ่งมียัยมี่นี่แหละ ไม่รู้มาไงเหมือนกัน ...ต่อๆมี่มันบอกว่าไปไม่นานมันมีนัดที่สยามตอนบ่าย 3 เหมือนกัน (ตอนแรกเราว่าจะไปดูหนังรอบบ่าย 3 ไง) เราก็เลยเอ้อ ไปก็ไป .............ปรากดว่าจากสีลมเหาะไปกินข้าวกันที่พระประแดงค่ะ .โฮกกก หิวไส้แทบขาด นั่งรถไปจะเป็นลม นั่งรถพี่แยมไปกัน มีไอ้มี่ ต่าย พี่ปัญ นั่งไปก็แอบบ่นกันไป ...รู้งี๊กูไม่มาหรอก T__T ทางนี่ก็ดี๊ดีค่ะ เป็นลูกรังเชียว ดินงี๊แดงเลย พี่แยมบอกว่าไม่บอกก่อนไม่งั้นจะได้เอาโฟร์วีลมา ก๊ากกๆๆๆ ขำๆๆ พี่เล็ก (คนหาร้าน) คุณสตีเว่น (เจ้านายใหม่แทนลุง) กับไชเรช (ที่พวกเซลเรียกกันว่าชัยยะเรศ....ฮาอีกแล้ว ก๊ากๆๆๆ) นั่งมาคันเดียวกัน อาหารก็โอดี กินเยอะมากกกก ไม่เคยเห็นอาหารบนโต๊ะเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย ^^; แต่ก็กินหมด......... พี่ตู๋กับพี่หน่อยมาช้ามากกกก จนกินหมดแล้วกินไอติมก็แล้วถึงเพิ่งจะมา เวลาล่วงเลยไปถึง 3 โมงแก่ๆ 3 สาว (มี่ ต่าย เรา) ตัดใจบอกเลิกนัดกันอย่างพร้อมเพรียง เหอ เหอ กินๆอยู่บ๋อยมาบอกว่า "พี่ครับๆไม่ได้ไล่นะครับ แต่ถ้าไม่รีบกลับเดี๋ยวเย็นๆน้ำมันจะขึ้นขับรถลำบากนะครับ" ...เหอๆๆ เกิดมาเพิ่งเคยเจอ ....น้ำมันขึ้นจริงๆอ่ะ เอารถออกกันแทบไม่ทัน แถบนั้นมันมีบ่อ บึงเยอะ น้ำขึ้นมาครึ่งคันรถเลย สภาพแต่ละคนเหมือนไปผจญภัยมา อิ่มๆเหนื่อยๆง่วงๆพิกล...... แต่ 3 สาวก็ยังมีแรงไปเดินสยามกันต่อค่ะ อีมี่หมดสภาพ แต่งมาซะเช้ง สะใจไม่ใช่น้อยยย อิๆๆๆ เดินๆแล้วเราก็เจอซันเลยนัดกลับบ้านพร้อมซัน หมดวันค่ะ

วันอาทิตย์ตื่นมาก็ทำโน่นนี่นั่นเสร็จ กำลังจะนั่งดูโมโมจังในไอทีวีปรากดว่าคุณลักษมีโทรมาชวนกินข้าวที่สามย่านซะงั้น -_-; เราก็บ้าจี้อาบน้ำแต่งตัวออกเลย แต่ยังไงเราก็มีนัดที่สยามตอนบ่าย 2 อยู่แล้ว นัดแก๊งเซเว่น กินข้าวเสร็จก็ไปเจอพวกนั้นที่แม็ค มีไอ้แก้ว กุ้ง ออย น้องไหม แนน น้องปัด อุ๊ยต๊ายย 7 คนพอดิบพอดี ^^ เลขเป็นมงคลยิ่งนัก! มันก็กินกันอีกแล้วค่ะท่านผู้ชม ....เราเพิ่งกินสเต๊กสามย่านมาแทบจะอ๊วกแตกเลยนั่งกินเกี๊ยวซ่าไป 1 ชิ้น เรื่องของเรื่องคือวันนี้นัดจ่ายตังกัน สมทบทุนกองทุนช่วยน้องซื้อกุชชี่ค่ะ....... ซึ่งก็คือซิงเกิ้ลใหม่ของเว่นนั่นเอง ไหมมันเป็นคนโอนตังให้ยุ้ย (จิน) ซื้อให้ เราไม่กล้าแล้วเพราะว่าเคยสั่งโกะแล้วเลิกรับกระทันหัน กลัวโดนแบนเหอ เหอ เหอ ^^; เดินเล่นประมาณ 2 วิ แล้วก็ไปกินสเวนเซ่นกัน คุยกันเม้าท์เมามันมากๆ แก๊งนี้เจอกันทีไรแม่งมีแต่กิน กินๆๆเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไป -__- เราก็กลับบ้านเปลี่ยนเสื้อ ออกไปโรงแรม มีงานตอนทุ่มนึง .....หึ...หึ ไอเลิฟฮอลิเดย์ อินน์ .........รักม๊ากมากไอ้โรงแรมนี้เนี่ย ต้องไปสัปดาห์ละ 7 วันค่ะ............ กว่าจะออกมาก็ 2 ทุ่มอ่ะ ช่างเป็นวันอาทิตย์ที่ชีพจรลงเท้ามากกๆ ดีที่ไม่ได้ไปงานหนังสือกับไอ้ยุ้ยด้วยนะเนี่ย....

พรุ่งนี้ซิงเกิ้ลออกแล้ว ^^ อยากฟังฟอเรเว่อเต็มๆ เพราะมากกกกกก เซเว่นเก่งญี่ปุ่นขึ้นอีกแล้ว.... โฮกๆๆๆๆ ใช้คำยากๆ ตามไม่ทันแล้ว T__T 　ブンちゃん、待って！！　＞＿＜　。。。ブンちゃんの日本語を上手ですよ！

อ้อ เกือบลืมไปเรามีเพื่อนใหม่ 2 คน คิมดูฮี คนเกาหลี อายุ 16 กับนาโอโกะซํง อายุ 34 เหอ เหอ .... 2 สาว 2 วันแต่ใจเดียวกัน อิๆๆๆๆๆ ＾＾　ดีใจมีเพื่อนใหม่มีเรื่องคุยเยอะแยะเลย ♥

ลมหนาว

2005-10-10T07:10:00.000-07:00

วันนี้อุตส่ากลับบ้านช้านะ แต่ว่า.....ยังไม่มีใครถึงบ้านเลย (นอกจากเกี๋ยงขาประจำ) T__T

ไม่ได้เขียนไดเลยตั้งแต่เริ่มกินเจ ....เออเรากินเจล่ะ....เอ๊ะบอกช้าไปรึเปล่า.......... ? (มาก) อีก 2-3 วันก็จะออกเจแล้ว ตอนนี้คิดอย่างเดียวว่าออกเจแล้วจะกินไรดี ตอนกลางวันเจอมาร (เติม S) ผจญ... พี่เคทเรียกเราไปกินข้าวที่ HR เค้าซื้อของกินมาเลี้ยงวันเกิดย้อนหลังให้พี่เคท เราไปเป็นเพื่อนพี่เค้าเฉยๆแหละเพราะรู้ว่ากินไรไม่ได้ ไปถึงกลิ่นงี๊โชยยยย ไก่ย่าง ลาภ ส้มตำ น้ำตก ยำสามกรอบ คอหมูย่าง ปลาดุกฟู โอย....ย...ยย จะฆ่ากันเหรอ ? -_-; พี่นกบอกว่าถ้าไม่มีมารผจญบุญจะไม่เยอะ (เหรอ ?) T__T ....ก็ยังดีนะ พี่ชินซื้อส้มตำเจมาให้เรา (คนเดียว) ....พี่โทบอกว่ายกให้เลยจ๊ะ สำหรับมุ้ยโดยเฉพาะ โฮกกกกกก ......ว่าแล้วก็หิว เพราะตอนนี้ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย....... รอส่วนบุญจากมาม๊าอยู่นะก๊า กลับมาไวๆๆๆๆๆ >__<

มีเรื่องเล่าเยอะแยะแต่ว่าไม่ได้มาเขียนไดเลย รูปตั้งแต่งานสต๊าฟปาตี้ก็ยังไม่ได้ลง ตอนนี้มีรูปใหม่อีกแล้ว หึๆๆ งาน Bed Push เมื่อวันเสาร์ (หฤโหด) ที่ผ่านมา เราไปทำงาน 9 โมง กลับ 2 ทุ่ม...T__T เป็นงานเดินพาเหรดการกุศล เหนื่อยแต่ไม่มากเพราะสนุก เราชอบดูคน คนเยอะมาก ฝรั่งตรึมเลย แต่งตัวกันครีเอทมากๆ เต็มที่สุดๆอ่ะ ปิดถนนสีลมเดินเลยนะ ชาตินี้คิดว่าคงไม่ได้ทำอะไรแบบนี้อีกแล้วล่ะ เหอๆๆๆ ไว้จะมาเล่ารายละเอียดให้ฟังพร้อมรูปแล้วกัน ^^

ตั้งแต่เขียนไดมาเคยพูดถึง AF มั๊ยน๊า ?? เหมือนจะไม่เคย เพราะไม่อยาก "เกร่อ" เหอๆๆๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่าติดว่ะ ดูเฉพาะวันโชว์อ่ะ น้องออฟได้ที่ 1!! เฮ........... พูดถึงแค่นี้ละกัน

วันนี้อากาศดีจัง ลมพัดเย็นๆ เหมือนจะบอกว่าใกล้หน้าหนาวแล้วนะ (อารมณ์ไหนเนี่ยดิชั้น เน่าจริงๆ) ชอบว่ะ ชอบอากาศแบบนี้ที่ซู๊ดดดดดด ♥ ♥

ออยโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้จะมาหา มันไม่ได้จะมาหาเราหรอก มันจะใช้งานเราตะหาก ชิ.... คงจะได้กินข้าวด้วยกัน .....

? ?? ™? ?

8 โมงเช้าวันอังคาร

2005-10-03T18:05:00.000-07:00

คร่อกกกก...ก...ก...ก.... Z Z z z

วันนี้แหกขี้ตาตื่นแต่เช้ามากก ....ตั้งนาฬิกาปลุกตอน 6.30 แต่ว่ามาตื่นเอาจริงๆตอน 7 โมง เรื่องของเรื่องก็คือว่าจะต้องมาทำงานตอน 7.30 มีนักร้องอินเดียอะไรก็ไม่รู้แม่งมาพักที่โรงแรม (ขอเป็นเกาหลีหรือญี่ปุ่นแทนได้ไหม ?) เห็นคุณราเกชบอกว่าดังมากกกก ....หึ ไปถึงรอๆถ่ายรูป 2 จึ๊ก แล้วก็กลับขึ้นห้อง โฮๆๆ หิวและง่วงนอนเป็นที่สุด

วันนี้กินเจเป็นวันที่ 2 ...... ไม่รู้ว่าจะรอดไปถึงวันสุดท้ายได้รึเปล่า -_-; กินเจแล้วแม่งหิวเร็ว (ปกติก็หิวเร็วอยู่แล้ว หึๆ)

ยังไม่ได้เล่าอะไรตั้งหลายเรื่อง เรื่องาน Staff Party ด้วย แล้วก็เรื่องที่ไปเกะแล้วทะเลาะกับนังออยด้วย (น่าโมโหจริง) ไว้ว่างๆก่อนแล้วกันนะ ตอนนี้เป็นวิญญาณนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่ตัวจริงๆยังนอนอยู่ที่บ้าน เหอ ๆๆ

วันนี้ไหนๆก็มาเช้าละ ตั้งใจว่าจะทำงานให้มันเป็นเรื่องเป็นราว (ปกติไม่เคย ?) เดี๋ยวเขียนนี่เสร็จแล้ว ก็จะเริ่มต้นทำงานล่ะ สู้ๆ สู้ตาย Fighting!!!

? ?? ™? ?

My 26th Bday

2005-09-27T07:58:00.000-07:00

สุขสันต์วันเกิดทูมี...มี..มี...

วันเกิดปีที่ 2 ที่อยู่ที่ฮอลิเดย์ อินน์ แห่งนี้ เหอ เหอ เหอ วันนี้วงจรชีวิตเริ่มต้นตั้งแต่ 7 โมงเช้า โอววว นานแล้วที่ไม่ได้ตื่นเช้าๆแบบนี้ กว่าจะขุดตัวเองให้หลุดออกมาจากเตียงแสนสบายได้ก็แสนจะลำบาก ลงไปอาบน้ำแต่งตัวไปใส่บาตร โอ๊ยยย เวลาเหลือเฟือก็เดินไปตลาดกับแม่ ซื้อกับข้าวเช้า เสร็จแล้วเราก็ไปเปลี่ยนเสื้อ ลงมากินข้าว นี่ก็แสนจะแปลก ไม่ได้กินข้าวเช้าที่บ้านมานานแสนนานเช่นกัน ไปถึงที่ทำงาน พี่มี่บอกว่าวันนี้สดใสจัง อิๆๆๆ มาถึงห้องเจอพี่เอ๋ก็ได้รับของขวัญวันเกิด เฮๆๆๆๆ ขอบคุณค่าเจ้านายขา ได้นาฬิกาไนกี้ล่ะ ( แปลกมั๊ยกำลังคิดว่าอยากได้นาฬิกาพอดี๊เลย!)

นี่ไงหน้าตาแบบนี้แต่ของเราสีฟ้า

พวกนายๆคงรู้กันจากตอนมอนิ่งบรีฟพอเราเจอใครก็มาแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้กันใหญ่ ขอบคุณมากๆค่า ทั้งคุณสตีเว่น (เหอ เหอ ชื่อเรายังจำไม่ได้เลยมั๊ง ) พี่แอร์เลขาจีเอ็ม พี่นกจัดซื้อ คุณกรอง อีเชฟ (นี่เพิ่งกลับมาวันนี้ มันกลับไปแต่งงานที่อิตาลีบ้านมันมา) พี่เคท พี่นกเซลที่เมสเสจมาแต่เรายังไม่ได้รับเพราะโทสับไม่จ่ายตัง เมื่อวานพี่นกเซลถามว่าแกอยากได้อะไรบอกชั้นมาเลยดีกว่า ชั้นขี้เกียจคิด ก๊ากๆๆๆๆ เลยบอกไปว่าอยากได้หมวกอ่ะ อยากได้มั๊ยนะ ?? ก็อยากได้อ่ะ อยากได้เยอะๆเลย จะเริ่มสะสมหมวกเบสบอลละ ชอบมากกกก ♥ แต่ไม่ไว้ใจพี่นกเลยบอกว่าเอาไอ้ต่ายไปช่วยเลือกด้วยนะ ฮ่าๆๆๆๆ ตอนสายๆไปประตูน้ำมา สัญจรอีกแล้วครับท่าน ....วันนี้มีเพื่อนร่วมเดินทางเพิ่มคือพี่เคทกับอ๋อม เสร็จแล้วก็ไปขนชุดที่ร้านเช่าชุดมา กว่าจะกลับมาก็บ่าย 3 เห็นจะได้ ร้อนมากค่ะแต่คุณพีรนุชดันใส่คอเต่า .....T_T ก็ในโรงแรมมันหนาวนี่นา เราแว๊บออกไปกินข้าวเที่ยง (ตอนบ่าย 3 -_-) กับพี่เคท 2 คน วันนี้กินชาเขียวปั่นที่ไม่ได้กินมาแสนนานด้วย อร่อยเหมือนเคย ซู๊ดๆๆ กลับเข้ามาเช็คเมลออยส่งเมลมาแฮปปี้เบิ๊ดเดย์เนื่องจากมันโทมาแล้วโทสับเราใช้บ่ได้ เหอๆๆๆ ตอนเย็นก่อนออกจากออฟฟิสนั่งติดกากเพชรที่หน้ากากให้พี่เอ๋ มานั่งทำกับพี่เคท 2 คน ต้องไปเบียดเสียดกันในห้องน้ำเพราะว่าฉีดสเปรย์กาว อารมณ์แบบเรียนวิชาศิลปะยังไงชอบกล สนุกดี เหอ เหอ เสร็จแล้วเราก็รีบบึ่งออกไปเรียนญี่ปุ่น โอ้ วันนี้ทุกคนมาช้ากันหมดเลย เล็กให้ของขวัญเป็นปลาฟิชโช่กระป๋องให้เรากับนอยคนละป๋อง ก๊ากๆๆๆ ขอบคุณมากๆๆค่ะ ไอ้ดาวมาก็ให้ที่ใส่กระดาษมินนี่ ของนอยได้มิกกี้ ...วันนี้เรียนเยอะมาก ......โฮกกกกกก ยูมิโกะเซนเซติดสปีดเดส

ถึงบ้านแล้วววว มีภาระต้องมาหาชุดให้เข้ากับหน้า......ไม่บอก....เหอ เหอ แม่งใส่ตามมีตามเกิดวะ วันนี้นอนดึกแน่ตู ......

สุดท้ายนี้ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนม๊ากกกกกกกมากกกกสำหรับข้อความอวยพรทั้งหลาย (ทั้งที่ถูกบังคับมาและคนที่เต็มใจจดจำได้อย่างแม่นยำ เหอ เหอ เหอ)
ทั้งโน้ต ...คนแรกๆ
ทั้งปุ้ย ...จำผิดวัน
ทั้งอ๊าด...จำผิดวันเหมือนกันแต่ไหวตัวทัน ....
คุณหญิงยุ้ยที่ไม่ได้คุยกันเลยช่วงนี้
ไอ้กิ๊ก...เพื่อนร่วมแก๊งพากันปล่อยเกาะลุงๆลาร์ค
ต้าที่มาแบบเลทๆแต่ก็ยังมาแฮปให้ดีใจ
คุณแก้ว ...ทำการ์ดให้แต่ไหงมีแค่รูปจินกับเว่น
น้องเปาผู้น่ารักจำวันเกิดพี่ได้แม่นยำ ขอบใจหลายๆ
นังมณีนิน (ออย) ที่จำได้แบบไม่ต้องทวงเช่นกัน เลิฟๆและมิสยูจริงๆ
เมสเสจของพี่นก แสนจะดีใจแม้เราจะไม่ได้รับข้อความ
ขอบคุณอีกครั้งกับอ้อมกอดแสนอบอุ่นพี่เคท
ขอบคุณอีกครั้งด้วยค่ะกับอ้อมกอดของพี่แอร์ซูเปอร์เลขา
ดีกับเราเสมอมาและทุกโอกาส ขอบคุณค่ะพี่เอ๋เจ้านายที่แสนดี
ของขวัญวันเกิดสุดเซอไพรจากเพื่อนๆที่เจ ทั้งดาวและเล็กและน้องๆที่อวยพรเรา ...เรียวโกะ...น้องนอยเพื่อนร่วมวันเกิดเดียวกัน.... น้องแจ๊ส
และล่าสุดสดๆร้อนๆกับน้องฝน เหอๆๆ เกือบไม่ทันแล้วนะเธอ

และเพื่อนๆน้องๆอีกหลายคนที่พยายามจะติดต่อเราแต่ทำไม่ได้ เหอ เหอ เหอ ขอขอบคุณและขออภัยมา ณ ที่นี้ ดีใจจริงๆหนอที่รอบตัวเรามีแต่คนดีๆ และเพื่อนๆที่น่ารัก (คนไม่ดีจะพยายามมองข้ามๆไปแล้วกัน)

สุดท้ายนี้ถ้าไม่ได้มาม๊าคงตื่นไม่ทันใส่บาตร แล้วก็ต้องลืมกรวดน้ำแน่ๆเลย -_-;

สวัสดีปีที่ 26 ของพีรนุช!!!!

ดี๊ด๊า

2005-09-26T05:22:00.000-07:00

วันนี้ไปสำเพ็ง.......

ไม่แปลกหรอกสำหรับเรา แต่ว่าวันนี้วันจันทร์น่ะสิ ..หึ..หึ...

อยู่ๆพี่เอ๋ก็ชวนไปสำเพ็งโดยมิได้นัดหมาย เพราะจะไปซื้อหน้ากากใส่งาน Staff Party วันมะรืนนี้ แล้วก็อุปกรณ์ตกแต่งหน้ากากของเธอนั่นเอง พี่เอ๋แต่งเป็นกระต่าย หาโน่นหานี่มาตัดต่อน่าดู ของเราเห็นหน้ากากที่พี่นกซื้อมาให้แล้ว ไม่เอาอะ ไม่ชอบประเภทสวยงาม.... ได้หน้า.... อิๆๆๆ ไม่บอก ไว้ดูกันเอง เราช๊อบชอบล่ะ ไปช่วงนี้มีแต่ของวันฮาโลวีน เราเจอร้านขายหน้ากากกับชุดแฟนซีที่ไม่เคยเจอมาก่อน 2 ร้าน ฮี๊ฮอน่าดู ดีวันหลังรู้แหล่งแล้ว

ตอนนี้ผู้คนชาวฮอลิเดย์ อินน์ก็จะไม่ค่อยมีกระจิตกระใจทำงานกันหรอกค่ะพี่น้อง เพราะว่าตื่นเต้นกันเหลือเกินกับงาน Staff Party ว่าแต่เราอ่ะเซ็งระเบิดมาหาชุดเอาแบบฉุกละหุกอีกแล้ว ตูจะใส่ไรดีเนี่ย !!!

เมื่อวานนี้ซันบอกว่าคินไดอิจิฉายแล้ว เหอ เหอ เหอ.... คาเมะนาชิสุดที่เลิฟฟฟฟ ♥ ตอนนี้กำลังดาวโหลดอยู่พรุ่งนี้คงได้ดู หลังจากโกขุเซ็นก็ผ่านมาเนิ่นนาน ฝีมือเล่นละครเป็นยังไม่หนอ คิกๆๆๆๆ

2 ศรี พี่น้อง วู้ๆๆๆ ฮิ้ววววววๆๆๆ (บ้าคนเดียว เหอๆๆๆ กรุณาอย่าใส่ใจ)

お化け！

2005-09-23T00:08:00.000-07:00

お化けお見ましたか？　

เมื่อวานตอนเรียนญี่ปุ่น ฮาจิเมะเซนเซสอนคำว่า "化けお" แล้วก็ถามคนในห้องว่าเคยเห็นผีคนรึเปล่า ?? มีเข้มเคยเจอคนเดียว บรึ๋ยๆ ....แล้วเซนเซก็เล่าว่าเคยเจอผีในลิฟท์ที่เจด้วย เหอ เหอ เหอ เป็นผู้หญิงผมยาวๆ (อำป่าววะ ??) มีการบอกอีกว่าไม่เป็นไร ไม่ทำอะไร ๏＿๏............

วันนี้ถ่ายวีดีโอคลิบยูมิโกะกับอิ๊จจังให้ทาคาโกะเอาไปเซลทริปที่ญี่ปุ่น ส่งเมลให้โกะ (ทาคาโกะ) เขียนญี่ปุ่นไป โกะโทรมาชมทำเสียงตื่นเต้นว่าเก่งจังเลย ╮(╯▽╰)╭ จริงๆแล้วที่เขียนมันเด็กๆมากเลยนะ แต่เค้าคงแปลกใจมากกว่า

วันศุกร์แล้ว สรุปว่าสงสัยเสาร์อาทิตย์นี้ต้องไปหาหน้ากากมาใส่งาน Staff Party พี่เอ๋เอาหน้ากากทานูกิมาให้ แล้วมันจะต้องใส่กับอะไรวะเนี่ย ??

ปล. ต้องตกแต่งเตียงในงาน Bed Push ด้วย จะทำไรดีหน้า พี่เอ๋บอกว่าเอาตีมฮาวาย ..

just wanna...

2005-09-21T22:33:00.000-07:00

。。。저것은 나쁘다　☉_☉
나는 항상 나의 친구 생일을
잊는다그리고 지금。。。
그녀가 나에 의하여 성나던 시켰다 ♨
나는 좋은 친구가 아니다　/__\ 　
huuuuu。。。

나는 재미있은 한국어를 사용하고 있다
ごめん。。。
그런데。。。누군가가
그것을 읽을 수 있는다 것 을
나는 생각하지 않는다 ^^;

안녕 너를 늦게 보십시요~

กิน..กิน..กิน

2005-09-21T06:14:00.000-07:00

วันนี้ตอนบ่ายไม่ได้ทำงานเลย.............

ไม่ได้เกเรหรืออะไรหรอกนะ วันนี้ออกไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ พีรนุชไปเที่ยวคอนราด วันนี้มีงาน Unicef Graduation Ceremony งานพิธีจบการฝึกของนักเรียนยูนิเซฟที่ส่งไปฝึกงานตามโรงแรมต่างๆ เกริ่นไว้ก่อนแล้วว่าของกินเพรียบๆ ปีนี้มีเพื่อนเดินเลยสนุกกว่าปีที่แล้ว พี่เคทขากินไปเป็นดูโอ้งานนี้เลยชี้ชวนกันกินแบบไม่มีห้ามกันเลย (..............ได้ข่าวว่า 2 คนแข่งกันลดความอ้วนอยู่ ) ปีนี้เน้นของหวานกันเป็นส่วนใหญ่ ไม่ค่อยจะอิ่มหนักเล๊ย เหอ เหอ เหอ มาดูหมวดช็อกโกแล็ตกันดีกว่า GO!

ช็อกโกแล็ตเค้กจากโรงแรมเรา (เอากลับบ้านกินด้วย เหอๆๆ) กับน้ำตกช็อกโกแล็ตฟองดูของที่ไหนไม่รู้จำไม่ได้

ได้กินอันกลมๆที่เป็นช็อคโกแล็ตนี่อ่ะอร่อยดี Yummm

ของตกแต่งซุ้มหน้าบอลรูม ชอบมากอ่ะ กุ๊กกิ๊กน่าดู ♥

ไอ้ช็อกโกแล็ตแท่งยักษ์ใหญ่สำหรับตกแต่ง แอบเห็นคนส่งสายตาพิศวาสแต่ไม่กล้าหยิบกันหลายคน แต่เราก็คว้าใส่จานมาจนได้ เหอ เหอ เหอ หงับๆๆๆกรุบๆกรับๆ อร่อยเจรงๆๆเจ้าข้าเอ๊ยยย

บรรดานานาเค้ก กินไม่หวัดไม่ไหวจริงๆ

ทาร์ตผลไม้จากอินเตอร์คอน และขนมเค้กจากไหนไม่รู้ อันก้อนดำๆไม่ค่อยหร่อยว่ะ ไม่ผ่านๆ

ข้างล่างนี่เป็นของตกแต่งตามโต๊ะของแต่ละโรงแรม สวยงามน่ารักเป็นที่สุด

ชอบก๊อกน้ำ เป็นน้ำแข็งหล่อเคลือบเอาไว้ เก๋มั่กๆค่ะ

โต๊ะของคอนราดเริ่ดที่สุดในงาน (เหรอ ?) สมกับเป็นเจ้าภาพ

เอาล่ะมาดูของคาวกันมั่ง ส่วนใหญ่เป็นอาหารญี่ปุ่น จำพวกนิงิริซูชิ ซาชิมิ ซึ่งเราไม่ชอบ เซ็งจริง

ของแปลกๆมีดีไซน์ แค่เห็นก็อิ่มแล้ว

ส่วนหนึ่งของดอกไม้สวยๆ

แม้แต่ห้องน้ำก็ยังถ่าย ...สวยไฮโซดี อิจฉาๆ ...............

ความเศร้าในตอนเย็น.........

แม่งง อุตส่ารอฝนซาแล้วค่อยออกไปเพราะเราแบกของกินเยอะมาก (งก) ดีที่ไม่ได้เอาเค้กกัลปพฤกษ์ของพี่เอ๋ที่ซื้อมาฝากกลับไปด้วย (ลืม) ไม่งั้นตายหยังเขียด ใส่หขนมในกล่องกระดาษแล้วใส่ถุงโรงแรมอีกที (ถุงกระดาษ) พี่เคทบอกให้เอาก๊อตเทปติดที่กล่อง พี่แกห่วงบอกเดินๆเดี๋ยวกล่องแตกก็ขายขี้หน้าเปล่า ๆ อ่ะค่ะๆติดก็ติด เดินๆอยู่ดีๆฝนตกโครม! เหอ เหอ ไม่เป็นไรมีร่ม แต่ว่าเดินต่อไปอีกหน่อย ลมพัดแรงโครๆอ่ะ ฝนก็ตกหนักมากๆ อะจ๊ากกกถุงขาด !!!!! .....สมพรปากคุณนายเคท ร่มก็ต้องถือ กระเป๋าก็หนัก ฝนก็สาดเอาสาดเอา โฮๆๆๆๆๆ อีรถบ้ามันก็ขับเร็วน้ำสาดใส่กก.เปียกอย่างกะตกคลองมา ดีที่มืดแล้ว แล้วก็ใกล้ถึงบ้านแล้ว ต้องหอบกล่องแทนอ่ะเพราะอีถุงบ้านมันกลับบ้านเก่าไปเรียบร้อยแล้ว เดินๆก็เสียวอีกล่องมันจะขาด เพราะดูเปื่อยเต็มกลืน .........เยสสส ในที่สุดก็ถึงบ้านโดยปลอดภัย สภาพเหมือนลูกหมูตกน้ำ ...แหงะ...............

ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย ขอตัวไปกิน (อีกแล้ว) ก่อนนะเคอะเพื่อนฝูง (ปล. วันนี้อัพรูปเยอะจัง หืดขึ้นคอ -_-'')

Destiny

2005-09-20T09:18:00.000-07:00

เกิดมาเคยเจอคนเกิดวันเดียวกันมั่งไหม ?

เพราะเรียนญี่ปุ่นวันนี้แท้ๆเลยทำให้เรารู้ว่าน้องน้อยเกิดวันเดียวกับเรา เพราะเซ็นเซให้ถามวันเกิดคนในห้องอ่ะ ตกใจหมดเลย มิน่าเรารู้สึกว่าถูกชะตาน้องเค้ามาก (จริงๆแล้วก็เม้าม์แม่งกะทุกคนนั่นแหละ เหอๆๆ) ดาวมันบอกว่าตกใจอะไร เราเลยบอกว่าก็ไม่เคยเจอคนเกิดวันเดียวกันเลยนี่นา...เหมือนเป็นเรื่องน่ายินดียังไงก็ไม่รู้ ยูมิโกะเซนเซกะทุกๆคนเลยดูปฎิทินกันใหญ่ วันเกิดเราตรงกับวันที่มีคลาสด้วยล่ะ ^^ เดี๋ยวนี้พอไปเรียนจะเจอแจ๊สกับเหมียวมาถึงก่อนทุกครั้ง ก็เพราะโรงเรียนอยู่ใกล้แล้วเป็นเด็กนักเรียนก็เลยเลิกเร็วมาถึงเร็ว เห็นมานั่งลอกงานกันทุกที น้องเหมียวคุยเก่งมากกกกกก ทำให้เราได้รู้ว่าตอนนี้โรงเรียนที่จากลาไปนานเปลี่ยนแปลงไปยังไงมั่ง (แต่ฟังแล้วก็เหมือนแก่มากเลยอ่ะ แทบไม่ค่อยรู้จักครูที่สอนแล้ว ^^;) เด็กๆก็ขำๆ น้องเหมียวเห็นเราทีไรชอบเล่าเรื่องคนที่คุณน้องแกกรี๊ดกร๊าดอยู่ให้ฟังอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ทอมคนนั้นน่ารัก พี่จปร.คนนั้นเท่ ส่วนวันนี้เล่าเรื่องไปเจอเอ็นโดรฟินให้ฟัง ตลกดีถามเราด้วยว่าพี่มุ้ยเคยไปผับมั๊ย ? ข้างในมันเป็นยังไงเหรอ ? สมัยพี่มุ้ยเรียนมีทอมน่ารักๆมั๊ย ? มันทำให้เรารู้สึกว่าเด็กนี่มันก็เด็กจริงๆเลยน๊า แล้วก็ยังมีจอยอีก เรากับจอยชอบมีเรด้าจับคนหล่อเหมือนกัน เหอ เหอ เหอ

วันก่อนบอกว่าจะเอารูปกระเป๋าไนท์แมร์มาให้ดู นี่ไงๆ ...ชอบ Jack มากๆเลย ไม่รู้ทำไมว่ะ

กระเป๋าใส่เศษตัง ใช้อยู่ตอนนี้ ถูกใจมากมาย ใส่แล้วพอดีๆหยิบง๊ายง่าย ^^

ซื้อมาพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ ของพี่เราซื้อแบบกระเป๋าแบนๆมาอีกแบบ แบนแต๊ดแต๋เลยไม่รู้จะใส่ไรได้ แต่เท่มากๆ ♥

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาอยู่บ้านกันพร้อมหน้า เลยทำก๋วยเตี๋ยวบกกินกัน แต่แบบไม่ระคายท้องเลยว่ะ เหอ เหอ เหอ ต้องออกไปซัดโฮกต่อที่คาร์ฟูร์

เหมียวเล็กมาแล้วจ้า ...............สภาพหลังถูกเจ้าของจอมโหดทรมานตน ก๊ากๆๆๆ

...............หน้าตาบอกอารมณ์ไหนคงไม่ต้องบอก

โอ๊ะ
.... ยังไม่ด้อาบน้ำเลย จะเที่ยงคืนแล้ว .....T__T พรุ่งนี้ดีใจได้ไปคอนราดกับพี่เคท แล้วจะถ่ายรูปของกินหรูหรามาฝาก ซู๊ดๆๆ *เช็ดน้ำลาย*

星になった少年

2005-09-18T23:39:00.000-07:00

โอ๊ยยยย หยุดนานๆนี่มันสบายอุราจริงหนอ ╮(╯▽╰)╭............แต่ตอนนี้ต้องกลับมาก้มหน้ารับกรรมต่อไป เฮ้ออออ T_T

วันหยุดทำไรมั่งน่ะเหรอ ? วันแรกวันพฤหัส....ขอโทษนะคะวันหยุดดันตื่นเช้า ตื่นมา 9 โมงครึ่ง... เก็บของอาบน้ำ โน่นนี่นั่น แล้วตอนบ่ายก็ไปดูหนังกับยุ้ยเรื่อง 星になった少年　～Shining Boy and Little Randy～　(ถามยุ้ยมาแล้วชื่อญี่ปุ่นแปลว่า "เด็กชายที่กลายเป็นดวงดาว") ไปอุดหนุนน้องยูยะตั้งแต่วันแรกที่เข้าโรงเลย ลัลๆลา น้องยูยะน่ารักมากอ่ะ เข้มซะไม่มี (ทั้งสีตัวทั้งหน้า) พูดภาษาไทยตลกสุดๆ ก๊ากๆๆ ขำกับไอ้ยุ้ยแทบตาย ไอ้คนข้างหลังมันต้องรำคาญแน่เลยเพราะเราคอมเม้นกันทั้งเรื่อง (เป็นระยะๆ) แต่ว่าคนน้อยมากเพราะว่าเป็นวันธรรมดาแถมยังเป็นตอนบ่ายด้วย โหตอนหลังเศร้าโคตร ไม่ได้เตรียมใจมาดูหนังเรียกน้ำตาซะด้วยสิ โฮๆๆๆ ร้องไห้น้ำตาท่วมจอเลย ฮึกๆๆ อยากรู้ว่าทำไมก็ต้องไปดูกันเอาเอง เหอ เหอ เหอ ถ้าเทียบเรื่องนี้กับ 誰もう知らない มันคนละอารมณ์แต่ว่าเป็นดราม่าเหมือนกัน ว่าแล้วก็อยากดูเรื่องต่อไปของน้องยูยะแล้วอ่ะ ให้ไวๆนะคะพี่รออยู่ ＾＾ ดูหนังเสร็จแล้วก็ไปเดินเล่น ซื้อการ์ตูนแล้วก็แยกย้ายกัน เราไปเรียนญี่ปุ่นต่อ มีสอบเขียนฮิรางานะด้วย ตลกดีเหมือนตอนเด็กๆเลย แอบดูกันใหญ่ พอเซ็นเซหันหลังก็แบบตะโกนถามกัน (แบบไม่ออกเสียง) ก๊ากๆๆ

เว็บหนังของออฟฟิเชี่ยลทำน่ารักดีเราชอบ

Official Goods ที่ทำออกมาขายก็แบบน่ารักสุดๆ อยากได้มั่กๆ *ดิ้นๆ*

กระเป๋าสีสดใส กับข้างล่างเป็นมีโม่บ๊อก

สมุดกับปากกาดินสอลายแรนดี้

พวงกุญแจกับสแตร๊ป

ส่วนข้างล่างนี้เป็นเสื้อตัวเหมือนกับที่ยูยะใส่ในหนังเลย (แอบจำได้)

วันต่อมาวันศุกร์ ....... เนื่องจากพีรนุชมีเพื่อนที่รักดีคนเดียว คุณยุ้ยโดดงานมาที่บ้าน วันนี้ตื่นเช้ากว่าเมื่อวันพฤหัสซะอีก 8.30 ....ก็แดดมันส่องหัวอ่ะ เมื่อคืนนอนไม่ได้เปิดแอร์ ตอนเช้าแดดแรงโคตรๆค่ะ -_-; ใกล้ๆเที่ยงก็ทำสปาเก็ตตี้เพราะคุณลักษมีออเด้อ นั่งดูคัตตุนที่มันไม่เคยดูอ่ะ ดูจนเราคิดถึงเมะจินเลย เหอๆๆๆ

เสาร์ไปทำงาน ไปกินมื้อกลางวันกับพี่เอ๋ที่ฮานาย่า เกิดมาเพิ่งเคยกินร้านนี้ อยู่ใกล้บ้านมากๆแท้ๆ ได้แต่นั่งรถผ่าน เหอๆๆ ตอนบ่ายไปเดินสำเพ็งซื้อแต่ของไร้สาระมาอีกแล้ว -_-; ได้กระเป๋า Nightmare มา 2 ใบ ชอบมากๆ ไว้จะเอารูปมาให้ดู ＾＾　แล้ววันอาทิตย์ก็ไปไหว้เจ้า ไม่อยากทำงานเลยให้ตายสิอยากเที่ยวๆๆแล้วก็ใช้ตังๆๆ ใครช่วยได้มั่งอ่ะ ?

Leave Me Alone

2005-09-12T02:35:00.001-07:00

ช่วยอย่ามายุ่งกับเราได้มั๊ย...ปล่อยเราไปตามยถากรรมเถอะค่ะ T__T

เซ็งระเบิด เผลอแปร๊บเดียวงาน Staff Party ก็จะมาถึงอีกแล้ว.... น่าเบื่อสิ้นดี ปีนี้น่าเบื่อยิ่งกว่า HR อยู่ๆมาบอกจะให้ไปแสดงด้วย เฮ่ยยยยย ปล่อยกรูไปเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาเบียดเบียนกันเลย !!! คนอื่นมีตั้งเยอะแยะ พนักงานใหม่ๆในแผนกน่ะ พี่มี่ พี่ปา พี่นก .....ม่ายยยยย วันนี้เค้าบอกจะนัดซ้อม แต่เราหนีออกไป B2S ก็ไม่เห็นมีใครมาตาม แถมพอกลับมาก็ยังไม่มีใครพูดอะไร ?? คืออะไรเหรอ ? ไม่มีใครสนใจเรา (ดี) หรือว่าเค้าเลื่อนวัน ??

.............ข่าวดีโว๊ยๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ เมื่อกี๊พี่เอ๋บอกว่าตอนเราไม่อยู่เค้าโทรมาตามแล้ว แต่พี่เอ๋บอกไปแล้วว่าเราไม่เต้น ให้เอาพี่มี่แทนเพราะพี่เอ๋โทรบอกพี่แยม (เจ้านายพี่มี่) แล้นนนน ♥ ลัลๆลา~~~ เหอ เหอ เหอ ขอโทษด้วยนะก๊าพี่มี่ อิๆๆๆ

ภาษาญี่ปุ่นนี่ถ้าต้องเรียนกันเป็นเรื่องเป็นราวนี่มันยากจริงๆว่ะ -_-; ขนาดเพิ่งเริ่มเรียนเองนะ แต่ตอนนี้มีแรงบันดาลใจเต็มเปี่ยมคือพ่อดองอุ๊กนั่นเอง เห็นเธอพูดภาษาญี่ปุ่นได้จ้อๆแล้วก็เลยคิดว่างานยุ่งเวลาแสนน้อยอย่างเธอยังทำได้ขนาดนี้ในเวลา 2 ปี เราเองถ้าพยายามก็คงทำได้เหมือนกันแหละ หึๆ (เหรอ ?)

วันพฤหัสกับศุกร์นี้ขอ Vacation เย้~~~ ได้หยุดๆๆๆๆ

งาน J - Education

2005-09-06T23:11:00.000-07:00

กว่าจะได้เล่าก็ผ่านมาเนิ่นนานละ..เหอ...เหอ

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาไปงาน J-education ที่ศูนย์ประชุมกับยุ้ยมา นัดกันที่สามย่านตอนเที่ยงครึ่งเพราะว่าจะไปกินข้าวก่อนแล้วนั่งรถใต้ดินไป ได้ข่าวว่าเที่ยงครึ่งหญิง 2 คนนี้ยังอยู่บ้านกันอยู่เลย..... กว่าจะได้เจอกันก็บ่ายกว่าๆแล้ว กินข้าวเสร็จไปถึงงานเกือบบ่าย 3 ล่ะมั๊ง ไม่เคยไปงานเจมาก่อนเลย แต่รู้ว่ามันจัดใหญ่ขึ้นทุกปีๆ ในงานจะแบ่งเป็น 2 ส่วนคือส่วนของบูธมหาวิทยาลัยและโรงเรียนสอนภาษาจากจังหวัดต่างๆของญี่ปุ่น บังคับเดินผ่านส่วนนี้ก่อนถึงจะไปเจออีกส่วนนึง (บูธของชิสึโอกะมีหนุ่มใส่ยูกาตะยืนหล่อโดดเด่นเป็นสง่ามากมายค่ะ เหอๆๆ คนนี้หล่อที่สุดในงานแล้ว) พอเดินทะลุไปจะไปเจอบูธของมหาวิทยาลัยไทยที่มีคณะที่สอนภาษาญี่ปุ่นมาออกงาน มีทั้งเล่นเกม ขายของกิน ขายของ.... เหอๆๆ นี่แหละเป้าหมายหลักของเรา ไปเจอหยินในงานด้วยมันบอกว่าไม่ได้มาดูงานหรอกมาหาของกิน ...สมเป็นเพื่อนกันจริง....-__- เดินไปเจอเรียวโกะด้วย มากับแม่ แต่ไม่เจอคนอื่นเลยเพราะส่วนใหญ่มาวันเสาร์กันหมด

ไปเล่นเกมชิงหนังสือโปโปโละ เสียตัง 20 บาทอ่ะ แจ็คพ็อตเจอน้องธี (เด็กลาร์ค) เราจำเค้าไม่ได้หรอก เค้ามาทักเราก่อน เลยแบบธีๆเอาง่ายๆนะ เหอๆๆ ต้องฟังเพลง 1 เพลงแล้วตอบว่าเป็นเพลงอะไรใครร้อง ก็ช่วยกันสุดฤทธิ์ เราเลือกแทร็คที่ 7 มันบอก "ไม่เอาพี่ ยากๆ" สรุปได้เพลง Rocket Dive ของ Hide พอไหวๆ แต่มาตายตอนตอบคำถามอ่ะ .......ข้อ 1 ...สมาชิกวง Lead ที่เคยอยู่เจอาร์คือ ? ..........พระเจ้า...กูจะรู้ไหมคะ ? มีช้อยก็ยังตอบไม่ได้เล๊ยยย โชคดีน้องที่เค้ามาต่อคิวเล่นอ่ะเค้ากระซิบบอก ไอ้ยุ้ยบอกเค้ารู้มั๊ยอ่ะแกว่าโปโปโละอ่ะมีเล่มเดียว ....เหอ...เหอ.... ไม่รู้เว่ยเอาเป็นว่าข้อนี่ผ่าน อีกข้ออ่ะมันเลือกนานมากกก ได้ว่า ใครที่เป็นคนแปลเนื้อร้องอังกิดในอัลบั้ม Awake ของ L'Arc? หน้าตาธีมันบอกว่าข้อนี้ง่ายมาก ...แต่พี่แบล๊งค่ะน้อง....อะจ๊ากกกกไม่ได้ติดต่อกับลาร์คมาเป็นเวลานาน น้องแกคิดว่าข้อนี้ชิวๆแน่นอน...โฮกกก สรุปเสีย 20 บาทฟรี T_T .....มุ่งหน้าหาของกินดีกว่า... เพิ่งกินข้าวมาอิ่มมากๆๆๆ แต่ว่ายังมีที่เหลือพอยัดได้ ฮ่าๆๆๆ ของกินดูไม่น่าเอ็นจอยเลยว่ะ เห็นทาโกะเหี่ยวๆกับถั่วแดงน้ำแข็งใสดูไม่น่ากินเลย (ดันมารู้ทีหลังว่าอร่อยทั้งสองอย่าง....เสียใจ) ดันไปกินวาฟเฟิ่ล (เย็นๆ) กับข้าวแกงราคาแพง .....50 บาทได้มาตึ๋งนึง ดีอย่างเดียว....คนขายหล่อ 2 คนเดินไปซื้อข้าวแกงไม่มองข้าวมองแต่คนขาย (เด็กญี่ปุ่น) อิๆๆๆ

ซื้อข้าวไม่ทันจะได้กิน มีเสียงดังมาจากเวทีเหมือนว่าการแสดงจะเริ่มแล้ว (เป้าหมายอีกอย่างของวันนี้คือมาดูซันและพวกพ้องเต้นโชว์.....) เค้านั่งเรียงกันสลอนอยู่หน้าเวทีดิชั้นกับคุณยุ้ยก็แหวกผู้คนไปจับจองที่นั่งข้างเวทีเสร็จสรรพ โชว์แรกๆเป็นของมหาลัยอะไรไม่รู้มาเต้นเพลงนะนิวะของคันจานิ ต่อมาเป็น Girl Paradise เต้นเพลงมอนิ่ง นานมากกกกกกกกกก ขอบอก น้องๆนี่เด๊กเด็ก แต่กล้าแสดงออกสุดฤทธิ์ มีแฟนคลับมานั่งถือป้ายเชียร์ด้วยนะคะ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย นับเป็นการเปิดโลกทัศน์ครั้งใหม่จริงๆ ส่วนเรากับยุ้ยก็นั่งจกข้าวแกงประหนึ่งมาดูหนังกางแปงซะอย่างนั้น......คิดไปเองรึเปล่าเราว่าทำเองยังอร่อยกว่า -_-; ...ยายทั้งคู่ ลืมเอากล้องมาค่ะ.....พอกันเลย....ระหว่างนี้เราก็เลยลองเปิดกล้องของโทสับ แม่งงงงงงง โมโห (ตัวเอง) ไม่เอาโทสับไปซ่อมซะที ตอนนี้กล้องวีดีโอเริ่มเจ๊งแล้วค่ะพี่น้อง ถ่ายได้ 10 วิก็ตัดๆ โหเซ็งเป็นที่สุด .... ว่าจะถ่ายซันไปให้แม่ดูซะหน่อย....เสียอารมณ์มาก

อ่าแล้วน้องดิชั้นก็ปรากดตัวเต้นอย่างเมามัน....หนูทำได้ค่ะ.....มีกองเชียร์เยอะน่าดู ไม่เล่าข้ามๆๆ (เล่าไม่ถูก) ต่อจากนั้นก็เป็นประกวดร้องคาราโอเกะ นั่งดูกับไอ้ยุ้ยจนครบแม่ง 10 คนเลย เหอๆๆ คนที่ 10 ทีเด็ด ร้องเพลงเซเว่นเว่ยยย เพลงญี่ปุ่นที่เว่นไปเดบิวที่โน่นอ่ะ แต่งตัวเหมือนเด๊ะๆ หน้าตาดีอีกตะหาก.... เราอุตส่าขยับตัวไปหน้าเวทีจะถ่ายมาให้ไอ้แก้วกับไอ้กุ้งดูซะหน่อย แต่น่าเศร้ามากๆตอนจบเพลงจะทำท่าเลข 7 เหมือนน้องชายแต่หัวทิ่มค่ะ.....................ก๊ากๆๆๆๆ สงสารก็สงสารฮาก็ฮา .....แต่แล้วเธอก็ได้ที่ 1 (มารู้ทีหลัง)

ไม่รู้จะทำไรเลยไปมาบุญครอง จะไปกินเครปกัน เห็นร้านนี้มานานแล้วแต่ไม่เคยกินไอ้ยุ้ยบอกอร่อยเลยกิน เราสั่งครีมกับกีวี่ใส่เค้กเนย โหพลาดไม่น่าใส่เค้กเนยเลยว่ะเสียรสชาติ แถมเค้าราดน้ำผึ้งอีกอ่ะ ...บรึ๋ย พิลึกๆว่ะ รู้งี้กินกล้วยราดช็อกโกแล็ตสามัญชนดีกว่า ยืนถือไปเล็มไปอยู่นานมากอ่ะ มันเลี่ยน แล้วก็ไปเดินเล่นบน SF ไปถ่ายรูปกับตุ๊กตา Monster Inc ตัวยักษ์ใหญ่ที่หน้าออฟิสของ SF มา ...ตาลุงยามมองใหญ่ เหอๆๆ คงแบบอีพวกนี้ทำไรกัน บ้านนอกจริงๆ.........

แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน....... ปีหน้าคงจะมาอีก คุยกันกับยุ้ยว่าน่าเสียดายที่ไม่ได้มาด้วยกันเพราะถึงตอนนั้นมันคงอยู่ญี่ปุ่น.....ว๊า แย่จัง................

มาเรื่องของวันนี้มั่งดีกว่า ....ณ บัดนี้ดิชั้นอยู่บ้านค่ะทุกท่าน สบายอุราเป็นที่สุด! ตั้งใจจะโดดงานตั้งแต่วันจันทร์แล้วแต่ว่างานมันยังค้างๆเลยต้องไป มันเหมือนอัดอั้น เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาที่ตั้งใจจะโดดงานแล้วไม่ได้โดดเนี่ย มันจะต้องหาวันใดวันหนึ่งให้ได้ไม่งั้นเหมือนภารกิจไม่ลุล่วง ....เรื่องของเรื่องก็คือความเซ็งที่สะสมมาตั้งแต่วันศุกร์และเสาร์ .........ศุกร์เราต้องนั่งทำงานงี่เง่าๆอยู่ถึง 2 ทุ่ม ส่วนวันเสาร์ก็เป็นความงี่เง่าต่อเนื่องที่ทำให้เราต้องอยู่ที่ทำงานถึง 6 โมงเย็น.......... จริงๆต้องรอจน 2 ทุ่มด้วยซ้ำแต่ว่าเราไม่เอาแล้วเซ็ง กลับแม่งเลย! โมโหตัวเองเหมือนกันที่เรื่องแค่นี้ก็ทนไม่ได้ เราคิดว่าถ้าให้เราทำงานหนักอะโอเค เราสู้นะ แต่ไอ้แบบนี้เราไม่ชอบเลย เรื่องวันหยุดของเราน่ะเรื่องใหญ่นะ ทำงานวันเสาร์ครึ่งวันก็เซ็งจะแย่ ต้องมาอยู่เย็นๆยิ่งหนัก ถึงจะนานๆทีแต่ไม่ชอบก็คือไม่ชอบเว่ยยยยยย~~~~~ >__< วันเสาร์อึดอัดมากอ่ะ (เป็นเหมือนไอ้ยุ้ยวันนั้นเลย เพราะแกเอาของมาปล่อยใส่ชั้นแน่ๆ.....) 2-3 วันนั้นกินเยอะมากๆอ่ะ แบบโมโห อยากกินไรก็กินๆๆๆๆ.....ทำร้ายตัวเองจริงๆให้ตาย......T__T

......... วันนี้อยู่บ้านจะได้ลองเต้นออกกำลังตามดีวีดีล่าสุดที่ซื้อมา วันนั้นไปแวะร้านลูกแมวอ่ะ ยุ้ยไปดูหนังส่วนเราเดินไปเดินมาซื้อดีวีดีออกกำลังกายมาเฉย......... เพลงฮอพฮอพซะด้วยเว่ยย...ก๊ากๆๆๆ วันก่อนเปิดดู โหแอ๊ดว๊านซ์มากๆ เต้นตามได้คงไปเป็นแด๊นเซ่อได้สบายๆ เหอๆๆ -_-;

LUST

2005-09-01T08:33:00.000-07:00

วันนี้ได้รู้ความ (ไม่) ลับของเดอะวัน (ใครกันหนอ...)มาหนึ่งเรื่อง ....มาถึงตอนนี้ยังบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไงกันแน่ ??

Let it go...let it go ....he's just an ordinary man with need and lust.....

คำหลังมันแทงใจ จึ๊กๆๆ อย่างที่ไอ้แก้วมันว่า ...มันแค่ระบายฮอโมน.......เหอ เหอ เหอ .... คิดว่าจะไม่เป็นไรแล้วเชียว แต่เอาเข้าใจจริงๆก็ต้องขอเวลาทำใจเหมือนกัน *สูดหายใจ* รอก่อนนะแล้วซักพักจะกลับมามองหน้ากันได้เหมือนเดิม.... ขอไปรักษาแผลใจซักหน่อย (เว่อไปๆ)

ใครรู้ตัวว่าวันนี้โทรมาร้องไห้กับเราอ่านอยู่รึเปล่า ? เป็นไรสติหลุดเหรอยะ....ทำเอาตกอกตกใจ เป็นเรื่องน่าตกใจในรอบปีเลยนะ ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยมากๆ เพิ่งเรียนกลับมาอัดแน่นไปด้วยความรู้ ทำเอาวิชามารดิชั้นกระจายหมด ฟุ้งซ่านซะไม่มี ลองมาเจอเรื่องของดิชั้นหน่อยเป็นไง ??? คนไปญี่ปุ่นปีหน้าอย่ามาทำพูดมากเดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย หึ หึ ....

วันนี้เรียนญี่ปุ่นเปลี่ยนเซนเซอีกแล้วค่ะท่านผู้ชม -_- จะว่าคุ้มหรือไรดีนี่ คนนี้สอนเร็วปานจรวดแต่ก็สนุกดี (อีกแล้ว) อาทิตย์สอบฮิรางานะ อะ-โนะ สงสัยจะได้เต็ม ฮ่าๆๆๆๆ!!!!

อยากไปทำงานเช้าๆจัง....แต่ทำไมตอนเช้าต้องขี้เกียจตื่นทุกทีเลย ?? わるいね～～

ร้านเป็ดกรมเจ้าท่า

2005-08-31T23:26:00.000-07:00

โอยย.....อิ่มมากๆๆๆ

เปลี่ยนเพลงแล้วนะเป็น Tonight I Celebrate My Love for You ที่เว่นร้องกับเจ๊คอมี่ ...เสียงดี ชอบๆ.. ♥

วันนี้ไปกินเป็ดตรงตลาดน้อยกัน เพิ่งเข้ามาตอนบ่ายครึ่งนี่แหละ อิ่มชิบหายค่ะ ก็เล่นกระหน่ำสั่งกันน่าดู กินกัน 4 คน เรา นุ้ย ออย พี่นก ....สั่งเป็ดจานใหญ่ ปูผัดผงกระหรี่ หอยลายผัดใบโหระพา ต้มยำกุ้ง บะหมี่ทะเลผัดผักกระเฉด โฮกกกก ยัดๆๆกันเข้าไปเหมือนจะกินเผื่อวันพรุ่งนี้ วันนี้จะไม่กินข้าวเย็นแล้ว หึ

วันนี้มีเรียนญี่ปุ่น สรุปว่าเราเข้าใจแล้วว่ายูมิโกะเซนเซกับฮาจิเมะเซนเซจะมาสอนสลับกันล่ะ วันนี้ว่าเลิกเรียนแล้วจะไปเดินดูเสื้อแถวนั้นซะหน่อย เงินเดือนออกแล้วไม่ได้ใช้มันร้อนวูบๆ เหอๆๆ

เมื่อวานไอ้กิ๊กโทรมาหลังจากที่ไม่ได้คุยกันชาติเศษๆ บอกว่าอยู่ในร้านอิชิ เปิดประตูมาเจอเค้าเปิดดองบัง น่ารักมากกกกกก ....หึ....ไอ้บ้า ใครวะบอกว่าวงอะไรชื่อประหลาด มึงอย่ามาหลงชอบแล้วกัน กรูจะขำให้ท้องแตก ....ไอ้กิ๊กชอบดองบัง ก๊ากๆๆๆ ...

เบื่อยังไม่ได้สมัครงานใหม่เลย ออยตัดจ๊อบให้เพียบแต่ว่ายังไม่ได้ส่งซักกะอัน ....ไม่มีรมณ์จริงๆ เอื่อยๆเฉื่อยๆ เซ็งๆๆ.. คือเข้าใจป่ะงานเก่าก็เบื่องานใหม่ก็ไม่อยากทำน่ะ อยากแต่งงาน (กับเว่นจินเมะ) เลี้ยงลูก 55555 ไม่เอาอ่ะ .....อยากไปเที่ยวๆๆๆๆ T__T พร่ำอะไรวะเนี่ย........ *ก้มหน้าทำงาน*

ただいま～

2005-08-29T20:16:00.000-07:00

私です～
みんな元気？
หุ หุ เลียนแบบใครไม่รู้

ไม่ได้มาอัพบล็อกซะโกฐปีเห็นจะได้ ＾＾；
มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายจนไม่รู้จะเล่าเรื่องไหนก่อนดี เอาแบบเท่าๆที่นึกได้ก็แล้วกันนะ

...เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นมาได้ 2 คลาสแล้วค่ะ คือไม่อยากบอกเลยว่ามีแต่น้องหนูๆทั้งน๊าน เหอ เหอ ที่นั่งในห้องเรียนมันเป็นรูปโต๊ะตัวยูน่ะ มีคนเรียนประมาณ 14 คน คนที่นั่งฝั่งเดียวกับเราติดๆกันน่ะ เมคเฟรนด์กับเค้าไว้หมดแล้ว มีดาว จอย เรียวโกะ (เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นที่ดูไท๊ยไทยอ่ะ) นอย แล้วก็ฝั่งตรงข้ามอ่ะนะมีเด็กเซ็นโยด้วย เพิ่งได้คุยกันตอนคลาสที่ 2 นี่แหละ น้องแจ๊สกับเหมียว แล้วก็มีเด็กอักษรจุฬาด้วย 2 คน คือ ข้าวตูกับ...เอ่อ จำไม่ได้ว่ะ ยังไม่ได้คุยกันเลย คลาสแรกเซนเซเป็นผู้หญิงชื่อยูมิโกะ แต่คลาสที่ 2 เป็นเซนเซผู้ชายชื่อฮาจิเมะ (ฮามาก แต่งตัวแนวๆดี) เห็นไหมบอกว่าถ้าเรียนวันธรรมดาจะเจอเซนเซมากหน้าหลายตาไปมา (จะดีเหรอ ??) เพิ่งเรียนมาได้วันนี้จะเป็นคลาสที่ 3 แต่ว่าตรงกับงานที่โรงแรมมาได้ 2 งานแล้ว เหอะๆ ＾＾；ทีก่อนหน้านี้ล่ะก็ไม่มีงานเล๊ยยยย เกรงใจพี่เอ๋จริงๆ (แต่ก็แอบดีใจ หึๆ) พอมาเรียนเข้าจริงๆเจอแค่เรื่องเวลาก็หัวปวดแล้วว่ะ เรามันหัวขี้เท่อซะด้วย เหอๆๆ

...ความเคลื่อนไหวของครอบครัวจอห์นนี่ ....ไม่รู้เลยว่าคัตตุนไปแอลเอมา รู้อีกทีมันกลับมาแล้วว่ะ คาเมะนาชิเล่นละครเรื่องใหม่กับพี ทำไมต้องพี ?? ขอคนอื่นด่วน -_- แล้วไรอีก แทบไม่รู้ไรเลยคัตตุน มินเทเลก็ไม่ได้ดูมาหลายตอนแล้ว โหลดไม่ทัน แถมไม่หนุกอีกตะหาก เมื่อวันอาทิตย์ก็รู้จากถั่วว่าพี่โชอาราชิมาไทย ...อ่ะ พีรนุชตกข่าวอีกแล้วครับท่าน ใกล้ๆจะหลุดวงโคจรเจอาเต็มทีแล้วตู....โอเมเดโต้ อิๆๆๆ

...ความเคลื่อนไหวของครอบครัววายจี ...บุนจังไปไต้หวันช่วงนี้เลยโหลดกระหน่ำซัมเม่อเซลมากๆ เหมือนเป็นหน้าที่เลยเดี๋ยวนี้ต้องกลับบ้านไปออนไลน์คุยกับไอ้แก้วไอ้กุ้งทุกวัน อะไรมันจะขนาดน๊านนน แต่ฮาอ่ะคุยกับพวกมันแล้วขำดีหลุดโลกดี แต่แม่งนอนดึกทุกวัน -_- ช่วงนี้ไม่ได้อัพเดทเพลงญี่ปุ่นเลยเพราะฟังแต่เกาหลี แต่ก็ฟังแต่เทือกวายจีแหละนะ ชอบมั่กๆไม่ไหวแล้วค่ายนี้ ถ้ามีเงินกูจะตั้งวายจีไทยแลนด์!!! ...เดือนหน้าเซเว่นไปฮ่องกงแถมยังออกซิงเกิ้ลใหม่ที่ญี่ปุ่นฉลองวันเกิดเราด้วย เหอๆๆ ไฟติ้ง!

...เมื่อวันเสาร์ไปงานวันเกิดหยินที่บ้านมันมา มีปุ้ย หยิน แก้ว นุช โ เมโกะ ฟ้าเพื่อนนุช และบรรดาผู้ชายของพวกมัน (หึๆ) ไอ้ปุ้ยไม่ได้เจอกันหน่อยเปลี่ยนแฟนซะแล้ว ฮ็อตจิงโว๊ยยย (คืออิจฉา...) ไปนั่งดู AF กัน แม่งอาทิตย์ที่โหวตคนกลับเข้ามาน่ะ ไม่สนุกเลย...น่าเบื่อสิ้นดี ไม่ได้เจอกันเหมือนต่อไม่ติด แต่มาเริ่มฮาตอนช่วงร้องเกะ แม่งมั่วแหลกลาญ ก็ไม่ได้ทำไรหรอกนะ กินๆๆอ่ะ แล้วก็กลับ จบค่ะ .....ให้ 7 เต็ม 10 แล้วกัน -_- ...มาคิดๆดูแล้วเหมือนจะเพิ่งรู้สึกว่า life style ของเรากับเพื่อนที่เซนโยจะไม่ค่อยตรงกันนัก...ล่ะมั๊ง ??

...ปีหน้าเราจะประกวดร้องเกะคู่กับไอ้จีน ก๊ากกๆๆ ฮ่าๆๆๆ

...เมื่อวานดูน้องยูยะในเอ็มทีวี อยากดูมากเลยอ่ะ Shining Boy and Little Randy น้องยูยะในหนังหน้าเหมือนใน 誰も押しらないเลย　แต่ดูโตกว่า แต่ในเอ็มทีวีอ่ะ กรี๊ดกร๊าดดด ความรู้สึกแบบลิตเติ้ลคาเมะนาชิ... เท่มากๆ หัวตั้งๆใส่แว่นกรอบดำ แล้วก็เจาะหูด้วย เปรี้ยวจริงๆค่ะ ตอนนี้เลยเสียดายสุดๆไม่ได้ไปเจอตัวเป็นๆ พลาดๆ....;__; แต่ไม่เป็นไรจะไปอุดหนุนหนังของน้องนะคะ ＾＾

...อ่ะตอนนี้นึกได้แค่นี้แหละ ไปกินข้าวก่อนล่ะ

? ?? ™? ?

เศร้าใจ

2005-08-17T07:31:00.000-07:00

วันนี้มีลางหดหู่ตั้งแต่เช้า ...แล้วก็เลยหดหู่ไปทั้งวันจริงๆด้วยสิ....

ตอนเช้ามีเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ ไม่ชอบเลยเวลาที่ไม่เข้าใจกับแม่ในเรื่องแบบนี้ ถึงจะพยายามแล้วแต่ว่าสุดท้ายนิสัยไม่ดีมันก็เป็นใหญ่กว่าว่ะ ....bad girl....

เรียกได้ว่าไม่ได้ทำงานเลยจริงๆ ไม่มีอารมณ์ เล่นเน็ทไปเรื่อยๆ เช็คหนังสือพิมพ์บ้าง ...ดูข่าว YG Thank You Concert มั่ง ...อยากไปดูมากๆเลย ท่าทาจะมันส์กันเต็มที่ เราชอบค่ายนี้จริงๆเลยว่ะ อยากได้เสื้อยืดที่ขายหน้าคอนด้วย โฮกกกกก ...บ่นไปให้ได้อะไร ??

สุดท้ายก็เป็นอย่างที่เราคิด... ออยจะลาออกแล้ว ถ้าโชคดีก็คงได้เริ่มงานใหม่เดือนหน้าอย่างที่มันตั้งใจ เหมือนว่าจะรับได้ แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ใจหายเหมือนกัน วันลาสเดย์ต้องร้องไห้แน่ๆเลย เป็นคนที่น่ารำคาญจนบางครั้งคิดว่ามาเป็นเพื่อนกันได้ยังไงวะ ??? แต่แล้วสุดท้ายก็เป็นเพื่อนคนสำคัญคนหนึ่งน่ะแหละ ที่น่าเศร้าก็คงเป็นเพราะถ้าออกไปแล้วก็คงแทบไม่ได้เจอกันเลย ...ยากมาก คิดแบบนี้แล้วก็เลยพลอยเศร้า ผ่านเรื่องบ้าบอมากับมันเยอะ ....พรุ่งนี้เราทวงสัญญาที่มันต้องเลี้ยงเราตั้งแต่ตอนผ่านโปร ในที่สุดก็ได้กิน (ต้องรีบทวงก่อนมันไป) .....คงจะเหงาแน่ๆ เศร้าจัง ;__;

แล้วเราล่ะ ? จะเอายังไงต่อไปดีนะ ??

เมื่อวานทำคาราโอเกะเพลง Crazy ของเว่นเสร็จแล้ว วันนี้เลยลองเอาให้พวกนั้นดูกัน กว่าจะทำเสร็จ คอมแม่งดันบ๊องๆ เลยนานผิดปกติ -_-; พรุ่งนี้เว่นไปไต้หวันแล้ว ขอให้สนุกนะ ^__^

ปวดหัวจัง...... หมู่นี้ปวดหัวบ่อยๆ เฮ้ออ

? ?? ™? ?

Come Back to Me

2005-08-13T05:28:00.000-07:00

Come back to me เพลงดังของเว่น...แต่ในวันนี้จะขออ่านว่า "คัมแบ็คทูเมะ" 5555

สารภาพตามตรงว่าไม่ได้รู้ข่าวเรื่องรายการใหม่ของคัตตุนเลยจนกระทั่งซันมาถามเนี่ยแหละ แล้วเมื่อวานนี้เองเราก็ได้ดูแล้ว "KAT-TUN3" ...หรือ "คัตตุน-คัตตุน-คัตตุน" ....ชื่อรายการเหียกไรวะเนี่ย -_- ...จะเลียนแบบ SmapXSmap ว่างั้น...?? เลยต้องเพิ่มไปอีกเบิ้ลนึงแก้เขิน...

ดูไปแล้วก็ตลกมากกๆๆ ฮามากๆๆ จนที่ขำที่สุดก็คือจุนโนะ โอ๊ย น้ำตาเล็ดเลยน้องเอ๋อจุนโนะของดิชั้น มันเหมือน Smap เลยจริงๆ มี 6 คน แล้วก็ทำเป็นรายการตลกๆ ปิดท้ายด้วยร้อง 1 เพลงในสตู แถมซันบอกว่าตอนแรก (ที่เราไม่ได้ดู) มีออกไปสัมภาษณ์ประชาชนคนทั่วไปด้วยว่าถ้าให้เปรียบสมาชิกคัตตุนกับ Smap จะให้ใครเป็นใคร .......เอ่อคุณโปรดิ๊วเซ่อคะ ต้องการอะไรเหรอถึงทำแบบนี้ ??? .....มันทำร้ายคาเมะนาชิมากที่คนส่วนใหญ่เปรียบจินให้เป็นทาคุยะเพราะความเซ็กซี่) ไม่เห็นต้องเปรียบเลยนิ

ตอนที่เราดูให้พาผู้หญิงไปออกเดทแต่ละคนจะได้โจทย์ไปที่ต่างๆในโอไดบะ สวนสนุก สวนสัตว์ ฯลฯ ....จิน....... เสียคะแนนมากมาย จินพาหญิงไปสวนสนุก เข้าบ้านผีก็ดันกรี๊ดซะดัง (กว่าผู้หญิงคนนั้นอีก) แล้วก็วิ่งโล่ ไม่รอกันเลย สุดท้ายยังวิ่งออกไปคนเดียวทิ้งเจ๊แกนั่งตัวงอเกาะขาตากล้องซะงั้น...บ้าชะมัด -_- คาเมะจังก็พาไปร้านทำเสื้อ ประดิษฐ์เสื้อแลกกัน สนุกชิบหายค่ะ -_-; แล้วก็ปาบอลใส่ปี๊บให้ดู .....จบ โห่ๆๆๆๆ อะไรน่ะทำเป็นไม่เคยไปได้ น่าจะถนัดไม่ใช่เหรอไปเดทกับผู้หญิงอายุมากกว่าน่ะ (เหอๆๆ) ผู้หญิงคนน้โชคดีโคตร ไปเดทกับทั้ง 6 คนเลยอ่ะ >__<

คาเมะจังน่ารักมากมาย เลิฟๆๆ ♥ ♥ ♥ ♥ (หักคะแนนที่ดันใส่แตะหนีบเหมือนที่คนแถวบ้านเราเค้าใส่กันน่ะ ...-_-)

วันนี้ไปสมัครเรียนญี่ปุ่นมา .....55555 ขำตัวเองว่ะ เพิ่งจะได้เรียน รู้สึกโล่งใจที่เรียนวันธรรมดา เพราะตอนสมัครเด็กเยอะมากเสียงเจี๊ยววเป็นที่สุด ..รำคาญ! ...ยังไม่ได้บอกพี่เอ๋เลย เหอ เหอ หลังเลิกงานก็ต้องรีบกระเด้งออกไปในบัดดลซะด้วย ไปแวะดูคอร์สเรียนอังกฤษที่ Wallstreet กับไอ้ออยมา เลยลองนั่งทำเทสเป็นเพื่อนมัน คะแนนฟังห่วยมากกก บ้าที่สุด! แต่รู้ตัวเลยว่าหูมันดับๆชอบกล นับวันภาษาอังกฤษตกต่ำลงทุกวัน (สงสัยฟังญี่ปุ่นกับเกาหลีมากไป)

คนที่คิดถึง

2005-08-04T23:08:00.000-07:00

เมื่อเช้าตื่นขึ้นมารู้สึกเหมือนว่ากำลังยิ้มอยู่

แปลกใจค่อนข้างมากที่ฝันถึงคนๆนี้ (ในช่วงนี้) เพราะอะไรน๊า ?? ตื่นขึ้นมาก็เลยคิดถึงจับใจ ความรู้สึกเหมือนเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานาน ...ขอโทษนะ เหะๆๆ ตามมาถามในฝันนเหรอจ๊ะ ??

เรื่องคินไดอิจิ เอาจิงอ่ะ ..จะดีเหรอนั่น ?? หน้าสาวซะขนาดนี้จะไหวเหรอคะน้อง 5555

อีกคนที่ก็ไม่ได้เห็นกันนาน..

กำลังคิดว่าจะเปลี่ยนเน็ทเป็นสปีดซัก 2 เม็กละ ...ไม่ไหวจริงๆ ตอนนี้ดาวโหลดไม่ทันแล้ว อะไรๆก็อยากดูไปหมด โปรเจ็คล่าสุดคือ Perfect Match ของดองอุ๊กอีกไม่นานก็ครบแล้วตอน 20-49 ตอนละ 700 เม็ก....-_- ดีนะที่ช่วยกันโหลดกับนังแก้ว ไม่งั้นตายหยังเขียด คิวที่ต่อไว้ตอนนี้คือหนัง Initail D กับอนิเมชั่นเรื่องล่าสุดของ Gibli เรื่อง Howl's Moving Castle (เพิ่งอ่านข่าวมาว่ามิยาซาว่าได้รับรางวัล All Time Archivement...ยินดีด้วยค่ะ ^^) แล้วก็ยังมีอัลบั้มของบิกับ Byul อีก ไหนจะ Mintele ที่ไม่ได้โหลดมา 2 ตอน ...มีละครที่อยากดูแก้เซ็งอย่าง Dragon Sakura กับหนัง Tokyo Tower .......MV Smap และอีกมากมาย (ยิ่งตอนนี้มาชอบ Full House ทำให้เกิดอาการยากดูบิไปด้วย เลยเพิ่มดิวตี้มาอีกเพียบบบบ....อ๊ากกกกก!!!) เรากำลังทำตัวเป็นพวกบ่อนทำลาย ไม่ซื้อไรแล้วเดี๋ยวนี้ โหลดลูกเดียว ^^;

วันนี้ให้สาวนุ้ยคนสวยดูลายมือ มันทำหน้าจริงจังแล้วกระซิบกระซาบว่าเรามีเกณจะเปลี่ยนงานเร็วๆนี้ .....เหรอ ? เรซูเม่ยังไม่ทันจะเขียนเล๊ย -_- *หาว*

และในที่สุดก็... FULL HOUSE

2005-08-03T03:59:00.000-07:00

จะไม่พูดอีกแล้ว...จะไม่คอมเม้นใครอีกแล้ว (ถ้าทำได้)

วันนี้อากาศดีนะ ...ตื่นขึ้นมาตอนเช้ารู้สึกสดใสมากเลย สาเหตุนึงคงเป็นเพราะเมื่อวานฝนตกทั้งวัน ส่วนอีกสาเหตุนึงก็คงเป็นเพราะ.....วันนี้เราไม่ได้ไปทำงาน อิอิอิ

เมื่อคืนทำมิชชั่นไปได้ถึงแผ่น 11 จบตี 2 ครึ่งโดยประมาณ ...จะอะไรซะอีกล่ะก็ FULL HOUSE ไง... ในที่สุดก็ได้มาแล้วตั้งแต่วันจันทร์ ดูไป 5 แผ่น อังคารอีก 6 แผ่น ได้รับความนิยมจากประชากรภายในบ้านอย่างล้นหลาม คือนอนตี 1 กันมา 2 วันแล้ว ทั้งแม่ พี่-น้องและเรา เป็นละครสำหรับครอบครัวจริงๆ เหอ เหอ เหอ

เรารู้จักเรื่อง Full House มาซักระยะแล้ว ก็ตั้งแต่เราเริ่มหันมาสนใจ Kpop น่ะแหละ แต่ไม่เคยสนใจเลย เราคิดว่าละครเรื่องนี้คนดูเยอะเพราะว่าบิเล่น แล้วก็บอกตามตรงว่าไม่เคยคิดว่าบิจะเล่นดีด้วยเพราะสิ่งที่เราคิดกับบิก็คือ เป็นคนที่ดูขรึมๆ เสียงก็ใหญ่ ชอบแต่งตัวแปลกๆ หน้าตาก็แบนๆ แถมตาตี่แบบที่สุดของที่สุดอีกตะหาก 555 แต่ก็คิดว่าอะไรกันนักหนานะเรื่องนี้ ทำไมใครๆก็ต้องพูดถึง (ในวงการ Kpop กับพวกชอบดูละครเกาหลีอ่ะนะ) ...แล้วด้วยความที่เราไม่ชอบดูละครเกาหลี (หนังยังดูได้) ก็ยิ่งไม่สนใจเข้าไปใหญ่ ก็จำไม่ได้แล้วอ่ะนะว่าอะไรทำให้เราตื่นขึ้นมาแล้วตั้งใจเปิดดูละครเรื่องนี้ ทั้งๆที่ฉายก็เช้ามาก แล้ววันเดียวที่เราจะดูได้ก็คือวันอาทิตย์ (เป็นวันเดียวอีกเหมือนกันที่เราจะนอนตื่นสายได้)

หึ....ได้ดูครั้งเดียวติดไปเลย ...เรามันพวกใจง่ายอยู่แล้ว เหอ เหอ เหอ ดูแล้วตกใจ บิทำอะไรแบบนี้ได้ด้วยเหรอ ???!!! คาดไม่ถึงจริงๆนะ ครั้งหน้าถ้าเจอจ๊อบเราคงมีเรื่องให้พูดเกี่ยวกับบิแล้ว ฮ่าๆๆ บิแสดงเก่งมาก ผิดกับคาแร็คเตอร์ที่เราเห็นเวลาร้องเพลงเลย อาจจะเป็นเพราะเราไม่ได้เป็นแฟนบิด้วยมั๊งก็เลยไม่รู้ว่าเค้าเป็นคนยังไง เฮเคียวที่เป็นนางเอกก็น่ารักมากๆ ตอนเค้าเล่นเรื่อง Autumn in My Heart เราก็ว่าเค้าน่ารักนะ แต่ไม่ชอบอ่ะ เพราะเรื่องนั้นมันเศร้า (ชิบหาย) ก็ไม่คิดว่าเค้าจะเล่นบทเอ๋อๆอย่างนี้ได้เหมือนกัน

วันนี้เราอยู่บ้านดูจนจบจนได้.............

เรียกว่ามีครบทุกรสเลยมั๊ง เศร้า น่าสงสาร โกรธ ตลก ซึ้ง 55555 เล่นเอาเราน้ำตาซึมเลยนะตอนแถลงข่าวจะหย่ากับนางเอกแล้วบิก็กลับมาร้องไห้ ........โห เศร้า บีบคั้นจิตใจมากค่ะ เอาเป็นว่าเราได้ละครเกาหลีในดวงใจมา 1 เรื่องแล้วตอนนี้ ชอบมาก รักมากเรื่องนี้ ^__^ พลอยทำให้เรารู้สึกดีๆกับบิด้วยนะ จากติดลบเป็นบวก แหม ...ใจง่ายจริงๆด้วยเห็นมะ อิอิ แม่ดูไปก็ชมว่าพระเอกคนนี้หน้าตาน่ารัก ประชาชนที่นั่งริงไซท์ทุกคนหันไปมองแม่เป็นตาเดียว "น่ารักตรงไหนอ่ะมาม๊า ???" แม่บอกตามันตี่ๆน่ารักดี ....อะนะ แต่บทมันก็ทำให้มันน่ารักจริงๆน่ะแหละ ไม่อยากให้เล่นบทอื่นแล้วอ่ะ อยากให้เป็น "ลียองเจ" ตลอดไป....

ส่วนพ่อดองอุ๊กของเราน่ะ....ลั่นวาจาไปซะหนักแน่นว่ายังไม่สนใจเล่นละคร ......เราก็คงต้องรอต่อไป โฮๆๆๆ

วันนี้ตอนเช้าตื่นมาเมสเสจบอกพี่เอ๋ว่าปวดหัวขอลาป่วย เจ๊ตอบมาว่าให้พักผ่อนมากๆแล้วอย่าลืมเอา FULL HOUSE มาให้ด้วย .......55555

ฝนบอกว่าเราทิ้ง J ไปหา K แล้ว 5555 บอกว่าช่วงนี้งานคาเมะเยอะมากกก (แหมไม่ได้พูดชื่อนี่เสียนาน) งานเยอะขนาดนั้นก็ไม่ต้องเดบิวแล้วใช่ไหมคะ ?? !!!

เจอคลับบ๊อกที่มีละครญี่ปุ่นกับเกาหลีให้โหลดเพียบๆ ทุกวันนี้โหลดไม่ทันแล้วววว >__< อยากได้เน็ทที่ทรานเฟอซัก 10 เม็ก มีไหม ?? ตอนแรกกะว่าจะโหดล Initail D ของอาเจย์ซะหน่อย มาเจอ FULL HOUSE เลยสต๊อบทุกอย่าง ตอนนี้โหลด FULL HOUSE Extra อยู่ เป็นพวกเบื้องหลัง..... ท่าทางว่าเราจะอยู่กับ Kpop ไปอีกนานจริงๆ

.....ตอนนี้เริ่มอยากไปเที่ยวเกาหลีแล้วนะ .....

เกาหลี...หินจิงๆ

2005-07-30T12:06:00.000-07:00

제 이름은 Mui 입니다
เชอีรึมอึล [มุ้ย] อิมนิดา

ไม่ได้มาอัพเสียนาน วันนี้มาเพื่อนจะบอกว่าอะไรๆของเกาหลีนี่มันช่างยากเย็นไปซะหมด.............

อาทิตย์ที่ผ่านมานี้หมกมุ่นกับเว็บเกาหลีมากมาย... เมื่อก่อนก็เคยตัดใจไปแล้วนะ ไอ้เรื่องการเล่นเว็บกับบลอกเกาหลีน่ะ เพราะว่าเว็บเกาหลีส่วนใหญ่แทบทั้งหมดจะบังคับในใส่ไอดีประชาชนเวลาสมัครด้วย เป็นเหมือนข้อบังคับของทางรัฐบาลน่ะ เราคิดว่าเค้าคงไว้ใช้วัดอะไรซักอย่างแหละนะ โลกไซเบ้อของเกาหลีนี่กว้างขวางมากกก คอมมิวนิตี้ใหญ่มากๆ คือเกาหลีเนี่ยเค้าจะมีเว็บพอทั่ลลักษณะของคอมมิวนิตี้เจ้าใหญ่ๆอยู่หลายเจ้า เช่น Cyworld , Duam , Blognaver etc. ไปอ่านเจอมาว่า 20 เปอเซ็นของคนเกาหลีที่เล่นเน็ทจะเป็นเมมเบ้อของ Cyworld ...แม้แต่เว่นของเราก็ยังมีบลอกอยู่ใน Cyworld กะเค้าเหมือนกัน เหอๆๆ

เรานี่ก็แปลกนะไอ้อะไรที่มันยากๆที่เค้าห้ามเนี่ยก็ชอบบจ๊างงง ยิ่งมันเข้าลำบากยิ่งอยากลอง ในที่สุดก็ไปเจอทริคดีๆเข้าทำให้เราได้ไอดีเกาหลีมาแบบง่ายๆ (ใครอยากได้ขอให้บอกเดี๋ยวนายทะเบียนมุ้ยโกะจัดให้ค่ะ) ทีนี้ล่ะตระเวนสมัครไปทั่วราชอาณาจักร ก็อย่างที่บอกว่าคอมมิวนิตี้ในเน็ทเค้าใหญ่มาก ทำให้เค้าให้ความสำคัญกับสื่อเว็บไซต์พอสมควร เราสามารถหาดูรายการทีวี เกมโชว์ เอ็มวีได้จากเว็บต่างๆ (แต่ต้องสมัครสมาชิกแล้วนะ) เราเริ่มจากเว็บสถานีโทรทัศน์ทั้ง KBS, SBS, MBC ก็ลองมั่วๆไปอ่ะนะ ของ KBS กับ
MBC ไม่ผ่านว่ะ ขนาดสมัครแบบ oversea แล้วนะ -"- มันจะทำยากๆไปหาพระแสงอะไรวะ ?? สมัครแล้วก็ใช่ว่าจะง่ายนะ เรื่องของเรื่องคือเราเข้าไปดูไฟล์ใน SBS แต่มันให้ดูออนไลน์เท่านั้น (เกาหลีเค้าจะเรียกไฟล์สตรีมมิ่งวีดีโอที่ดูออนไลน์ว่า VOD = Video On Demand) เราอุตส่าแกะลิ๊งดาวโหลดมาเก็บไว้ได้แล้วนะ ...ดั๊นดูไม่ได้ซะนี่ เวลาเปิดมันจะเรียกหา lisence จากเว็บ คือมันอยากให้เราเข้าไปดูจากเว็บมันน่ะ ห้ามขโมยว่างั้น.... เราก็เลยมีเรื่องต้องค้นคว้าอีกละ ได้ความว่าไฟล์ประเภทนี้เค้าเรียกว่า DRM Protected เป็นแพ็คเกจของทางไมโครซอฟที่ป้องกันการขโมยไฟล์ DRM ย่อมาจาก Digital Right Management จะต้องมีพาสเวิร์ดเป็นตัวปลดล็อกไฟล์ที่เราโหลดมาถึงจะดูได้....โฮกกกกก เผลอโหลดไปหลายร้อยเม็กอยู่ กว่าจะรู้ตัว T___T แต่สุดท้ายก็ไม่เกินความสามารถคุณพีรนุชค่ะ เอิ๊กๆๆๆ ไปหาโปรแกรมมาแฮกมันจนได้ หึ หึ.....^__^ ช่วงนี้ก็เลยไม่ได้โหลดอย่างอื่นเลยนอกจากรายการของ SBS .......

เห็นเราบ้าเกาหลีไปแล้วใช่ไหม ? 555555.........

จะว่าอย่างงั้นก็ ....? .....ไม่ผิดซะทีเดียว แค่ช่วงนี้กำลังเบื่อเพลงญี่ปุ่นน่ะ น่าจะเป็นผลพวงมาจากที่คัตตุนไม่เดบิวซะที ..... ขอพักซักหน่อย... พอเริ่มมาสนใจอะไรที่เราไม่เคยมีความรู้มันก็จะตื่นตาตื่นใจ ตื่นเต้นเป็นธรรมดา มันมีอะไรๆให้เรียนรู้ ให้สงสัยเยอะ (แหมทำอย่างกะเรียนหนังสือ) มาชอบเว่นนี่แบบคนเดียวคุ้มเลยนะ ร้องเพลงและเข้าใจภาษาได้ 3 ภาษาทั้งอังกิด ญี่ปุ่น เกาหลี เสียงก็ดี เต้นก็เก่ง เล่น Heelys ก็เท่ นิสัยก็แสนจะดีคงเส้นคงวา (ไม่ขึ้นๆลงๆเหมือนบางคน....) คนนี้น่ะลูกรักเลยนะตอนนี้ คิกๆๆๆ ....อ่ะ พอๆ ไม่ชมละ เดี๋ยวคนหาว่าเข้าข้าง

นี่จะตี 3 แล้ว โฮๆๆๆ วันเสาร์ของเราผ่านไปแล้วววว วันนี้กว่าจะกินข้าวกับพวกพี่ฝันเสร็จก็ 4 โมงกว่าแล้วว พรุ่งนี้กะว่าจะไป Pet Expo ที่ศูนย์ประชุมซะหน่อย กว่าจะกลับมาก็ ...หึ...หมดอีกวันพอดี

พรุ่งนี้ได้ข่าวว่า Full House จบแล้ว...เศร้าเสียด้วย... รู้ไหมที่เราสั่งซีดีไป จนป่านนี้ยังไม่ได้เลย ...เคือง...ดันเขียนที่อยู่เราผิด กว่าจะได้วันจันทร์โน่นนนน ช่อง 7 มันก็ฉายจบไปแล้วสิฟะ ....ชิ (ปล. ช่วงนี้รู้สึกดีกับบิ อิๆ)

พี่เอ๋ชวนไปภูเก็ตช่วงวันแม่ จะไปดู Property ที่กำลังจะเปิดที่หาดกลน เค้าให้ไปลอง Inspect แต่ว่า...จะไปบ้านยายน่ะสิ เราเลือกบ้านยายดีกว่านะเพราะสิ้นปีเราก็ไปไม่ได้อ่ะ T__T พูดถึงบ้านยาย ที่ไปตอนเข้าพรรษายังไม่ได้เอารูปกับคลิบออกมาเลย ไว้จะเอามาให้ดู

ไปนอนดีกว่า จะเป็นแพนด้าแล้ว โฮกกกก G' Nite~~

โปรดทราบ...เน็ทใช้ได้แล้น

2005-07-20T00:57:00.000-07:00

หลังจากที่ตบตีกัน 3 ฝ่ายอันได้แก่ TOT , Loxinfo และ Datanet อยู่หลายวัน ในที่สุดเน็ท (และโทรศัพท์บ้าน) ของดิชั้นก็กลับเข้าสู่ภาวะปกติ เฮ............

ตอนเริ่มต้นจะเขียนไดเนี่ย ฝนก็ตกอีกแล้ว.... หรือว่าเรามีลางสังหรณ์เรื่องดินฟ้าอากาศ ....??

วันนี้พี่เอ๋ลาป่วย (จะบอกว่าอีกแล้ว ใช่มะล่ะ ?) ตอนแรกเรามาทำงานด้วยความคิดว่าวันนี้คือวัน "พฤหัส" และพรุ่งนี้เราก็จะได้หยุดแล้ว ลั๊ลลามากๆ แต่จิงๆแล้ววันนี้วันพุธเองตะหาก ต้องทำงานอีกตั้ง 1 วัน แต่เอาเหอะ ยังไงช่วงนี้ก็ไม่มีกะจิตกะใจทำงานอยู่ดี อย่างวันนี้ก็แทบจะไม่ได้ทำไรเลย พอจะขยันเดินไปเบิกเงินที่บัญชี เราก็ดันให้นายเซ็นเอกสารไม่ครบอีก ...เห็นพี่แคชเชียร์ทำหน้าละอาใจ.... เออเราอยู่มาจะ 2 ปีแล้วเนี่ย ทำไมไม่ค่อยจะจำเลยวะ สงสัยที่เค้าว่าคนเล่นคอมมากเกินไปสมาธิจะสั้นเนี่ยท่าจะจริงซะแล้ว

ช่วงนี้ใครๆก็โยกย้าย...วันนี้เพิ่งรู้ว่าพี่ฝันเลขาลุงก็จะออก โอ้โหนี่ถ้าต่ายไม่บอกก็จะไม่รู้เลยนะ ปิดกันเก่งจิงๆ ชิ....... ที่น่าตกใจคือได้ยินว่าเค้าจะไปเป็นเซล ไม่รู้จะจิงแค่ไหน ??? และได้ยินมาว่าจะไปอยู่มณเทียร ริเวอไซด์ด้วย.... หึ หึ หึ นี่มัน....โรงแรมที่เมะจินไปพักล่าสุดนี่นา เหอ เหอ เหอ....... ถ้าพี่ฝันไปนี่จริงแล้วเป็นเซลจิงก็น่าดีใจไม่น้อย คิกๆๆ (คิดการณ์ไกลอีกแล้วตู)

เสาร์กับจันทร์นี้เราวาเคชั่น มันเศร้านะที่ต้องมาขอวาเคชั่นวันเสาร์...วันที่คนปกติเค้าก็ได้หยุดกันฟรีๆอยู่แล้วน่ะ T__T เราจะไปบ้านยาย จะได้ไปซักที ไม่ได้ไปนานแล้ว สงกรานต์ ปีใหม่อะไร เค้าไปกันก็ไม่เคยได้ไปกับเค้าเลย แต่ท่าทางอากาศจะร้อนน่าดู แต่เราก็ยังอยากไปนะ อยากไปทำบุญวันเข้าพรรษา ที่บ้านยายเค้าจะทำกันแบบครบสูตรเลยล่ะ

ไม่ได้คุยกับอ๊าดเลยช่วงนี้ วันนั้นที่บอกว่าให้อ๊าดถึงบ้านแล้วโทรมาน่ะ ลืมไปว่าสายโทรศัพท์ที่บ้านมันเสีย ^^; แต่ 2-3 วันนี้กลับได้คุยกับปุ้ยบ่อยหน่อย ทุกคนก็ดูมีความสุขกันดีนะ เร็วจริงๆเผลอแป๊บเดียวเดือน 7 ก็ใกล้จะผ่านไปแล้ว อีกไม่นานก็สิ้นปี ..... อะไรที่คิดว่าจะทำสุดท้ายแล้วก็ยังค้างๆคาๆ ไม่เป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง แย่จริงๆเลยเราเนี่ย เฮ้ออออ

ปล. สั่งซื้อซีดี Full House ทั้งชุดแล้วเรียบร้อย ...16 แผ่น...เท่านั้นเอง...

เน็ทเน่า T__T

2005-07-15T03:12:00.000-07:00

ไม่มีอะไรน่าเซ็งไปกว่านี้อีกแล้ว... ╰(‵□′)╯

สำหรับชาวไอทีเช่นเราๆคงเข้าใจใช่ไหมว่าการเข้าเน็ทไม่ได้ หรือว่าเน็ทช้าเป็นคาเมะเนี่ยมันเป็นอย่างไร โฮกกกก.... เซ็งจิงเชียว ที่บ้านสายโทสับก็ขาด ที่ทำงานเน็ทก็ช้า ทำอะไรต่ออะไรไม่ได้ดังใจเลย (คงเดากันได้ใช่ไหมว่าอะไรที่ว่ามันคืออะไร 5555 ) ถึงจะเล่นไม่ค่อยได้แต่ก็พยายามเหลือเกิน ช่วงนี้ใครมาคุยเอ็มกับเราตอนกลางวันเวลาทำงานก็ทำใจหน่อยนะ มันจะเด้งไปเด้งมาเข้าๆออกๆ มีคนบ่นกันหลายคนแล้ว แต่มันก็ยังดีกว่าเล่นไม่ได้เลยนิ ....ชิ

ตอนนี้นั่งรอพี่เอ๋ไปทำเล็บ เค้าบอกว่าให้รอกลับบ้านพร้อมกันก็เลยต้องรอ วันนี้เซอวิจชาร์จออก เดินผ่านตลาดนัดเลยซื้อรองเท้าไป 2 คู่ ปกติเราเป็นคนไม่ค่อยซื้อรองเท้าหรอก จิงๆเลยนะ เพราะซื้อแล้วไม่ค่อยได้มีโอกาสใส่น่ะสิ ที่ใส่จิงๆก็มีแค่ผ้าใบเน่าๆนั่นแหละ (ทีงี๊ล่ะไม่รู้จักซื้อใหม่ให้มันดีๆซะที -_-'') บอกกับเดือนที่แล้วก็เป็น 4 คู่แล้วนะ ..จะเอาตอนไหนใส่วะเนี่ย......

ช่วงนี้ทำไมทุกคนมารุมขอนัดเรากันหมดเลย ? พอไม่มีก็โดนทิ้งเหลืออยู่คนเดียวซะงั้น ไม่มีความพอดีเอาซะเลย ไอ้ยุ้ยจะไปสิงคโปร์อาทิตย์หน้าเลยจะนัดกินข้าวเสาร์นี้ (เย็น)ไอ้กิ๊กก็บอกคิดถึงจะนัดเสาร์นี้ (บ่าย) ปุ้ยจะนัดกินเป็ดใช่ไหม ? ยังไม่ได้นัดวันกันเลย เหอ เหอ เหอ ไอ้ฮอบก็บอกอยากเจอ.. ส่วนเอโกะกับโอจะๆกันอยู่นั่นแหละ เลขท้ายไม่ออกกันซักทีว่าจะวันไหน สรุปทุกวันนี้เราคุยกับไอ้แก้วบ่อยสุด (นอกจากเพื่อนที่ทำงาน) ....มาไงน่ะคนนี้หลุดโผมากๆ ?? ถ้าไม่มีเว่นเราคงไม่ได้รู้จักกัน หึๆ พูดถึงแล้วก็ต้องเอาหน้ามาให้ดูซะหน่อย

กิมจิจิงกับกิมจิเทียม ฮี่ๆๆ .♬....อยู่แถ๊วไน๊เธอน่ะอยู่แถ๊วไน๊ ??.... ♬

เน็ทไม่ดีแบบนี้เลยไม่ได้โหลดมินเทเลเลย ไม่รู้คาเมะกับจินสบายดีรึเปล่า (ขนาดนั้นเลย) เหมือนห่างไกล แบบไม่ค่อยได้เห็นหน้าค่าตา อ๊ะ...ฟ้าร้อง ฝนตกอีกแล้วค่ะท่านผู้ชม ดีนะเนี่ยที่วันนี้มีคนไปส่ง ว่าแต่คนส่งเนี่ยอีกนานแค่ไหนวะกว่าจะขึ้นมา นี่ 5 จะครึ่งแล้วนะคะ (-__-╬)

วันนี้พี่เคทไปต่อใบขับขี่ แปร๊บเดียวไวเหมือนโกหก จำได้เหมือนพี่เคทเพิ่งขับรถเอง พี่เคทคะยั้นคะยอให้ไปเรียนขับรถได้แล้ว..... ค่าเรียนแพงอ่ะ

ไม่มีเพลงจะฟังเลย ...มานั่งคิดดู ฟังแต่เพลงเกาหลีตลอดเลยนะช่วงนี้ เพลงญี่ปุ่นไม่โดนเลย (เพลงไทยก็อีซี่ลิซนิ่งทุกวันค่ะ) ฟังเซเว่นจนพี่เอ๋ชอบแล้ว ....วันนั้นพี่เอ๋บอกว่าชอบเพลง "วาโจ" ส่วนพี่เราก็ชอบ "มูนชิน" มาขอเนื้อเราด้วยนะเว่ยยย (เวอชั่นอังกิดน่ะ) ลัทธิเซเว่นบรรลุไปอีก 1 เสต็ป น้องชายรีบมาตบรางวัลให้ไวเลยค่ะ คิกๆๆ

กลับมาแล้ว

2005-07-12T20:33:00.001-07:00

ฮายยยย

ไม่ได้อัพไดเสียนาน ก็มีเรื่องใหม่ๆให้ยุ่งน่ะสิ อะไรน่ะเหรอ? แต่น แต๊นนนน ตอนนี้เรามีบอร์ด SE7EN เป็นของตัวเองแล้วนะพี่น้อง (╯▽╰) เปิดมาตั้งแต่วันที่ 1 ก.ค. แล้ว (เมื่อวานได้คุยกับไอ้กิ๊กหลังจากไม่ได้คุยกันนาน พอบอกมันๆบอกว่าไม่แปลกใจ...ไอ้นี่ชอบหาว่าคาเมะตกกระป๋อง ...ซึ่งไม่จิงนะคะ) ไอ้บอร์ดแบบฟอรั่มเนี่ยมันช่างยุ่งยากเสียจริง แต่ก็มั่วๆจนเริ่มคุ้นแล้ว กว่าจะได้ที่นี่ก็เปลี่ยนไปมาหลายรอบ เสียเวลาไอ้ตรงทำสกินกับย้ายข้อมูลนี่แหละ หัวฟูจนลืมอัพไดไปเลย นี่ไงบอร์ดของเรา http://dongwooky.4.forumer.com ^^

หลายวันที่ผ่านมานี้มีเรื่องให้พูดถึงอยู่หลายเรื่องเหมือนกัน...

เริ่มจากวันที่ 7 เดือน 7 "วันเซเว่นเดย์" ^^ ฮูเล่~~~ ดีใจย้อนหลังกับน้องชายนะคะ ♥ ถึงเราจะรู้จักเว่นช้ากว่าคนอื่นไปหน่อยแต่เราก็ยังคอยเชียร์เสมอนะ อัลบั้มที่ 3 ก็พยายามเข้านะ คิดว่าจะต้องเป็นอัลบั้มที่ดีแน่ๆเลย แล้วคราวนี้จะใช้ชื่ออัลบั้มว่าไรดีล่ะนี่ ?? Just Listen , Must Listen and ..??

ต่อมาก็เป็นเรื่องเลี้ยงส่งลุง ในที่สุดคุณแอนโทนี่ก็จะลาออกเป็นทางการแล้ว ลาสต์เดย์วันที่ 22 นี้แล้ว ...น่าใจหายเหมือนกัน เพราะจะว่าไปเค้าเป็นรับเราเข้าทำงานที่นี่เลยนะ เราเองก็ลืมไปแล้วล่ะ แต่ว่าตอนไปกินข้าวด้วยกันคราวที่แล้วน่ะเค้าบอกว่า เค้าไม่ลืมหรอกนะว่าเราเป็นสต๊าฟคนแรกของเค้า ก็ลุงเค้าเข้ามาทำงานที่นี่ก่อนเราเดือนเดียวเองไง วันเสาร์ที่ผ่านมาชวนกันไปพัทยามา ซึ่ง....ไปทำไมฟระ ?? ตอนแรกคนโน้นคนนี้ก็ไม่ไป แม่งเราโดนบังคับไปแบบอ้อมๆ เคืองจิงๆ ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องมันผ่านไปแล้ว ปรากฎว่าวันจิงไปกันหมด แต่ว่าทุกคนก็ต้องรีบกลับไง กว่าจะออกจากที่ทำงาน กว่าจะไปถึงก็ 5 โมงแล้ว ไปกินข้าวกันที่ร้าน "สุดทางรัก" ได้ข่าวว่าเป็นร้านอาหารซีฟู๊ด แต่ชาวเราทำอย่างกะเป็นผับ กินเหล้ากระจาย พี่เอ๋เมาอ๊วกแตกเลย หึ แต่ละคนเมาแล้วพูดมากชิบเป๋งงง กรูโดนคนเมาด่าอีกตะหาก แม่งรู้งี๊ไม่ช่วยหรอก จำไว้เลยนะคนนี้อ่ะ เข็ด........ชิ ╰(‵□′)╯ ก็นะกินเสร็จแล้วก็กลับโรงแรม เช้าตื่นขึ้นมากินข้าวเช้า แล้วจับมือกับพี่นกไปนั่งหน้าจอดู Full House กัน คิกๆคักๆอย่างหนุกหนาน ติดแล้วอ่ะ ติด Full House แล้ว....-_-; ดูเสร็จก็นอนเล่น เก็บของกลับบ้าน ไม่ได้เหยียบทะเลซักแอะ....

ช่วงนี้เจอนังแก้วทีไรต้องคุยเรื่อง Music Fighter ทุกที ตั้งแต่วันแรกที่โหลดมาจนกระทั่งวันนี้ หึ หึ ป้าซายากะเธอแน่มากกกกกก รายการนี้ลาร์คก็เคยเป็นแขกรับเชิญแล้วซายากะก็ไปแจมในคอนเสิดลาร์ค คือจะมีโจทย์ในแต่ตอนซึ่งเจ๊แกต้องทำตามไง ล่าสุดต้องนัดเดทกับ....เซเว่น....ดูแล้วจริตแตกมากค่ะพี่น้อง ป้าเธอทั้งกล้าทั้งหนามาก 555 ฮามากๆอ่ะ ทำเอาเว่นเขิลลพูดไม่ออกไปหลายรอบ

เมื่อวานอ่านไดฮุง ท่าทางจะปลงกับคาเมะนาชิแล้ว หดหู่แทน คิดว่าเข้าใจนะว่ามันเป็นยังไง คนที่ทำยังไงก็ไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมได้แล้วเนี่ย ...แย่จังเลยเนอะ /__
เมื่อวานคุยเอ็มกับนายฮอบ ได้รู้ความลับมันด้วย คิกๆๆๆ สัญญาไว้แล้วว่าจะไม่เล่าให้ใครฟัง เพราะมันกำชับนักหนา คันปากซะจิงจิ๊งงงง (ว่าแต่มันเห็นชั้นเป็นศิราณีหรือไร ??)

วันนี้ฝนก็ตกอีกแล้ว หนักเสียด้วย ฟ้าร้องดังเชียว เดี๋ยวนี้ชอบเขียนไดวันฝนกตกอยู่เรื่อย บังเอิญจริงๆ...

วันดีๆของ...

2005-07-04T09:50:00.000-07:00

อีก 6 นาทีจะเข้าวันที่ 5 กรกฎาคม....เกือบลืมไปแล้วสิว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของใครบางคน

วันนี้เหนื่อยมากกก กลับบ้านเร็ว มาถึงเจอแม่แล้ว ...ต่อไปนี้คงได้เจอทุกวัน เพราะแม่ไม่ทำร้านข้างนอกแล้ว ^^ กินข้าวเสร็จแล้วก็มาช่วยแม่เก็บของจนถึงตอนนี้...เหอ เหอ เหอ เมื่อยโคตร ไม่ได้มาอัพไดตั้งหลายวันเพราะคอมที่น่ารักนี่น่ะสิ เป็นเผือกไรไม่รู้ แม่ง รีสตาร์ทเองตาหลอดดด ฟอแม็ททุกวัน! เพราะมันเป็นทุกวัน....โฮกกกกก เราเอาของออกมาเกลี้ยงงง หายไปก็เยอะ..... วันนี้เป็นวันแรกที่เปิดคอมมาแล้วไม่รีสตาร์ท สงสัยจะเป็นที่ window update อย่างที่ซันว่าจริงๆ

วันนี้เลยทำตัวกล้าหาญเริ่มดาวโหลด Clubbox ขนาด 700 เม็ก ....มีคนใจดีอัพโหลดไฟล์ให้เราตั้ง 2 กิ๊ก เชื่อไหม ? ไม่ได้รู้จักกันด้วย เราล่ะซึ้ง Y__Y ขอบคุณนะซีรีลจัง >__< ♡ ♡ เป็นไฟล์ที่เราเคยเห็นแต่ว่าดาวโหลดไม่ทัน ก็เลยลองเมลไปหาคนที่เค้าตอบกระทู้นั้น เมลไปหลายคนก็มีคนนี้แหละที่ตอบกลับมา น่ารักมากๆว่ะ ตอนแรกก้ไม่รู้ว่าจะให้เค้าเอาไฟล์ไปไว้ที่ไหนดีเพราะมันใหญ่มากเลย นึกได้ว่าเก็บไว้ที่ Clubbox ก็ได้ โอ๊ยยย กว่าจะฝ่าด่านภาษากิมจิไปสมัครมาได้ ...แต่ก็แสนคุ้มมมม ^O^

ง่วงนอนจัง..... เขียนนี่เสร็จก็จะรอให้ผมแห้งแล้วก็จะไปนอนละนะ

สำหรับวันนี้ ...วันชาติอเมริกา และวันพิเศษของใครบางคนด้วย ...รู้จักกันมา 5 ปีแล้วเหรอ ?? ไม่น่าเชื่อเลย ??? จนถึงวันนี้ก็มีอะไรๆเปลี่ยนไปเยอะแยะแต่ก็คิดว่ามีความสุขกับสิ่งที่ทำใช่ไหม ? ก็ดีแล้วนะเพราะมีคนที่รักเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆ พยายามเข้านะเราคิดว่าไปถึงได้แน่สำหรับสิ่งที่อยากจะเป็น ...อีกนิดเดียวเองแหละ (รอมาได้ตั้งนานก็จงรอต่อไป อิๆๆ) ขอให้มีความสุขมากๆ และหวังว่าเราจะได้เจอกันในเร็ววันนี้ด้วย

สุขสันต์วันเกิดปีที่ 21 นะอากะนิชิ จิน !

さよならアネゴ

2005-06-26T04:09:00.000-07:00

จบแล้ว.......................

เฮ้อออออ เมื่อวานไปสวนกับออยมา...ไม่เอาแล้วไม่ไปสวนกับผู้หญิงคนนี้อีกแล้วค่ะพี่น้อง แม่งให้ไปรอมันเพ้นเล็บ ตูล่ะหน่าย ....ทำไมต้องไปตามใจมันด้วย เซ็ง -__- พูดกันก็คนละเรื่อง ชอบอะไรก็ไม่เคยจะเหมือนกันเลยเรื่องเสื้อผ้า เหอะๆๆ ขำๆ

วันนี้ตื่นมาก็จะเที่ยงละ ไม่ทันดู Full House ของตาบิ แต่ทันดูกี้ แปร๊บเดียวฉายไป 4 ตอนละ ไวจริงๆ บ่ายๆก็ไม่รู้จำทำไร ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ดูอาเนโกะแล้ว ...ดองไว้ไม่อยากดู มันเศร้าตอนสุดท้าย ไม่อยากให้จบเลย แต่ก็ดูจนได้ ......... ไม่เข้าใจอาเนโกะเลยคิดอะไร ?? คุโรซาว่าคุงแสนดีมากกกกกก เป็นเราคงรักตายเลยอ่ะ ขำแม่นาโอะจังตอนถามอายุจิน..... เอิ๊กๆๆ "22 ครับ" คุณแม่อ้าปากค้างเลย จะว่าจบดีก็....ดีนะ ตลกดี ตอนงานแต่งของเพื่อน สงสารทั้งคู่......ก็อยากแต่งเหมือนกันใช่มั๊ยล่ะ บ้า อาเนโกะบ้าๆๆๆๆ >__< จบ....พอ.... โนมอร์อาเนโกะ ....ซาโยนาระนาโอะจังแอนด์อักกี้คุง

มันค้าง....อารมณ์จินค้างในใจ ......ต้องดูโชเนนต่อทันที ตอนนี้จินเป็นโปรดิวเซอร์ ..อะไรจะบังเอิญ แต่ตอนนี้คาเมะจังน่ารัก ตอนเล่นละครให้แฟนมาบ้าน แล้วมีแม่มาเป็นก้างขวางคอ ฮาก๊ากๆๆ

วันอาทิตย์จะหมดแล้ว ....วันนี้โหยมาก ข้าวเย็นกินไรดี T__T

Time Machine

2005-06-23T05:07:00.000-07:00

เย้~~ฝนกตกแล้ว เย็นสบายยย...ยย

วันนี้กลับบ้านเร็ว ยังไม่ 5 โมงครึ่งก็ออกจากออฟฟิสแล้ว พี่เอ๋มาส่งยิ่งถึงบ้านเร็วใหญ่เลย เห็นฝนอั้นๆมาหลายวันแล้ว ว่าแล้วเชียวว่าวันนี้ฝนต้องตก ดีนะที่รีบกลับบ้าน

....ถึงบ้านแล้วก็แสนจะว่าง.....

.....กลัวฝนกตกอ่ะ ไปเก็บผ้าก่อนเลย (โหมดแม่บ้าน) ลมมันพัดเย็นๆ ทำให้นึกถึงเรื่องดีๆตอนเด็กๆ

ที่สถานที่แห่งหนึ่งที่จนตอนนี้ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าที่นั่นมันมีจริง เหมือนฝันไปเลย .....ตอนไปตกปลา .....คนหน้าอย่างดิฉันเนี่ยไม่น่าเชื่อเลยว่าเคยตกปลากะเค้าด้วย มันก็ไม่แปลกหรอกนะ แต่พอมาเทียบกับตอนนี้แล้วมันดูไกลๆตัวยังไงชอบกล ตอนเล็กๆก็ชอบมากเลยนะ สนุกดี ทั้งแบบใช้เบ็ดตก ทั้งแบบถกขากางเกงลงไปวิ่งไล่ต้อนในน้ำอ่ะ (ลูกทุ่งมากๆ) กุ้งก็มีนะ หลังๆไม่ค่อยตกละ สงสารปลา

พูดถึงที่นี่แล้วก็เห็นภาพลอยมาเลย สนุกมากที่สุดในชีวิตเลยมั๊ง เป็นที่ๆดีที่สุดในโลก (โลกของเด็กมันก็จะมีซักกี่ที่กันอ่ะเนอะ) ตอนกลางวันก็จะไปปีนต้นมะยม (จริงๆไม่ได้ปีนหรอกใช้ชาวบ้านปีน) ไอ้มะยมเนี่ยก็เอามา (บังคับ) แม่ให้เชื่อมเป็นแบบเปรี้ยวๆหวานๆอ่ะ ที่เคี่ยวกับน้ำตาลออกมาเป็นสีแดงๆ แล้วก็จะเก็บใส่กระป๋องไว้กินได้ชาตินึง บางทีก็ไปเก็บดอกไม้ (อันนี้โหมดเจ้าหญิงมากๆ) ไล่เก็บแม่งหมดเลย... ที่บ้านที่นั่นน่ะแม่ปลูกดอกมะลิด้วย เราชอบเอามาลอยน้ำแล้วแช่ตู้เย็นเจี๊ยบๆ แล้วต้องเป็นขันมุขด้วยนะ ใบเล็กๆอ่ะ บ้าดีไหม 5555 สงสัยจะดูหนังไทยย้อนยุคมากไป ช่วงกลางวันเนี่ยจะน่าเบื่อหน่อย เพราะอากาศมันร้อนแล้วก็ต้องนั่งรอพ่อกับแม่ ก็หาไรทำไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ออกไปผจญภัยข้างนอกก็ดูวีดีโออยู่บ้าน ออกมานั่งวาดรูปมั่ง หน้าบ้าน...เอ๊ะยังไงดีมันอยู่ในบริเวณบ้านน่ะแหลนะก่อนถึงประตูอ่ะ จะมีบ่อปลาเล็กๆรูปร่างประหลาดๆ แล้วก็มีต้น...ต้นอะไรนะ ?? ดอกไม้สีเหลือง ที่หอมเย็นๆน่ะ ? ดอกแค ? เป็นซุ้มพันลงมาน่ะ ไปนั่งวาดรูป (อารมณ์ศิลปินมากๆ....) นั่งมองไปนอกบ้านนี่เห็นภูเขาเลยนะ แต่มันไกลมากเลยเห็นเป็นสีออกฟ้าๆอ่ะ

บางทีก็ไปวิ่งไล่จับลูกเจี๊ยบอ่ะ พ่อเลี้ยงไก่ไว้ด้วย เคยแบบรอเก็บไข่ไก่ด้วยนะ สดๆเลยอ่ะ แต่ไข่แบบนี้ไม่ได้กินหรอก ที่ๆอยู่เนี่ยมันใกล้ป่า เอ...ไม่ได้ใกล้มากหรอกนะ แต่ก็ไปได้อ่ะ ไม่รู้ไปยังไงเหมือนกัน เพราะไม่เคยไป มีแต่เพื่อนพ่อไปกันบางทีเค้าก็จับโน่นจับนี่มาพวก นก กระต่ายอ่ะ บ่อยเลย พ่อเราชอบเลี้ยงสัตว์ ...ความใฝ่ฝันคืออยากเลี้ยงช้าง........ ใหญ่ไปนิด -__-; ก็นะได้แต่เลี้ยงเหยี่ยวไป พ่อรักมากอ่ะ แล้วมันก็ตกน้ำตาย ก็ไอ้บ่อหน้าบ้านนั่นแหละ ไม่รู้ทำอีท่าไหนเหมือนกัน

เบื่อก็เก็บน้อยหน่า มะม่วงไรงี๊ มันอยู่หน้าบ้าน ส่วนอีขนุนอ่ะต้องไปตรงอื่นตรงใกล้ๆที่ทำงานพ่อแถวๆที่พักของป้า ....เหมือนไกลนะแต่ก็เดินไปไม่เท่าไหร่หรอก แล้วมีไรอีกที่กินได้ ฝรั่ง ? เอมีป่าวนะ จำไม่ได้แล้ว มีลูกไรไม่รู้แดงๆเล็กๆ เหมือนเชอรี่เลย เป็นพวงๆนะ จนป่านนี้เรายังไม่รู้เลยว่ามันเรียกว่าไร หวานๆอ่ะ กินเฉยเลยอ่ะ -_-; ลุยป่าลุยพง หาของที่กินได้...คือไม่ได้อดอยากนะ แต่ชอบอ่ะ อารมณ์แบบผจญภัย เจอผักก็เก็บเลย หรือไม่ก็ถามแม่ว่าตอนเย็นจะทำไรกิน ต้องใช้ไรมั่ง แม่ก็จะบอกว่าให้ไปเก็บใบโน่นใบนี่ ผักหญ้าที่มันมีอ่ะ พวกพริก ผักบุ้ง ตำลึง พวกนี้หาง่ายไม่ต้องซื้อเลย

ตอนกลางวันส่วนใหญ่ซื้อกินอ่ะ ง่ายๆ ตอนเย็นถ้าไม่ทำกินก็ไปข้างนอกกัน สนุกอีกแล้ว ชอบมาก เกิดมาได้นั่งมอไซครั้งแรกก็ของพ่อนี่แหละ ชอบมากๆๆๆๆๆ ไม่บางทีป้าก็ชวนไปกินข้าวที่หัวหินกัน นี่ก็สนุกจะชอบซื้อพวกสร้อยคอมือหอยอ่ะ ไปทีไรซื้อทุกที

เรื่องดีๆก็มีเยอะแยะ แต่เพราะเด็กเลยเห็นว่าทุกอย่างมันดีมันสนุก พอโตมาหน่อยแล้วเราถึงรู้อะไรๆมากขึ้น เรื่องเศร้าก็ไม่ใช่น้อย แต่เราก็เลือกที่จะไม่รับรู้มันและจำแต่สิ่งดีๆจะดีกว่า.....

ครั้งสุดท้ายที่ไปที่นั่นก็นานมากกกแล้วล่ะ...... นานมากๆๆๆๆตอนอยู่ม.ปลายหรือมหาลัยน๊า ??? ไปเพราะว่าป้าให้ไปทำธุระเป็นเพื่อน บ้านนั้นมีแต่พ่ออยู่คนเดียวแล้วเพราะแม่ไม่ได้ทำงานแล้ว ก่อนหน้าที่จะไปครั้งสุดท้ายนั้นก็นานมากกเหมือนกัน นานจนสภาพมันเปลี่ยนไปมากเลย

.....น่าสงสาร......

บ้านมันโทรมลงไปเยอะ บ่อน้ำก็เหือดแห้ง เราได้แต่มองจากที่หน้าต่างของบ้านป้า... อยากไปจัง ถึงมันจะโทรมเราก็อยากไปนะ แต่ว่ามันมีวัวประสาทกินอยู่ตัวนึง เดินไปเดินมาของคนที่นี่แหละมากเลี้ยงไว้แถวนั้น เห็นเค้าว่ามันชอบวิ่งหาคนอ่ะ เราเลยไม่กล้าออกไป (เราไปทำธุระอยู่วันสองวันเอง) เรามองบ้านนั้นทุกวันเลย

บ้านมันพังไปพร้อมกับความทรงจำที่มีค่านับไม่ถ้วน อัดแน่นเยอะแยะมากมาย...... คิดถึงขึ้นมาอยากจะเห็นบ้านหลังนั่นก็ไม่มีรูปซักใบ ประหลาดไหม ? อาจจะมีนะแต่มันผุพังอยู่ในบ้านพร้อมๆกับบ้านแล้วล่ะ บางอย่างแม่เราก็ลืมเอาออกมาน่ะ ลืมๆไปมั่ง เราถึงว่ามันเหมือนความฝันไง

การจะมีชีวิตอยู่คนเราต้องมองไปข้างหน้าใช่ไหม แต่มันก็ดีนะถ้าจะมีความหลังดีๆให้นึกถึง ^^

กลับมาบ้านแล้วไม่มีไรทำเลยไปรื้อๆบนโต๊ะซันเห็นกองซีดีเลยมาคุ้ยๆดู อ่าเจอของที่ไม่เคยดูด้วย เสร็จตู..... โห เก่าโคตร ตั้งแต่งาน Thai-Jpop คิดถึงว่ะ ....แล้วก็มีไรอีกโกขุเซ็น มีตอนปิดกล้องที่เราไม่ได้ดู ....คิดถึงคาเมะกับจินขึ้นมาเลย T__T

ว๊า....ฝนหยุดตกละ ?? ไม่สะใจเลย ......หิวจัง

หลุยส์ สก๊อต

2005-06-21T08:25:00.000-07:00

ไม่มีไรมาก...เพิ่งดู "เพลิงพายุ" จบ ....เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า หลุยส์ สก๊อต เล่นละครใช้ได้เลยทีเดียว ....ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะเนี่ย

วันนี้พี่เคทบอกให้เรารีบกลับบ้านเพราะไอ้ละครเรื่องนี้มันจะจบแล้ว ปกติเราก็ไม่ได้ติดตามหรอกนะ แต่ว่ามันก็สนุกดีอ่ะ ...สไตล์ละครไทยช่อง 7 -__-'' บ้านเรานั่งดูกันพร้อมหน้า 5555 เต็มพื้นที่เชียวแหละ

วันนี้เพิ่งรู้ว่าจินไปมองโกลมา .....พักนี้ตกข่าวคัตตุนมากๆ ก็สมควร ...ไม่ได้ติดตามเลย มันคงไม่ลอยมากระแทกหูเราหรอก เหอ เหอ เหอ ก็คุยกับนังเพื่อนแก้วทุกวัน มีแต่เรื่องชายเจ็ด สายคัตตุนไม่ได้อัพเดทเล๊ยยย แล้วอะไรกัน ?? ได้ข่าวว่าจะมาเดือน 8 ? อะไรบัตร 2000 พัน ? ไปเอามาจากไหนกัน ? .....ไม่เอาแล้ว จะมาก็มาแล้วกัน ขี้เกียจจะลุ้น ...แก่แล้วเหนื่อย

จินคุงอินมองโกล ....ตอนแรกนึกว่าไปเที่ยว อ้าวพอดูแล้วถึงรู้ ไปถ่ายอาเนโกะนี่ !! อ้อ ที่บอกว่าไปดูงานต่างประเทศนี่คือมองโกลเหรอ ?? มันทำงานอะไรวะ -__-; ขำอ่ะ จินตะโกนว่า "I love hourse" อังกิดแข็งแรงนะยะ ประโยคยากมากเลยเนี่ย...... ดูน้องเว่นสิพูดว่า " I won't let you down!" เปรียบไปก็เหมือนประถมกับมัธยาม ฮ่าๆๆๆๆ *รักหลอกจึงหยอกเล่นนน~~~นะจินคุงนะ*

พอ ผกก.ตะโกนว่า "คัท" เท่านั้นแหละ ลงไปนอนแผ่ 4 หลึงเลย ท่าทางจะร้อนมากๆ.....แถมทรายเข้าเต็มรองเท้าอีกตะหาก

จินกับเมะเป็นพรีเซนเต้อเกม Dance Dance Revolution ? ...ไม่อยากจะบอก นี่เกมโปรดอิชั้นค่ะ!!! เต้นบ้านแทบพังมาแล้ว ...ไม่เอาแค่พรีเซนเต้อได้มั๊ย ?? มาเต้นในเกมเลยดีกว่าน้อง เหอ เหอ เหอ

น้องชาย ....น่ารักไหม ♥ ?
....ความปราถนาในวันนี้
...อยากเป็นตุ๊กตาหมี (ตัวใหญ่)

สุดท้ายนี้อิจฉาไอ้น้องถั่ว จะไปญี่ปุ่นทีชีเอาคุ้มมากๆ จะดูคอนแม่งหมดเกาะญี่ปุ่น ลาร์ค ...คัตตุน...เฟสต้า...วินด์ ... อาราชิ.....เกลียดมันจิงๆ ให้ตายสิ......-__-

ปล. ถึงต้า
ซาบซึ้งกับเม้นของต้ามากค่ะ ขอบใจๆ คิดถึงแกนะ คิดถึงเพื่อนไอซีทุกคนด้วย (เฉพาะเพื่อนนะ) ไม่น่าเชื่อเลยเผลอแป๊บเดียวก็ผ่านมาปีกว่าแล้ว แต่เวลาที่อยู่ด้วยกันกับทุกคนน่ะสนุกมากๆเลยนะ แกก็ส่งข่าวคราวมั่งนะ เห็นทำงานเลยไม่ค่อยได้ทักเลย บลอกถ้าทำเสร็จแล้วจะไปขอใช้บริการมั่ง (ทำดีๆล่ะ) !!!

HAPPINESS

2005-06-20T02:57:00.000-07:00

วันนี้เจ้านายไม่เสบย...โกโฮมไปแล้วเรียบร้อย

อีกไม่กี่นาทีก็เลิกงานแล้ว....วันนี้ว่าจะเขียนเรื่องของตัวเองซะมั่ง เดี๋ยวใครบางคนก็ไม่รู้ว่าเข้ามาไดของพีรนุช เพราะว่าเข้ามาทีไรมีแต่เรื่องน้องๆหนุ่มๆ เดี๋ยวนี้ดิฉันใช้รูปหน้าตัวเองในเอ็มก็ไม่ได้แล้ว เค้าหาว่าผิดคอนเส็ป -__-

เราอะชอบคิดอยากจะเขียนเรื่องอะไรในเวลาที่ไม่อำนวยอยู่เรื่อย ...เช่นว่าตอนกำลังจะนอน หรือว่าตอนเดินกลับบ้าน อย่างหลังนี่ประจำ ชอบคิดอะไรๆได้ตอนระหว่างเดินกลับบ้าน แล้วพอตั้งใจจะกลับมานั่งเขียนเข้าจริงๆกลับไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร ........(ระหว่างนั่งพิมพ์ ฟังวิทยุเค้าว่าน้ำมันขึ้นอีกแล้วขอรับพี่น้อง...)

อย่างตอนนี้เป็นต้น ตั้งใจจะเขียนซะดิบดี ดันไม่รู้จะเขียนอะไร...................................... เอาเรื่องนี้ดีกว่า "ความสุข"

ก่อนหน้านี้หลายเดือน เคยมีเพื่อนซี้คนหนึ่งถามว่า "ทำอะไรแล้วมีความสุข ?" คำถามง่ายๆที่ตอบแสนยาก.....เอาล่ะ ลองถามตัวเองกันเดี๋ยวนี้เลย ให้เวลา 5 วิ ...1..2..3..4..5... หมดเวลา! คิดออกรึยัง ?? ถ้าออกแล้วก็ยินดีด้วย คุณเป็นคนที่รู้จักตัวเองดีมาก 5555

เราตอบไปแบบไม่ต้องคิดว่า "ดนตรี" เราชอบฟังเพลงจริงๆให้ตายสิ ถึงเราจะไม่ใช่คนที่ฟังเพลงได้ทุกแนว แต่เราก็เอนจอยกับเพลงที่เราชอบเอามากๆ ฟังได้ฟังดีไม่มีเบื่อ บางวันนะนั่งอยู่หน้าคอมแบบง่วงนอนชิบหายยย แต่ก็ยังอยากฟังเพลงนั้นเพลงนี้ ต้องฟังด้วยคอมด้วยนะ เพราะมันมี Sub Woofer ตึงๆ เสียงเบสสะใจดี (โดนพี่ด่าให้หรี่เสียงทุกวัน) เวลาที่เราติดตามข่าวคราวของน้องๆในสังกัดก็แสนจะสนุกสนาน ...(ปล. ตั้งแต่ชอบน้องเว่นนี่เริ่มมีทุกข์เข้าแทรกพอประมาณ -*-)

ช่วงก่อนหน้านี้เคยมีอารมแบบว่าเดินกลับบ้านแล้วก็คิด .........ชีวิตเราทุกวันนี้ก็มีความสุขดีแล้วนี่นา ? มีบ้านให้กลับ มีงานให้ทำ มีเงินใช้ (แม้จะติดๆขัดๆ ลำบากถึงลำบากมาก....โฮกก) มีคนเรารัก (เหรอ ??) และมีคนที่รักเรา (เหรออ ???) .....ชีวิตคนๆนึงยังจะต้องการอะไรอีก ?

เคยนึกถึงความสุขของสิ่งที่ตัวเองมี ณ ตอนนี้บ้างไหม ?

บางทีสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนที่อยากจะมีความสุขก็คือ การเห็นคุณค่าของความสุข ณ เวลานี้ แทนที่จะไขว่คว้าหรือหวังอะไรที่มันยังมาไม่ถึงหรือมองไม่เห็น

ความสุขมันง่ายกว่าที่คิดเยอะ......

เราเองบางครั้งยังนึกเสียใจ .....เวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตมันผ่านไปแล้ว แล้วก็คงไม่มีวันย้อนกลับมาอีกแล้วด้วย ....เวลาที่ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวไง มีเรา พี่ น้อง แม่และพ่อ พอมาคิดแบบนี้แล้วก็เศร้านะ อยากจะเก็บเวลานั้นเอาไว้ตลอดไป ให้แลกกับอะไรก็ได้นะ...พูดแล้วพาลน้ำตาจะไหล ชิ

กับคนใกล้ตัวเรามักจะพูดเสมอว่าให้เห็นความสำคัญของคนใกล้ตัว เพราะเมื่อไม่มีคนๆนั้นแล้ว ถึงอยากจะทำดีด้วยแค่ไหน มันก็เป็นได้แค่ความคิดที่อีกฝ่ายไม่มีวันได้รับรู้

เราเองชอบคิดว่าไม่ค่อยไปทางเดียวกับแม่เท่าไหร่ ? เราไม่ใช่ลูกรัก (ที่สุด) ของแม่ .....อย่าบอกว่าเราคิดไปเอง เรื่องแบบนี้ไม่ต้องให้ใครมาบอกหรอก เรารู้ดีที่สุด แต่เราก็ไม่แปลกใจหรอกเพราะเราไม่ได้ให้ความสำคัญกับแม่มากเท่าที่ควร พี่เรารักแม่มาก เราก็รักแม่ แต่คงไม่เท่าพี่เรา .......นี่ล่ะมั๊งคือคำตอบ ?

ทุกวันนี้อยากจะทำให้ทุกวันของแม่มีความสุขมากที่สุด (เหอๆๆ พูดไปเหอะ ไม่เห็นจะทำอย่างที่พูดเลย) เอาล่ะ....อย่างน้อยก็เป็นความตั้งใจก็แล้วกัน ! คิดอยู่เสมอว่าเราไม่อยากเสียใจทีหลัง เราไม่อยากทำได้แค่คิดเหมือนอย่างที่เราคิดตอนที่พ่อเราจากไป....

ทุกข์แค่ไหนที่เรียกว่าความทุกข์ สุขแค่ไหนที่เรียกว่าความสุข ? .......เรากำหนดเองทั้งนั้นแหละ

ปล. ระหว่างที่เขียนเนี่ยทำไม๊โทสับมันมาบ่อยจัง พี่แอร์เลขาจีเอ็ม โทรมาถามว่าเจ้านายแกประชุมอยู่แถวๆห้องเราป่าว แกจะได้รีบเก็บของแล้วยักย้ายส่ายสะโพกอย่างว่องไว .....พี่ฝันโทรมาถามว่าเอ็มใช้ได้ป่าว ? เค้าให้ใช้ได้แล้วเหรอ ?? ...........-_- แต่ละคน เรื่องานล้วนๆ..............

พอๆจะซาบซึ้งกับชีวิตมากไป บ้านช่องไม่ต้องกลับพอดี 5 โมงจะครึ่งละ เดี๋ยวต้องเอาวีดีโอไปคืนอีก แม่งจ่ายค่าปรับเละอีกละ คราวที่แล้วโดนไป 200 ฝ่าบาท คุณพนักงานแมงป่องใจดีลดให้ร้อยนึง....ขอบคุณค่ะ

ปล. 2 วันนี้คุณมีความสุขแล้วหรือยัง ?

? ?? ™? ?

Anego 9

2005-06-19T00:34:00.000-07:00

ไม่ผิดหวังจริงๆกับตอน 9 ที่รอคอย.....ดูแล้วอยากแต่งงานมั่ง.....5555 วันนี้เลยขอเปลี่ยนเพลงเป็นเพลงอาเนโกะซะ ฟังเพลงนี้ทีไรคิดถึงจินทุกทีเลย ^^

จากตอนที่แล้วที่เราแอบข้ามไป ขอย้อนนิดหน่อยพอให้รู้เรื่องว่า.... นาโอะก็ไปโตเกียวกับซาวากิซังแล้วก็ใช้เวลาร่วมกันอย่างสนุกสนานมาก เอริโกะฝ่ายภรรยาตั้งใจมาหานางเอกที่ทำงานเพราะจะเอาของขวัญวันเกิดย้อนหลังมาให้ก้ได้รู้ว่านางเอกไปโตเกียว ...จึงรู้ว่าที่แท้สามีตัวเองกับนางเอกไปเที่ยวด้วยกัน ไม่เก็บไว้คนเดียวหรอกค่ะ ต้องรีบนัดจินคุงออกมาแล้วเล่าให้ฟังทันที หนุ่มน้อยได้แต่เศร้าและเศร้า ...ของที่อยู่ในมือหลุดลอยไปไกลแสนไกล.....

ความสัมพันธ์ของนาโอะและซาวากิลึกซึ้งมากขึ้นทุกทีจนฝ่ายชายถึงขั้นถอดแหวนแต่งงานและยื่นใบหย่าให้กับเอริโกะ แต่เอริโกะกลับสวมวิญญาณเมียหลวงที่ร้ายกาจเผาใบหย่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม และพูดว่าจะไม่ยอมหย่าเด็ดขาด ...ไม่พอค่ะ ยังส่งอีเมลและแฟกซ์ร่อนไปทั่วบริษัทของนาโอะว่านาโอะได้แอบมีสัมพันธ์กับสามีของเธอ ...รวมทั้งยังส่งก๊อปปี้ไปหาพ่อและแม่ของนางเอกอีกด้วย....

อาเนโกะ 9

นาโอะกลุ้มใจมากเพื่อนๆที่ทำงานก็คอยให้กำลังใจ จินคุงเองก็คอยส่งสายตาห่วงใยอยู่เสมอแม้ว่าจะได้รับคำพูดและท่าทางที่เย็นชาตอบกลับมาจากนาโอะก็ตาม จินทนไม่ได้ที่นาโอะต้องแบกความทุกข์ไว้ตามลำพังจึงตึดสินใจเอาข้อความที่เอริโกะส่งมาไปให้ซาวากิอ่าน ซาวากิรีบโทรหานางเอกทันทีและบอกว่า "เข้มแข็งไว้นะ เราจะสู้ไปด้วยกัน" จินคุงได้แต่นั่งฟังอยู่ห่างๆอย่างเศร้าสร้อย

เจ้านายเรียกจินคุงไปคุยด้วยตามลำพัง และเสนอให้จินไปดูงานที่ต่างประเทศ จินตกใจมากที่รู้ว่าคนที่ได้ไปมีจินคนเดียวเท่านั้น ถึงจะดีใจแต่หนุ่มน้อยก็ยังไม่ตกปากรับคำ

ตกเย็นจินกับเพื่อนร่วมงานสาวไปดื่มกันที่ร้านประจำ จินขอบคุณที่วันที่ไปคาราโอเกะได้เพื่อนสาวช่วยไว้ ตอนที่กำลังแอบร้องไห้แล้วรุ่นพี่ก็จะให้ร้องเพลง หญิงสาวถามถึงที่มาของน้ำตาแต่จินก็อึกอัก บรรยากาศบอกว่าเพื่อนสาวกำลังจะสารภาพรัก แต่โชคดีจริงๆเพื่อนซี้นางเอกเข้ามาซะก่อน ...เฮ้ออรอดตัวไป

ซี้นางเอกเหมือนจะคอยสังเกตุการณ์มานานเลยถามจินตรงๆว่า "เธอน่ะชอบอาเนโกะใช่รึเปล่า ?" ทำเอาจินคุงอ้าปากค้าง ซี้นางเอกยังพูดจาให้กำลังใจไม่ให้จินตัดใจง่ายๆ ...แหมมีคนลุ้นอยู่นะ สู้ๆคุโรซาว่าคุง!!

วันต่อมานาโอะต้องทำงานจนดึก ขณะจินคุงเดินออกมาจากตึกก็เห็นใครคนหนึ่งโดยบังเอิญ
"คุ...คุณพ่อ ??" ....แอบฝากตัวเป็นลูกชายเรียบร้อยแล้ว เต็มปากเต็มคำมากๆไอ้น้องชาย -_-;
จินบอกว่านาโอะเลิกดึกแล้วรีบสาวเท้าไวๆออกห่าง แต่แล้วก็ถูกชายชรารั้งตัวไว้...เหอ เหอ เหอ คุณพ่อที่กำลังกลุ่มใจก็พูดถึงลูกสาวให้หนุ่มน้อยฟังด้วยความเป็นห่วง
"ชั้นน่ะชอบเวลาที่เค้ายิ้มจริงๆเลยนะ" คุณพ่อพึมพำ
"ครับผมก็ด้วย" รีบหันมายิ้มเห็นด้วยอย่างจริงใจ แต่พอเห็นสายตาคมกริบของชายชราก็ต้องรีบหันกลับทันที เหอะๆๆๆ

ซาวากิซังมาหานาโอะที่บ้านและพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้น ระหว่างนั้นจินก็โทรมาบอกว่าคุณพ่อเมา นาโอะจึงฝากฝังให้จินช่วยดูแลให้ด้วย ซาวากิจึงต้องกลับบ้าน ระหว่างออกมาก็เจอกับเอริโกะที่หน้าคอนโด...

จินไปนั่งทอดอารมณ์อยู่ที่สนามรักบี้แห่งความหลัง และเหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ หนุ่มน้อยไม่รีรอตรงไปหานาโอะที่คอนโดแสนสุขทันที บรรยากาศน่ารักๆแบบเก่าเริ่มกลับมาอีกครั้ง และระหว่างทีทั้ง 2 กำลังรับฝีปากกันอยู่ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เสียงเอริโกะกำลังร้องไห้และขอความช่วยเหลือ นาโอะไม่รอช้ารีบนั่งแท็กซี่ออกไปทันที!

รถยังไม่ทันจอดดีก็เห็นเอริโกะวิ่งอยู่ริมทางพร้อมด้วยซาวากิที่วิ่งตามหลังมา นาโอะรีบเข้าไปหาเอริโกะ ส่วนจินคุงเข้าชาร์ตตัวซาวากิไว้เต็มกำลัง ทั้ง 4 คนพากันกลับไปนั่งคุยกันที่บ้านของสามีภรรยา นาโอะกล่าวอย่างมุ่งมั่นต่อหน้าทุกคนว่าจะไม่พบกับซาวากิอีกต่อไป หนุ่มใหญ่อึ้งกับคำพูดนั้นในขณะที่จินคุงก็นิ่งเงียบ....

นาโอะและจินคุงกลับมาที่ลานน้ำพุแห่งความหลังอีกครั่ง เจ๊ดื่มจนเมามายในขณะที่หนุ่มน้อยยังคงสติดีทุกประการ จินคุงคอยมองนาโอะอย่างห่วงใยก่อนจะลุกขึ้นยืนและกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"เรามาแต่งงานกันเถอะครับ!"
นาโอะทั้งตกใจและไม่แน่ใจ เลยแกล้งหัวเราะออกไปเหมือนว่าจินล้อเล่น แต่เมื่อจินยืนยันอีกครั้งด้วยสีหน้าจริงจังนาโอะก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ .......ชอบมากๆๆๆๆ โฮๆๆๆในที่สุดอักกี้คุงก็มีวันนี้ >__<

งานนี้เจ๊ขอแอบเล่นตัว"ขอเวลาชั้นหน่อยได้มั๊ยล่ะ ?"จินทำหน้าสลด..."นานแค่ไหนเหรอครับ ?" ....หึ หึ.....ประโยคนี้คุ้นๆไหมน้อง" 5 นาที" เจ๊ตอบแบบไม่ต้องคิดมาก"อะ..อ่อ งั้นผมนั่งรอตรงนี้นะ" กลั้นหัวเราะไม่อยู่ 555555 ระหว่างที่นั่งรอจินก็พูดโน่นพูดนี้ไป ใจก็ตุ๊มๆต่อมๆอยู่เหมือนกัน ถ้าเกิดโดนปฏิเสธขึ้นมาคงเจ็บกระดองใจอยู่ไม่น้อย "..ผมเองก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องชีวิตการแต่งงานนัก แต่ว่าเพราะเรื่องของซาวากิซังทำให้คิดได้"...เอ๊ะ คุยไปคุยมาทำไม๊มันเงียบนัก...แอบเหลือบไปมองที่แท้เจ๊ะไปเฝ้าพระอินทร์ซะแล้ว จินคุงหัวเราะอย่างเอ็นดู ....(น่ารักมากมายยย) เฮ้ออออออ

ช่างเป็นเช้าที่สดใสและกระปรี้กระเปร่าสำหรับหนุ่มน้อยวัย 22 นามคุโรซาว่า อากิฮิโกะ เขาเดินอาดๆตรงไปยังโต๊ะหัวหน้าอย่างมุ่งมั่น (ปล. บทสนาโหมดพีรนุชมั่วบรรลือโลก)
"ผมตกลงจะไปครับ"
"โอ้งั้นเหรอ ดีมากๆๆ"
"แต่ว่ามีอีกเรื่อง คือ ผมกำลังจะแต่งงานครับ"
อะจ๊ากกกก....ตกใจกันทั้งออฟฟิสเลยค่ะงานนี้
"หา...??? แต่งงาน"
"ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอกครับ ตอนนี้ยังแค่คบกันอยู่น่ะครับ"
"ใครเหรอ ๆๆ???" คำถามจากทุกคนดังขึ้น
"หัวหน้าคะๆๆๆๆ ได้เวลาแล้วนะคะเดี๋ยวไม่ทัน" เจ๊ขัดขึ้นด้วยอาการเลิ่กลัก จนจินแอบหัวเราะ
"นั่นสิๆๆ" ทุกคนเลยต้องรีบแยกย้ายกันไปทำงาน ส่วนเจ๊ก็นั่งตัวลีบมีเพื่อนสาวแอบส่งยิ้มให้อย่างรู้ทัน

แหม เรื่องกำลังจะลงเอยอย่างสวยงามแล้วเชียว จินคุงก็วิ่งกระหืดกระหอบมาบอกนาโอะว่า "แย่แล้วๆๆ"

........เอริโกะกำลังจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย!!!!

แฮ่ มาลุ้นให้กับความรักของจินคุงได้ในตอนต่อไปค่ะ!!!!!

ไอด้อลที่รัก

2005-06-15T02:07:00.000-07:00

ช่วงนี้รู้สึกตัวอีกทีก็มีหนังสือพิมกองเต็มห้องแล้ว.....

ชอบช่วงไอบีพีจริงๆ ทุกคนบีซี่ (ชิบหาย).... ไม่ค่อยมีใครสนใจเรา แล้วก็ไม่มีมอนิ่งบรีฟด้วย ...แต่คงมีเราคนเดียวที่ชอบ เหอ เหอ เหอ

อย่างวันนี้ว่าจะกลับบ้านเร็ว เย็นมาหลายวัน เดี๋ยววันศุกร์ก็ต้องเย็นอีก น่าเบื่อสิ้นดี... พอทำงานอาทิตย์ละ 6 วันแล้วมันเหนื่อยจริงๆ ไม่ใช่เหนื่อยกายหรอกนะ แต่เป็นความรู้สึกอ่ะ....เอ มันจะทำให้เบื่อที่ทำงานไวขึ้นด้วยมั๊ยเนี่ย ?? ปกติอาทิตย์ละ 5 วันก็เบื่อกันจะแย่แล้วใช่มั๊ยล่ะ ? ช่วงนี้หลายคนมาเปรยๆว่าจะหางานใหม่...ใกล้ๆตัวนี่ก็ 3 แล้ว ...เหวออออ

หลังจากที่กลับมาเล่นเอ็มได้ 2-3 วัน ...วันนี้ก็เล่นไม่ได้อีกแล้ว เออดีจริงๆ เมื่อวานเค้าต้องลองใจแน่ๆ เราเล่นส่งไฟล์ให้ไอ้แก้วตั้ง 40 เม็ก เหอ เหอ

วันนี้มีอาเนโกะ 9 ....มีมินเทเล... อยากดู เออ เมื่อวานดูเอ็มสึเตะ เหมือนตอนนัดรวมพลคนรุ่นเดอะ...แสม๊ป...ยูกิจัง (จูดี้แอนด์แมรี่) ลาร์ค โทราจิไฮจิ (ไทจิ+สิโยชิ) ...นั่งดูกับซัน...อืมม ทาคุยะลูก 2 ...ไฮด์ลูก 1 ...ยูกิจังลูก 1 (หรือ 2 ??) .....

แบบว่าแค่แสม๊ปก็ปาไปครึ่งรายการ ฮามากๆ ให้ดูวีทีอาตั้งแต่ปี 92 แต่ละคน ...ทำไปด้ายยย ทาคุยะเอ๊าะมากๆๆคนนี้แหละไอด้อลในดวงใจคนแรกของเรา สมัยนั้นเนี่ยไม่มีใครเกิน ดูแล้วก็ย้อนคิดไปถึงเมื่อตอนนู้นนน จำได้ว่าโคตรชอบดู SmapxSmap มากๆอ่ะ ต้องดูทุกตอน ซื้อก็แพง จำได้ว่าวีดีโอม้วนแรกในชีวิตที่ซื้อคือ Smap 07 Summer Minna Atsumare Party เป็นคอนของอัลบั้ม 07

...คือเคยดูอะไรมาก่อนเลย ฟังแต่เพลงที่คนข้างบ้านเอามาให้ยืม แล้วก็ชอบ อีพี่แดงขายในราคา 700 บาท แพงมหาศาล..วีดีโอ แถมของก๊อปด้วยนะเว่ยย -__-; แต่ก็สนุกมากมายอ่ะ เป็นคอน J อันแรกที่ดูเลย หลังจากนั้นก็กลายเป็นลูกค้าที่แสนดีของอิชิไปโดยปริยาย ..แต่ต้องยอมรับว่าคอน Smap สนุกมากๆ หลังๆไม่ได้ตามเลย คงต้องไปหามาดูซะหน่อยแล้ว ..แต่บอกตามตรงแฟนๆ Smap สมันนี้หายากจัง...แก่ๆกันหมด ชอบ Product Design ของ Smap มาก ของ Smap กับ L'Arc นี่สุดยอดมากๆแล้วเรื่องของพรีเมี่ยม

ต่อมาก็เป็นยุคของ L'Arc นี่วีดีโอแรกที่ดูและซื้อคือ Heavenly ~Film~ เป็นไลฟ์ที่บุโดกัง นี่ก็ดูเป็นล้านๆรอบ สมัยก่อนเป็นไรไม่รู้ ถ้าชอบก็จะดูมันอยู่นั่นแหละ...-_-; สนุกอีกเหมือนกัน แต่หน้ามือเป็นหลังตีนกับ Smap คนละอารมณ์ .....โอ นึกถึงวันเก่าๆจริงๆ..... ช่วงนี้ไม่ได้ตาม L'Arc เลย ...แม้แต่เพลงใหม่ก็แทบไม่ได้ฟัง

และต่อมา...ยุคทองของวัยเอ๊าะ .... คอนแรกของคัตตุน ดูแล้วก็ชอบเลยอีกเหมือนกัน สนุกดี จนตอนนี้ก็ยังเป็นคอนที่ชอบที่สุดของวงนี้ (เอ๊ะ...อย่างงี้เรียกไม่พัฒนาใช่ไหม ??)

ส่วนเว่นของเรา...ยังไม่ออกวีดีโอไรมาเลย ??? ไม่เข้าใจวงการเพลงกิมจิจริงๆ ?? ......

สุดท้ายหนุ่มวัย 20 ทั้งสอง.....โหมด *อยากเป็นอาเนโกะของซัมวัน* กลับมาอีกแล้ว..เหอ เหอ เหอ

เน็ทเจ๊ง

2005-06-10T19:19:00.000-07:00

เมื่อวานอุตส่านอนเร็วละนะ (5 ทุ่ม) แม่ง.....ดันนอนไม่หลับ -__-

ตอนกลับถึงบ้านน่ะ ง่วงนอนโคตรๆ เป็นแบบนี้มา 2-3 วันแล้ว เมื่อวานซืนพอกลับบ้านก็นั่งดู Il mare ดูไปก็แบบจะหลับให้ได้ มันง่วงมากๆ แต่ถ้านอนตอนนั้นก็ไม่สามารถว่ะ น้ำยังไม่ได้อาบ แล้วมันต้องตื่นขึ้นมาอีกทีตอนดึกๆเนี่ย ไม่ไหวล่ะ

เมื่อวานฝนตก....สังเกตุว่าตั้งแต่ใช้ Hi Speed เนี่ย วันไหนฝนตก เน็ทจะไม่ค่อยดี เกี่ยวกันมั๊ยวะเนี่ย ?? เมื่อวานเล่นๆอยู่ก็ใช้ไม่ได้ซะงั้น ...โหลดมินเทเลได้ครึ่งนึงแล้วเชียว คุยาชี่ว่ะ >__< อยากดูเซ็กซี่อากานิชิ หึ หึ...

เมื่อวานเนื่องจากเน็ทหลุดกลางคันเลยเม้ากับไอ้แก้วได้ไม่สะใจเท่าไหร่ มานั่งเช็คไฟล์ที่มันยังไม่ได้ดู เลยทำให้รู้ว่า.....ไฟล์เว่นที่เราโหลดมาเจ๊งตั้งหลายอัน คือแบบโหลดมาแล้วไม่ได้ดู หรือดูไม่จบอ่ะ เลยไม่รู้ว่าไฟล์มันเสีย บางอันเต็มๆ 4 นาที ดูไปนาทีครึ่งงี๊ ....วัยรุ่นเซ็ง จำไม่ได้แล้วไปโหลดจากไหน มันเยอะมากกกก ชอบอ่ะเพลง Wild Flower ของ Colour Me Badd ชอบมาก เว่นใจเดียวกัน เอาเพลงนี้มา cover ^__^

ตอนบ่ายถ่ายโปรโมชั่นมา .....ตอนถ่ายอะเฉยๆ ถ่ายออกมาดูน่ากินจังวะ

หิวเลย...

หงุดหงิด

2005-06-09T22:25:00.000-07:00

อายุเท่าไหร่ที่คนเราจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ?

จริงๆแล้วไม่ได้อยู่ที่อายุหรอกมั๊ง ? ความเป็นผู้ใหญ่อยู่ที่เรื่องของจิตใจมากกว่า ถ้าหากควบคุมจิตใจและอารมณ์ของตัวเองได้เมื่อไหร่...นั่นแหละ...

ถ้าอย่างงั้นเราก็คงยังห่างไกล....

นิสัยขี้หงุดหงิดเนี่ยถ้าเปรียบเทียบกับเมื่อก่อนก็เรียกได้ว่าทุเลาลงมาแล้วนะ (เหรอ ??) เบื่อว่ะ ....ไอ้คนที่มันจะเข้าใจเราทุกอย่างในโลกนี้มันจะมีเหรอ ?? ...ไม่มีหรอกว่ะ (อ่อ ถ้าเป็นคนปกติอาจจะมีก็ได้ ...แต่เรามันคนไม่ปกติ หึ หึ)

...เห็นแก่ตัว
...คิดถึงแต่ตัวเอง
...พูดจาเพ้อเจ้อ
...ชอบกำหนดกฏเกณฑ์ให้กับคนอื่น

เกลียดว่ะ ....

เราเองก็คงเป็นบ้างแหละเรื่องพวกนี้ แต่ใครอย่ามาทำกับเรานะ....รับไม่ได้ .....ก็จะทำไม ? เราก็เป็นของเราอย่างนี้แหละ ร้ายไหมล่ะ ?

.......เซ็ง วันนี้กินลมเป็นอาหารกลางวันอีกละ ....อีกซักพักคงต้องควานหาเก็บกินเอาแถวๆนี้ รักพี่เอ๋ขึ้นมาทันที - บุคคลที่สร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับห้อง >__<

เดี๋ยววันนี้มีถ่ายรูปตอนบ่าย 2.30 ....หมดอารมณ์ ไม่ทำได้ไหมเนี่ย ??? อยากกลับบ้านแล้ว (เพิ่งบ่ายเองได้ข่าว)....คิดถึงคนที่ทำให้เราอารมณ์ดีจัง ....คิดถึง

ปล. ไม่ลงอาเนโกะ 8 นะ ...โดนเราแบนด์ไปซักระยะ นี่ดูแบบผ่านๆก็ปิดละ....รับไม่ได้ว่ะ...เสียใจ โฮๆๆๆ T__T (ไว้ลงทีเดียวตอน 8 กับ 9 )

เกเร ...

2005-06-08T23:10:00.000-07:00

เมื่อวานไม่น่าเลย......

จะว่าไปช่วงนี้กลับมานอนดึกอีกแล้ว ....อาทิตย์นี้อุตส่ามาเช้า (กว่าปกติ) ได้ 2 วันแน่ะ ......วันนี้มาทำงาน 11 โมง เหอ เหอ เหอ.......นิสัยไม่ดีว่ะ T__T จิงๆกะลาทั้งวันละนะ ลืมไปวันนี้มีงานเวดดิ้ง พรุ่งนี้ก็มีถ่ายโปรโมชั่น งานเยอะ สงสารพี่เอ๋

วันนี้ถ้าซื้อหวยก็คงถูก ....มีลางสังหรณ์ว่าจะได้ไปงายเวดดิ้งแฟร์คนเดียว ก็จริงๆซะด้วย แต่ไม่เป็นไรหรอก เราอยากไปอยู่แล้ว (ไม่ได้อยากหรอก แต่แบบไปก็ได้อ่ะ) เนี่ยต้องถึงบ่าย 2 นี่บ่ายโมงแล้ว กลางวันเลยอดไปกินส้มตำกับพี่ปัญ พี่นก พี่ฝันเลย โทรไปหานังออย มันก็ดันอยู่อมตะกับนุ้ย...ไปซะไกลเชีย ว่าจะชวนไปด้วยซะหน่อย เห็นวันนั้นบอกอยากไป.... อย่างว่าแหละนะ ช่วงนี้ใครๆก็ยุ่ง....ยกเว้น.....หึ หึ

หาของกินอยู่ในห้อง กินมาม่าคัพของพี่เอ๋ เปิดในตู้เย็นเจอลิ้นจี่แกเป็นเม็ดๆแช่เย็นอย่างสวยงาม (ของพี่เอ๋) ...เสร็จเรา..... กำลังแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำ อ๋อมเดินมาตะโกนบอกว่าซื้อไอติมมาฝาก (เดลิเวอรี่) ของพี่เอ๋กับของเรา...แปรงฟันเสร็จก็กินอีกแล้ว (เดี๋ยวละลาย...อิๆๆ)

โทสับโดนตัดแล้ว.....................เซ็งออเร้น แค่ไม่จ่ายเดือนเดียวเอง........

โทรบอกซันให้โหลดอาเนโกะ เน็ทที่ทำงานซาโยนาระกันถาวรละ - " - มีไรอีกล่ะ.....อ้อ เมื่อวานพี่เอ๋ไปงานเซลของเอลก้ากับพี่เคทกับพี่น้อง ซื้อลิปติกออริจิ้นมาฝาก....สีชมพูแปร๋นนนที่เกิดมาเราไม่เคยซื้อสีนี้มาก่อน...พี่เอ๋บอกว่าเห็นแล้วนึกถึงเรา กลิ่นมิ้นๆ .....เค้าต้องคิดว่าเราชอบสีชมพูแน่เลย คราวที่แล้วก็ลิปชมพู .......หวานแหวว ...ขอบคุณมากค่ะเจ้านายที่รัก พี่สาวที่ใจดี :) วันนี้เซลวันสุดท้ายพี่เราก็อยากไป นี่เรากำลังคิดว่า เสร็จงานเวดดิ้งประมาณ 4 โมง คงต้องกลับออฟฟิสก่อน เกรงใจพี่เอ๋จัง ...กลับถึงแล้วออกมาเลยเนี่ย ^^;

เจออู๋ออนไลน์เลยถามเรื่องเซลของเอลก้า...มันต้องรู้ดีเพราะทำอยู่สติลล่า เลยรู้ว่ามันผ่าตัดอ่ะ เป็นมะเร็งในรังไข่ ก๊อดดด น่าตกใจ.....แต่ก็ผ่าออกไปแล้วก็คงไม่เป็นไร ดีจริงๆ ...คิดถึงอู๋เพื่อน AE Sec.1 เม้ากันตาหลอดดดจนอาจารย์ด่าทุกชั่วโมง....อิอิ

หนาว....ไอติมยังไม่หมดเลย T__T

คับข้องใจ

2005-06-08T10:08:00.000-07:00

คงรู้กันแล้วสินะว่าเราใช้เอ็มที่ทำงานไม่ได้แล้ว......

การใช้เอ็มบนเว็บเนี่ยมันเป็นความทรมานใจอันแสนสาหัสจริงๆให้ตายสิ -__-'' นอกจากโดนแบนเอ็มแล้ว...ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่า...เน็ทยังช้าอีกตะหาก.... เซ็งเลย.... เดี๋ยวนี้โหลดไรก็กลับมาโหลดที่บ้านตลอดอ่ะ เร็วสุละเนี่ย

วันนี้กลับบ้านมาถึงเจอซองพัสดุของคุณแก้วเพื่อนรัก อิอิอิ....ได้แล้วๆๆ ดู Perfect Match อ่ะ โอ๊ยฮามากๆๆๆ ตลกสิ้นดี รายการอะไรวะ ...ฟังไม่ออกซักกะคำ ยังขำได้ขำดีขนาดนั้น แล้วก็สำรวจหมดทุกแผ่นแล้ว ยังไม่ได้ดูหลายอันเหมือนกัน อัมซาคัมนิดานะคะคุณเพื่อนแก้ว ^^ ซารางแฮโย ♥

ช่วงนี้งานยุ่งมากมายเลย พรุ่งนี้ก็ต้องไปงานเปิดเว็ดดิ้งแฟร์ ที่ศูนย์ประชุม ...แต่อันนี้อยากไป สนุกดี ไปดูบู๊ธ ถ่ายรูปบู๊ธสวยๆ .....ชอบ ใครๆก็ยุ่งกันหมดเลยช่วงนี้ เพราะเป็นช่วงวาง Marketing Plan & Budget Plan ของทั้งปี ประชุมกันแทบทุกวัน นี่ล่ะเราถึงไม่อยากจะเป็นใหญ่เป็นโต เราทำไม่ได้หรอกนะ เรื่องพวกนี้...เซ็งแย่เลย (แล้วจะไปทำไรดีล่ะตู ???)

อ่า...เปลี่ยนมาลงเพลงในบล๊อกแบบเก่าแล้ว ใช้เพลงสุดโปรดในตอนนี้ The One ของวู๊กกี้เบบี๋ เลิฟๆๆมากมาย ประโยคฮิต .....Everyday I make a wish...if...I could be the one ...for you..... //>__<//

June 7, 2005

2005-06-07T07:17:00.000-07:00

วันที่ 7 ...ไม่นึกถึงน้องชายคนนี้คงไม่ได้....

เพิ่งดูคอนเสิดจบไปเลยคิดถึงขึ้นมาตะหงิดๆ น้องชาย (ตัวใหญ่) ที่น่ารัก ♡ เห็นบรรยากาศที่แฟนคลับที่เกาหลีดูคอนเสิดแล้วน่าสนุกจัง (นั่งกับพื้นกันเลยล่ะ) แถมแอบมีเซอไพรส์ตั้ง 2 อย่างให้เว่น ...อย่างแรกเป็นแฟนคนญี่ปุ่นที่มาร่วมดูด้วย (แถมนั่งหน้าอีกตะหาก) เว่นก็เจรจาต้าอ่วยภาษาญี่ปุ่นอย่างคล่องแคล่ว ...อิจฉาง่ะให้ของแล้วเว่นแล้วเว่นก็กอดด้วย T__T ...อย่างที่ 2 เซอไพรส์วันเกิด...เว่นร้องเพลงอยู่ดีๆ แด๊นเซ่อก็เดินหายไปหมด แถมจังหวะดนตรีก็ไม่ลงตัว เลยต้องหยุดร้องเดินกลับเข้าหลังเวทีไป ...เดินออกมาอีกทีปรากดว่าแฟนๆจุดดอกไม้ไฟกันเต็มเลย ร้องเพลงวันเกิดแล้วก็มีตัวแทนเอาเค้กมาให้ด้วย ...(คนนี้ได้รับกอดอีกไปตามระเบียบบบบ) เว่นน่ะรักแฟนคลับมากๆเลยนะ เราคิดว่าเพราะว่าเป็นความฝันที่อยากจะมายืนตรงนี้มาตั้งแต่เด็กๆ ต้องฝึกหนักโดยที่ไม่รู้ว่าจะได้เดบิวเมื่อไหร่ ?? ท้อก็ตั้งหลายครั้งแต่ในที่สุดก็มีวันนี้ เว่นก็เลยให้ความสำคัญกับคนที่สนับสนุนเค้ามากๆยังไงล่ะ.... (ตรงนี้ก็มีหนึ่งคนนะเว่น..ถึงจะช้าไปหน่อยก็เหอะ ^^;)

27.05.05
คืนวันก่อนเดินทางมาประเทศไทยของน้องเจ็ด....

สวัสดีครับทุกคน~~
นี่ผมเองครับ~~^^
ตอนนี้ผมอยู่ที่โรงแรมทุกคน...เกี่ยวกับสุขภาพของผมดูเหมือนว่าทุกๆคนจะเป็นกังวลมาก
...นั่นคือเหตุผลว่าทำไมผมถึงมาที่นี่เพื่อโพสอะไรสักหน่อย~~
ที่จริงแล้ว...ตอนนี้ตารางของผมในยี่ปุ่น...
จากตารางงานแล้ว มันหนักมากทุกๆคนคงทราบดีนะครับ...
ผมกังวลว่าผมจะทำได้ดีในทัวร์นี้รึเปล่าที่จริงแล้ว...2
-3วันก่อนหน้าการแสดงสดครั้งแรกที่โตเกียวเตีรยมงาน ทำโน่นทำนี่~
ผมยุ่งมากครับมันเริ่มตั้งแต่ตอนนั้นจากวันนั้นที่โตเกียว
สภาพเสียงของผมก็ไม่ค่อยดีนักและผมก็กังวล~ถึงจะเป็นอย่างนั้น
...เวทีที่โตเกียว~ มันใหญ่กว่าปกติ~ผมมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมมากบนเวทีวันรุ่งขึ้น~
ก่อนงานที่โอซาก้า...ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้า~และคอผมเจ็บมาก~
มันเหมือนมีอะไรมาทิ่มผมไปโรงพยาบาลเพื่อเข้ารับการตรวจบรเส้นเสียงของผม...มีตุ่มเล็กๆขึ้นมา
มันมีอาการอักเสบด้วยตอนที่ผมได้ยิน...นั่นไม่ใช่ตุ่มที่ขึ้นบนเส้นเสียงรึ?
ถึงจะอย่างนั้นมันไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่ทุกคนคิดครับมันเป็นระยะเริ่มแรกเท่านั้น...
ถ้าผมพักผ่อนเยอะๆ...นอนเยอะๆ...ผมจะดีขึ้นเร็วๆนี้ครับ...
ผมกินยา20เม็ดในหนึ่งวัน~แล้วก็ต้องดื่มน้ำมากๆด้วย
มีรายการทีวีที่สำคัญๆ...แล้วก็งานประกาศผลรางวัลที่เมืองไทย
สต๊าฟฟญี่ปุ่น...บอกผม...เขาให้ผมลิปซิงค์ถ้ามันแย่ขึ้น...ก็อาจจะ...ร้ายแรงไปเลยก็ได้
ที่จริง ผมเศร้ามากๆจะทำยังไงดี? จะทำยังไงดี?...ถึงแม้จะอย่างนั้น...ผมทำไม่ได้...
ลิปซิงค์ไม่ใช่สำหรับผม...ผมมั่นใจว่า...ผมยังโอเคอยู๋ครับ
..ผมคิดยังงั้นตลอดเวลา...

ผมเป็นนักร้องคนที่ร้องเพลงผมมาเป็นนักร้องเพื่อให้ทุกคนฟังเพลงของผม
ตั้งแต่แรกที่ผมมาเป็นนักร้อง จากใจของผม
...ผมตัดสินใจว่าจะไม่ใช้เสียงของตัวเองเพื่อลิปซิงค์แน่นอนครับ~
คนทั่วไปสามารถที่จะมาดูการแสดงของผมเพียงเพื่อที่จะดูผมเต้น ดูเท่านั้น...
พวกเขาสามารถฟังเพลงของผมจากซีดีได้และดูผมเต้นผ่านทางเอ็มวีมีคนที่มาฟังผมร้องสดบ้างมั๊ย?
นั่นคือที่ผมคิดนั่นคือกรณีที่เกาหลีนะครับ...
และผมคิดว่าเป็นเหมือนกันทุกที่ตอนผมอยู่บนเวที...
ผมรู้สึกมีความสุขและโชคดีเสมอความรูสึกแบบนั้น
ผมบอกทุกคน~ การที่ได้มามีช่วงเวลาดีๆร่วมกันนั่นคือสิ่งที่ผมคิดว่าการแสดงสด
คือ..ด้วยการลิปซิงค์ คุณไม่สามารถแสดงอะไรให้ดูได้เลยความรู้สึกมีความสุขที่ผมรู้สึก...
ความรู้สึกนั้น..ผมอยากจะรู้สึกร่วมกันกับทุกคนนี่ออกจะยาวซักหน่อย~~^^
อืมมม...เกี่ยวกับเรื่องลิปซิงค์...วันหลังผมจะเล่ารายละเอียดให้ฟังก็แล้วกัน
...ทำไมผมถึงไม่ทำ..ทำไมผมถึงไม่ชอบมัน...

ยังไงก็ตาม~สิ่งที่ผมอยากจะบอกทุกคนก็คือ~
ผมสบายดีครับ~ผมดีขึ้นมากๆแล้วผมสบายดี~
ไม่ต้องกังวลนะ ครับโอเคนะ?
ผมกำลังจะไปเมืองไทยผมจะได้โชว์การแสดงเจ๋งๆให้ทุกคนดูผมจะนอนแล้วครับ~^^
ทุกคนรักษาสุขภาพด้วยนะครัยทุกๆอย่างครับ~
ราตรสวสัดิ์คร้าบ^^ ♥

ปล.ในรสถานีโทรทัศน์...มีแดนเซอร์ของStar Systemอยู่คน...
เขาอยากจะบอกว่า..เขาไม่เต้นผิดนะ...มันฟรีสไตล์^^เขาทำมาบ่อยแล้วหลังๆนี่...
เขาอยู่ข้างๆผมและอยากจะบอกทุกคนเท่านั้นเองแหละครับ

~บายคร้าบ~~

....รักแกว่ะไอ้น้องชาย ♡

อาเนโกะ 7

2005-06-06T07:03:00.000-07:00

ต้องรีบมาอั๊พก่อนตอน 8 จะมา ไม่งั้นตายหยังเขียด เหอ เหอ เหอ .... เมื่อกี๊เพิ่งดูอีเว้นของเว่นที่ NK Hall มา โหเหงื่อแตกเป็นน้ำเลย ...ตลกอ่ะ เว่นบอกว่าเรียนภาษาญี่ปุ่นแทบเป็นแทบตาย พอถึงเวลาสำคัญที่ต้องพูดจริงๆกลับไม่รู้จะพูดอะไร น่ารักว่ะ...^^

คนนี้ก็น่ารักค่ะ...จินคุง อิๆๆ

อาเนะโกะ 7

หลังจากแยกจากซาวากิซังที่ร้านประจำแล้ว ทั้งคู่ก็พากันเดินกลับบ้าน...บ้านใครเอ่ย ?? ก็บ้านนาโอะน่ะสิ ก็ตั้งแต่ตอนไปติวอ่ะค่ะ จินคุงถือโอกาสอยู่ยาวววว ตื่นตอนเช้าจินคุงมีหน้าที่ตะโกนปลุกนางเอก แถมก็ต้องมาแย่งห้องน้ำกันใช้ ทำเอานางเอกบ่นอุบอย่างเสียอารมณ์ แต่แล้วก็เจอไม้เด็ดที่ทำเอาสาวใหญ่ออกอาการอ้ำอึ้งไปทันที ก็อีตาจินคุงทำมาเป็นเดินอวดหุ่นยั่วยวนแต่เช้าน่ะสิ เหอ เหอ เหอ ...บ่นไม่ออกเลยเจ๊เรา

กิจกรรมยามเย็นของนาโอะและคุโรซาว่าคุง ....ดูทีวี กินกาแฟ และหาเรื่องตีกัน (เหมือนเคย)

ทั้งคู่ออกจากบ้านพร้อมๆกันแต่เดินแยกเข้าที่ทำงานกันคนละทาง ....ไม่ค่อยน่าสงสัยเล๊ยยยย -__- (แอบหมั่นไส้เล็กน้อย) เพื่อนสาวเดินมาเจอนาโอะด้วยท่าทางสดชื่นเธอชักชวนนาโอะไปเที่ยวโตเกียวเพื่อฉลองวันเกิดของนาโอะกัน 2 คน สาวใหญ่เห็นดีด้วยจึงรีบขอลาพักร้อนและเฝ้ารอการไปเที่ยวอย่างใจจดใจจ่อ

ห้องดื่มกาแฟดูจะเป็นที่ผ่อนคลายความเครียดได้เป็นอย่างดีสำหรับหนุ่มสาวออฟฟิส แถมยังเป็นโลเกชั่นยอดฮิตสำหรับเม้าท์เพื่อนร่วมงานอีกตะหาก...หึๆ เจ๊กินกาแฟเสร็จเดินออกไปได้ไม่นาน ตาเพื่อนร่วมงานตัวแสบก็พรวดเข้ามา บลาๆๆคุยไรวะ ตูฟังไม่รู้เรื่องงงง -_- ...มาหูผึ่งอีกทีเอาตอนที่จินถูกถามว่า

"คุโรซาว่านายมีคนที่ชอบแล้วหรือยัง ?"
จินทำท่าอึกๆอักก่อนตอบเบาๆ "มีแล้วครับ"
"เหหหห ???? จิงอ่ะๆๆๆ ??" รุ่นพี่ต๊กกะใจ "ใครๆๆๆบอกมาซะดีๆ xxxจังเหรอ ?"
ส่ายหัวง่อกแง่กแถมไม่กล้าสบตาอีกตะหาก "ไม่...ใช่..ครับ"
"งั้น xxxจัง ??"
"ไม่ใช่หรอก"
"อย่าบอกนะว่า xxxจัง ??" รุ่นพี่แทบจะหมดช๊อยแล้วสิ ..ที่เหลือก็....
"ไม่ ..ไม่ใช่อาเนโกะนะ!!!" จินโพล่งทันที แถมทำทีหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วรีบผละออกมาทันที ....หารู้ไม่นาโอะจังแอบฟังอยู่อย่างใจจดใจจ่อ!!! ....เหอ เหอ เหอ ซวยล่ะจินเอ๋ยยย ดอกรักกำลังบานได้ที่แท้ๆเชียว.....

"ขอโทษครับ!!!!"
เสียงตะโกนดังหนักแน่นพร้อมก้มหัวด้วยอาการสำนึกผิดเต็มประตู
เจ๊นั่งหน้าหงิกแต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ ...พอดี๊โทสับดังขึ้นมา ....อ๊ะ จะเป็นใครไปได้ในเวลานี้...นอกจาก ซาวากินซัง นาโอะตกปากรับคำชวนไปทานข้าวพร้อมจะเอาร่มที่ยืมมาไปคืน สาวใหญ่ทำทีไม่สนใจจินคุงที่ส่งสายตาน่าเห็นใจ แหม จินอุตส่าซื้อของตั้งใจเตรียมมาทำอาหารกินด้วยกันแท้ๆเชียว (สมน้ำหน้า) นาโอะกลับจากนัดพบซาวากิซังมาถึงบ้านเห็นข้าวปลาอาหารตั้งเตรียมรอ พลันสายตาเหลือบไปเห็นจินคุงที่รอจนผลอยหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน ....นาโอะจึงยิ้มออกมาได้

เสร็จจากนัดดื่มกับรุ่นพี่จินก็กลับนิวาสสถานแห่งความรัก แต่เอ๊ะ...มีเงาตะคุ่มๆไม่น่าไว้วางใจอยู่ในห้องของนาโอะ...ใครกันนี่ ??? พอนาโอะมาถึงจินรีบคว้าตัวไว้ทันที "นาโอโกะซัง ผมเห็นคนแปลกๆอยู่ข้างในด้วย !!"
เจ้าของร่างปริศนาเดินออกมาจากคอนโด ทำเอานาโอะตะโกนเสียงหลัง "คุณพ่อ ??" ...เหอๆๆ คุโรซาว่าได้แต่อ้าปากค้าง "คุณพ่อเหรอ ??" งานนี้หนุ่มน้อยโดนสายตาคมกริบของพ่อนาโอะทิ่มแทงอย่างไม่เกรงใจ หน้าตาบอกว่าไอ้หน้าอ่อนนี่กล้าดียังไงมาอยู่บ้านลูกสาวตูดึกๆดื่นๆ ?? จินคุงได้แต่ยิ้มแหยๆรับลูกเดียว ...จินแอบเห็นนาโอะเหม่อมองคุณพ่อเดินลับตาไปพร้อมกับรำพึงกับตัวเองเบาๆ "ขอโทษนะคะคุณพ่อ" ...เรื่องคู่ดูตัวของนาโอะทำให้พ่อโกรธและเสียใจมาก แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้

"เอาล่ะ เห็นทีผมต้องไปซะที!"
นาโอะลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้แล้วที่จินต้องเก็บของออกจากบ้านของเธอแล้ว... ทั้งคู่มีท่าทางเงอะงะอย่างเห็นได้ชัด นาโอะอาสาช่วยเก็บของใส่กระเป๋าในขณะที่จินยื่นกุญแจบ้านคืนให้กับเธออย่างเสียไม่ได้...
"พรุ่งนี้ก็จะหยุดแล้วใช่มั๊ยครับ ?"
"อะ..อื้ม"
จินเดินหิ้วกระเป๋าหน้าจ๋อยออกจากบ้าน ไม่วายเหลียวหลังไปมองอีกครั้งก่อนเดินจากไป...ส่วนนาโอะก็รู้สึกใจหายไม่แพ้กัน

แผนเที่ยวโตเกียวเป็นอันพังทลายเมื่อเพื่อนสาวหลังเดาะต้องเข้าโรงพยาบาล นาโอะพยายามโทรชวนคนอื่นไปแต่ก็ไม่มีใครว่าง วันหยุด 3 วันจึงเริ่มต้นด้วยการตะลุยทำความสะอาดบ้าน...และออกไปซื้อของมาฉลองตามลำพัง....เศร้าจริงๆ และแล้วเธอก็มาเจอแขกที่ไม่ได้คาดคิดที่หน้าบ้าน ซาวากิซังที่แยกกันอยู่กับเอริโกะหลังจากที่ทะเลาะกันเห็นในปติทินของเอริโกะว่าเป็นวันเกิดนางเอกจึงแวะเอาของขวัญมาให้ นาโอะจึงชักชวนให้อยู่ทานข้าวด้วยกัน ซาวากิบอกว่าให้เธอคอยอยู่ที่บ้านเดี๋ยวจะกลับมาใหม่ เขากลับมาพร้อมกับเค้กวันเกิดและดอกไม้ช่อใหญ่ ทั้งคู่เป่าเทียนฉลองวันเกิดร่วมกัน ทำให้วันเกิดที่เหงาหงอยของนาโอะกลับดูมีชีวิตชีวาขึ้น

ซาวากิเห็นหนังสือนำเที่ยวจึงถามว่านาโอะจะไปโตเกียวเหรอ และเล่าถึงสมัยที่เขาเรียนมหาลัยที่โตเกียว นาโอะตื่นเต้นมากจึงเผลอชวนซาวากิซังไปเที่ยวด้วยกันแบบไม่ได้ตั้งใจแต่เธอก็รีบบอกต่อทันทีว่าอย่าไปสนใจเลย เย็นวันนั้นคุณพ่อโทรมาอวยพรวันเกิด และพูดเรื่องอะไรไม่รู้ เราเดาว่าพ่อเป็นห่วงนางเอกอยากให้แต่งงานมีครอบครัว นาโอะถึงกับน้ำตาไหล......เธอหยุดชั่งใจครู่หนึ่งก่อนกดโทรศัพท์ไปหา....จิน..ที่ทำงานอยู่ที่ออฟฟิส

"คุโรซาว่าเหรอ....? ..อยาก..เจอนะ"

จินวิ่งกระหืดกระหอบมาสถานที่นัดพบ ...ลานน้ำพุที่เคยนั่งอ่านหนังสือกัน นาโอะมีท่าทีแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด
"มีอะไรหรือครับ ??" หอบแฮ่กๆเชียว "ทำไมวันนี้ดูแปลกจัง"
เสียงที่ตอบกลับมาของนาโอะทั้งสั่นและกระตุกเป็นท่อนๆ
"หนาวเหรอ ?" จินถามด้วยความเป็นห่วง
"ปละ..เปล่าหรอก.." *เราดูไปลุ้นไปมากๆอ่ะ โฮๆๆๆสู้เค้านาโอะจัง!!!*

"นี่...ฟังนะ" นาโอะพูดต่อ
"ครับ"
"เวลาที่ผ่านมาที่อยู่กับคุโรซาว่าน่ะ ...ชั้นสนุกมากๆเลย"
" ครับสนุกมากเลย" *ยิ้ม*
"ละ...แล้วก็...อยากจะอยู่ด้วยกัน..อย่างนี้ตลอดไปเลย..นะ"
"ผมก็เหมือนกัน" *ยิ้ม*
"..แต่งงานกับชั้นได้มั๊ย ??" (เอาแบบที่ฟังออกนะ สรุปๆมั่วๆเอาน่ะ ประมาณนี้แหละ ^^;)
"เอ๋ ???? ตะ แต่งงานเหรอ ??!!" จินทำหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด
แล้วนาโอะก็พูดไรซักอย่าง บลาๆๆๆ
"เอ่อ...ขอเวลาผมหน่อยได้มั๊ย ?" จินลังเล...
"เข้าใจแล้ว..." นาโอะเสียงเบาลงไป "..นานแค่ไหนเหรอ ?" เธอกลั้นใจเงยหน้าขึ้นมองและถามอีกครั้ง
"ซัก....ห้าปี..."
.....................................................ชิ้งงงงงงงงงง

ห้าปี...เนี่ยนะ ??? อักกี้..........T___T

นาโอะอึ้งกับคำตอบที่ได้ยิน เธอแค่นหัวเราะออกมาอย่างยากเย็น "อืมเข้าใจแล้วล่ะ ไม่เป็นไรหรอก" แล้วก็เดินแยกจากไป
จินเหมือนอยากจะรั้งนาโอะไว้แต่เสียงก็ไม่ยอมดังออกมา....(ตกใจตัวเองเหรอน้อง)

นาโอะตรงรี่เข้าบ้านและร้องไห้อย่างหนัก "โอ๊ยย บ้าไปแล้วว นี่ชั้นทำอะไรลงไปเนี่ย ??? ทำไมเป็นแบบนี้ไม่น่าเลยจริงๆๆ" พร่ำบ่นกับตัวเองผสมกับเสียงร้องไห้ ทันใดนั้นเองเสียงโทสับฝากข้อความก็ดังขึ้น"นี่ผมเองซาวากิครับ ยังอยากไปโตเกียวด้วยกันอยู่มั๊ย ? พรุ่งนี้ไปเจอกันที่สถานีนะครับ ผมจะรอ"..แกร่ก... นาโอะหยุดสะอื้น....ถึงเวลาที่เธอต้องตัดสินใจแล้ว.......

ณ ที่ทำงานขณะจินกำลังนั่งเหม่อมองโต๊ะทำงานของนาโอะ เพื่อนสาวหลังเดาะก้เดินบ่นออุบอิบเข้ามา "โอ๊ยยไม่น่าเลย อดไปโตเกียวกับนาโอะซังเลย"
"เอ๊ะ ?" จินหันขวับ
"ก็ฉลองวันเกิดนาโอะซังไงล่ะ"
"วันเกิด ?????" จินแทบจะสิ้นสติ ...ไม่เห็นรู้เรื่องเลย!!!! "เมื่อไหร่เหรอครับ ??"
"เมื่อวานนี้ไง"
"เมื่อวาน!!!!???" .....ก๊อดดดด อักกี้คุงช็อก.........

ตัดไปที่สถานีรถไฟ ....ซาวากิหมดหวังเมื่อรถไฟเคลื่อนตัวออกแล้วแต่นาโอะก็ยังไม่มา ทันใดนั้นเอง เธอก็วววิ่งกระหืดกระหอบมาจากโบกี้ถีดไป "ขอโทษด้วยนะคะสายไปหน่อย ร้อนจังๆๆ" ซาวากิส่งยิ้มให้อย่างโล่งใจ นาโอะมัวแต่คุยกับซาวากิเลยไม่เห็นโทสับที่สั่นอยู่ในกระเป๋า....โทรศัพท์จาก.......จิน

จบ

ตัวอย่างตอนหน้าค่ะ ...เหอ เห อ เหอ ...น้ำตาเช็ดหัวเข่าเหรอพ่อหนุ่ม ?? แอบได้ยินเหมือนว่านางเอกบอกว่าจะแต่งงานด้วย ...อยากดูๆๆๆๆๆ >__<

อาเนโกะ 6 (ตามคำขอ)

2005-06-05T01:15:00.000-07:00

เดดิเขตเต๊ดทูโน้ต แอนด์อ๊าด ....จงอ่านซะดีๆ !! เหอ เหอ เหอ.....

เมื่อวานคุยกับกุ้ง ไหม ออย นังแก้ว (เรียกด้วยความรักเป็นพิเศษ) จนถึงตี 2 ง่วงฉิบ ....ตกลง (กันเอง 2 คนกับกุ้ง) ว่าจะนัดเจอกันวันที่ 7 ของทุกเดือน จะทำได้มั๊ยหนอ ??

อาเนโกะ ตอน 6

ความเดิม...ใครคนหนึ่งมาหานาโอะที่บ้านในคืนที่เธอยอมปล่อยให้ซาโต้ซังคู่ดูตัวกลับไปหาคนรัก และล้มเลิกการแต่งงานกับนาโอะ...แต่นแต๊นคนๆนั้นคือซาวากิซังที่นาโอะหลังใหลนั่นเองงงง!

ซาวากิมาบอกว่าเอริโกะ (เมียมันอ่ะ) หายไป ให้นางเอกช่วยตามหน่อย ก็ปรากดว่าจู่ๆจินก็โทรมา นาโอะเตรียมลับปากด่าแล้วเชีย จินก็รีบบอกว่าที่โทรมาเพราะเอริโกะมาอยู่ที่ร้านประจำ นั่งดื่มกับเพื่อนๆที่ทำงานของนาโอะ ซวยจินจิงๆ...นอกจากต้องดูแลเจ๊แล้วยังต้องดูแลเมียชาวบ้านอีก...-_-;; นี่แหละหนา หน้าที่ของผู้ชายที่แสนดี....

จินต้องแบกยัยเอริโกะมาที่คอนโดนาโอะ เพราะชีทะเลาะกับสามีอยู่ แบกๆมาเสร็จ อุตส่าดีใจทำตัวเป็นเด็กดี เลยกะขอรางวัล "อ่า อาเนโกะเรื่องเดทของเรา..."
"เอาไว้ก่อน กำลังยุ่งย่ะ แล้วก็กลับบ้านไปได้แล้ว!"
"ครับ!" ตอบรักหนักแน่น ก่อนทำหน้าจ๋อยๆกลับบ้านไปโดยไม่มีข้อโต้แย้ง....

เช้าวันต่อมาที่ทำงานตบมือเปาะแปะแสดงความยินดีกับนาโอะกันใหญ่เรื่องดูตัว (เหอๆๆแทงใจเจ๊จึกๆๆ) แต่นาโอะก็ไม่ได้บอกอะไร พอดีแม่มาหาที่ทำงานแล้วก็ร้องห่มร้องไห้ว่าซาโต้ซังที่แท้ก็มีคนรักแล้ว นาโอะได้แต่ปลอบว่าไม่เป็นไรๆ แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไรได้ยังไง "คนที่น่าจะช็อกที่สุดก็คือลูกไม่ไช่เหรอ ??" เพื่อนร่วมงานที่นั่งประชุมอยู่แถวนั้นก็ได้ยินเข้าอย่างจัง....ซวยล่ะพวกกรู ...... พอนาโอะกลับเข้าออฟฟิส บรรยากาศก็เงียบผิดปกติ ก็ทุกคนพยายามสงบปากสงบคำน่ะสิ ใครจะไปรู้ว่าเรื่องมันจะน่าเศร้าแบบนี้ พอเจ๊แกเดินออกไปเท่านั้นแหละ ถอนหายใจกันเป็นแถบๆ

คืนวันนั้นนาโอะโทรไปหาซาวากิว่าให้คุยกันให้ดีกับภรรยาอย่าให้มีเรื่อง แต่กลับโดนตอบกลับมาว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของคนสองคน ไม่อยากให้ใครมาเกี่ยว เป็นไงไป ?? นาโอะได้แต่แอบบ่น ...จู่ๆก็มีผู้บุกรุกยามวิกาล!! จินโผล่พรวดพราดมากลางดึก (ฟังไม่ออกว่าทำไม) มาขอนอนค้างด้วย "ขอความกรุณาด้วยครับ!!!" ว่าแล้วก็ลากนางเอกเข้าห้องนอน ปิดม่านให้เสร็จสรรพ ส่วนตัวเองก็ออกมานอนที่โซฟาหน้าตาเฉยค่ะ งานนี้ทำเอาสาวใหญ่นอนไม่หลับ เหอๆๆ แอบออกมาห่มผ้าให้จินตอนกลางคืน ฮิ้วๆๆๆ

หัวหน้าเห็นนาโอะผิดหวังจากเรื่องดูตัว เลยพยายามหาเรื่องอื่นให้คิดโดยการชักชวนให้นาโอะสอบเลื่อนตำแหน่ง นาโอะยังลังเลใจอยู่เพราะไม่แน่ใจว่าจะทำได้ ตื่นเช้ามากำลังนั่งหาศัพท์ภาษาอังกิดจนหัวแทบแตก ก้ได้จินคุงนี่แหละมาช่วย "โอ้โหนายนี่สุดยอดเลย" แหมชมกันงี๊ก็เขินสิเจ๊ อย่ากระนั้นเลยมาเป็นติวเต้อให้เจ๊ดีกว่าไอ้น้อง (หล่อ) เหอ เหอ เหอ (ดูมันๆ มองเหมือนหมาขอข้าวเลยวุ้ย)

ข้างล่างนี่ไม่ได้มีเนื้อเรื่องอะไรแต่มันขำดี จินมันมาชงกาแฟ ชงกี่แก้วๆก็มีคนมาแย่งไป ฮาๆ จนคนสุดท้ายนี่แหละ

จินขนข้าวของมาอยู่บ้านเจ๊เป็นเรื่องเป็นราว ติวกันขะมักเขม้นเชียวล่ะ แล้วจู่ๆก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาเยี่ยม นั่นคือเพื่อนร่วมงานกับแม่ของนาโอะ จะซ่อนก็ซ่อนไม่ทันเสียแล้ว เดือดร้อนต้องโกหกกันเป็นพัลวันแต่ในที่สุดก็รอดไปได้

"อาเนโกะครับ ไปเดินเล่นกันดีกว่ามั๊ย ?" จินออกปากชวนเมื่อเห็นนาโอะดูคร่ำเคร่งกับการติวอย่างหนัก
"อื้มม ดีเหมือนกัน!"

ว่าแล้วทั้งสองก็พากันไปเดินเล่นสูดอากาศที่สวนสาธารณะ ...โคตรรรชอบฉากนี้ น่ารักมากมายค่ะ
.....สงครามจิตอีกแล้ว ^^

จินหวังดีพกหนังสือไปเผื่อนั่งติว เจ๊ก็ดูไม่เอนจอย แหมออกมาเดินเล่นด้วยกันทั้งที..

"นี่ ....เย็นนี้ทำไรกินดีล่ะ" พูดเขินๆ (ฟอร์มนิดนึง)"เอ๋ ??" หูฝาดรึเปล่าตู "เอ่อ...อะไรที่นาโอะซังทำก็ดีทั้งนั้นแหละครับ..อ๊ะผมหมายถึงอาเนโกะ" เขินจนเผลอเรียกชื่อเป็นครั้งแรก! ..
"เรียกนาโอะก็ดีแล้วนี่!" ก๊ากกก เจ๊ทำหน้ามุ่ยรีบตอบทันควัน..."ตายล่ะชั้น ลืมตัวอย่างแรงค่ะ"
....เหอๆๆงานนี้ต่างคนต่างเขิลล น่ารักซะไม่มี

จินติวบคอร์สเป็นที่เรียบร้อย แต่แล้ว......ก็มีเรื่องให้นาโอะไม่ได้ไปสอบ เพราะว่าเอริโกะโทรมาบอกว่าลูกสาวหายไป นาโอะไม่ฟังคำค้านจากจินและเพื่อนๆพุ่งออกไปหานาโอะทั้งๆที่มีการสอบสัมพาดรออยู่ ....ในที่สุดก็ตามหาจนเจอ เพื่อนๆพากันไปขอร้องให้กรรมการเลื่อนวันสอบ แต่นาโอะก็บอกว่าไม่เป็นไร ไม่จำเป็นต้องมีตำแหน่งใหญ่โต เธอก็มีความสุขกับงานที่ทำและมีเพื่อนกับเจ้านายดีๆ (งานนี้ซึ้งอีกแล้ว)

เลิกงานนาโอะก็ไปพบกับซาวากิที่ร้านประจำ หนุ่มใหญ่ขอบคุณที่นางเอกช่วยเหลือ ...และทันใดนั้นจินคุงก็เปิดประตูมาขัดจังหวะ...เหอๆๆๆ จะปล่อยให้อยู่คนกัน 2 คนได้ไงฟระ

เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต้องติดตาม ....ขอชะแว๊บไปแคปรูปตอน 7 ก่อน...หึๆๆๆ มันส์มากๆๆขอบอกกก

A-NE-GO

2005-06-04T01:11:00.000-07:00

ดูแล้วจะร้องไห้อ่ะอาเนโกะ 7 เพิ่งดูจบเมื่อ 3 วินาทีนี่เอง โฮๆๆๆ

นั่งรออยู่ที่ออฟฟิส....เบื่อมาก ต้องเอาโบขุไปคืนอุ๊ไง โน่น 5 โมง นี่เพิ่ง 3 โมงนิดๆเอง เซ็งชีวิตมาก ไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จทำไร นั่งเล่นเน็ทแล้วกัน...

ดูอาเนโกะ 7 ที่เพิ่งโหลดเสร็จซะเลย
โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ >__<
จะร้องไห้อ่ะ สงสารนางเอก ปวดใจว่ะ น้ำตาตะไหลจริงๆ ยิ่งฝนยิ่งต้องอินแบบไม่ต้องสงสัย (พี่เข้าใจแล้วน้องเอ๋ย) ทำไมเศร้าจัง..... คุโรซ่าว่าทำไมไม่รู้ว่าวันเกิดนาโอะจังฮ๊า ???? ใช้ไม่ได้เลย มิน่าเราก็สงสัยว่าทำไมไม่มาหานาโอะ ไอ้บื้อ ขอด่าหน่อย เป็นไงล่ะ นาโอะไปกับซาวากิซังแล้ว ตัวเองต้องมานั่งร้องไห้ ....สงสารทุกคนเลยโว๊ยยย T__T

อุ๊โทรมาแล้ว ได้ไปจากที่นี่ซะที เย้ๆๆ .....แล้วจากนั้นไปไหนต่อดีเนี่ย....เฮ่อๆๆ

พีรนุช on MBC...ー＿－''

2005-06-02T00:32:00.000-07:00

เซ็งออกทีวีอีกละ....

ยังไม่เห็นของวี ที่วีเจบอสมาถ่ายไป ...หวังว่ามันทุเรศจนเค้าต้องตัดออกไปนะ เหอ เหอ เหอ เมื่อกี๊ปอบอกว่าพี่มุ้ยเห็นตัวเองใน MBC รึยัง ??? โฮๆๆ ออกอีกแล้วกรู ...คราวที่แล้วก็ใน MNET ไปเต็มๆ ดีนะที่ไม่มีทีวีไทย ...อายๆ คราวนี้ไม่ได้ใส่หมวกด้วย T_T

วันนี้ทำงานรึยังน๊า ?

ตั้งแต่เช้าก็เปิดหนังสือพิมพ์ไป อ่านข่าวนางงาม.....(คือจริงๆทำคลิปปิ้งน่ะแหละ) แล้วสายๆก็นั่งซิ๊งโทสับให้พี่เอ๋ ใส่เพลงลงโทสับให้พี่เอ๋ เหอ เหอ กว่าจะเสร็จก็จะเที่ยง ออยโทรมาชวนไปซอยละลายทรัพย์ ไปกับพี่ฝันกับนุ้ย พี่ฝันจะไปตัดเสื้อที่ร้านนุ้ย กินข้าว ซื้อหนมเสร็จก็กลับมา ...หาไฟล์นั่งโหลดไฟล์เว่น อาเนโกะ 7 ยังไม่อั๊พ ส่วนมินเทเลก็โหลดไม่ได้เลย เน็ทเวิร์กไม่ค่อยดีว่ะ เอ็มมันเด้งออกตลอดเลย ....เซ็ง ...เช็คเมลออฟฟิสก็ไม่ได้ว่ะ ...ห่วย

เห็นอ๊าดมาทักในเอ็ม ถามอะไรเกี่ยวกะเมะ ?? มือไวเผลอปิดไป เหอ เหอ

อยากดูอาเนโกะจัง หวังว่าวันนี้จะอั๊พเร็วนะ ...อากาศน่านอน อยากกลับบ้านแล้ว.....

ชาย 7 อินไทยแลนด์ 28.05.05 ตอน 2

2005-05-30T00:40:00.000-07:00

ว่าจะมาต่อตั้งกะเมื่อวาน แต่พอดียุ้ยมาบ้าน หึ หึ บังคับมันดูอาเนโกะด้วยกันจนได้....(เสียใจด้วยนะแก ชั้นไม่ยอมให้แกมีความสุขดูรวดเดียวจบหรอก!!!) ตอนออกมาส่งมันฝนก็ตกกระหน่ำเชียว ต้องเบียดร่างอวบๆ 2 ร่างอยู่ใต้ร่มคันจิ๋ว (ถ้าคนข้างๆเป็นจิน เมะหรือเว่นล่ะก็...เหอ เหอ) คราวนี้เลยมีคุณยุ้ยร่วมแชร์ความหล่อลากดินของจินคุงด้วยกัน นั่งบ้ากันอยู่หน้าจอ 2 คน....โฮๆๆ จินน่ารักมากมาย...เอ๊ะไม่ใช่จินสิ ต้องอักกี้ตะหาก >__< บทก็น่ารักเป็นที่ซู๊ดดด~~~ *q*

ก่อนจะเข้าเรื่องโชว์เคส ....จะบอกว่าตอนนั่งรอเข้ามีตฯ คนก็เริ่มมากันละ คนที่จะเข้างานต้องเล่นเกมชิงตั๋วกันมั๊ง ไม่ก็โทรมาจองแล้วมาเอาบัตรที่ไอ้สนามฟุตบอลที่เราบอกนั่นล่ะ พอใกล้ๆเริ่มพวกตากล้องก็เริ่มทำงาน ....เรานี่แบบเซ็ง กล้องไปไกลๆเลยอย่ามาใกล้กู ...ใครวะนั่งข้างๆจำไม่ได้ละ สะกิดบอกเฮ่ยมาแล้วว่ะ คือวีเจบอล (?) เค้ามาสัมพาดว่ะ คือตรงที่นั่งกองๆกันอยู่อ่ะนะ มันเป็นมานั่งกินยาวๆๆตรงระเบียง ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับเดคาเพ็ท (ไม่มีที่ให้นั่งเลยจริงๆนอกจากตรงนี้คนเลยมากองกันมากมาย) แบบเหมือนจะมาถ่ายบรรยากาศก่อนเริ่มงานประมาณนั้น เห็นละ....มาแถวๆที่เรานั่ง ไอ้แก้ว น้องไหม น้องฝนพวกที่นั่งด้วยกันแม่งก้มหน้ากันใหญ่ เราเลยก้มแบบแกล้งอ่านๆ ฮีมาเลยค่ะ มารอกันนานรึยังครับ เราก็เลยก้มไปอีก เฮ่ยเป็นอวัจนะภาษาบอกว่าอย่าถ่ายกู ดูไม่ออกเรอะ!! พี่แกแบบ "แหมยิ่งหลบ ยิ่งชอบเลยแบบนี้" แล้วก็ถามเราอยู่คนเดียว "หันมาหน่อยๆๆ" ....T__T เสร็จแชแน่ววีจนได้ ทำไมไม่เอาอีแก้วข้างๆฉันล่ะวะ ก็ไม่ได้กลัวกล้องหรอกแต่ไม่อยากออกทีวี แต่มีประสบการณ์อันแสนเศร้า ....(หลายครั้ง) คนแม่งชอบจำได้ว่าออกทีวี ...หน่าย นั่งๆอยู่แป๊บก็ได้ยินเสียงเพลงทาทาดังมาจากข้างใน คง Rehearsal กันแล้ว ซักแป๊บก็เป็นเพลง Moonshin โฮ่ๆๆ น้องเว่นเราก็ซ้อม เราเดินไปเข้าห้องน้ำอ่ะ เสียงดังมาถึงในห้องน้ำเลย เหอ เหอ เป็นการเข้าห้องน้ำที่ไฮโซมาก มีเว่นร้องเพลงประกอบด้วย

...........อ่า กลับมาที่โชเคสต่อ วีเจอาร์ตก็ประกาศโชว์ของเว่นอ่ะ เราว่าแล้วๆๆๆ ว่าเว่นมันต้องออกมาจากประตูนั้น (ทีอยู่ใกล้กับแฟนคลับ) ไอ้ที่คาดว่าจะต้องเดินขึ้นบันไดที่อยู่หน้าเราน่ะผิดสนิท โฮๆๆๆ เริ่มร้องเพลงมูนชิน (Tatto) เพลงแรกอ่ะ ใส่เสื้อแจ็คเก็ตสีขาว ข้างในได้สีดำ (พอถอดออกมาถึงได้เห็นว่าเป็นตัวเดียวกับที่ใส่ใน Music Station เมื่อวันก่อนมาไทย ...ซักป่าวอ่ะน้องเอ๊ย) แล้ว....แล้ว เรากับนังแก้วก็แทบจะเอาโขกอีตะแกรงเหล็กข้างหน้าตาย เพราะเว่นไม่หันมาทางนี้ซักติ๊ดดดดด หันไปหาแฟนคลับตาหลออดดดด ตัดสินใจผิดคิดจนตัวตาย T__T ครางหงิงๆกัน 2 คน กูพลาดอีกแล้ว ....พลาดคิดว่าไอ้ที่ๆยืนน่ะเป็นด้านหน้าเวที แถมพลาดไม่ไปนั่งกับแฟนคลับ ..ต่อด้วยร้องวาโจ (Come back to me) อีแก้วก็บ่นๆๆ เราแบบปลง เอาเหอะแกๆๆ

เว่นจบเพลงวาโจแล้วต่อด้วย Passion เหอ เหอ เหอ.....เหมือนสวรรค์จะเป็นใจ น้องชายกระโจนมาหน้าดิชั้นเลยค่ะ กรี๊ดดดด คุณพีรนุชอยากจะร้องไห้ ดีใจๆๆ โฮๆๆๆ แล้ว Passion ทั้งเพลงเว่นก็ไม่ไปไหนเลย อยู่หน้าเราตาหลอดเลย แล้วเพลงนี้มันก็แด๊นๆๆอ่ะ สะใจเป็นที่สุด ไอ้ที่ฝ่อๆไปเมื่อตะกี๊นี่หายสนิท อยากถ่ายก็อยากถ่าย อยากดูสดๆก็อยากดู เลยแบบมือถ่ายไปแต่ตาดูเว่น สลับๆมามองโทสับมั่งเป็นครั้งๆ (ถ่ายด้วยโทสับ) มุมที่ถ่ายนี่รับรองไม่มีใครถ่ายแน่นอน รักเว่นๆๆๆๆ ที่ซู๊ดด~~~จุ๊บๆๆ ♥ ♥ ♥ ชอบตอนให้คนดูร้อง
" 1..2..3..4...56 ..SE7EN! Let's Go!" เว่นก็ "Thank You ♥" พอจบเพลงเราก็ปิดโทสับ แต่น้องเว่นดันกระโจนออกมาต่ออีก เหมือนทิ้งช่วงให้คิดว่าจบแล้ว ไอ้มุขนี้เคยเห็นละ แต่ไม่คิดว่าจะใช้ที่นี่ เอ๊ฟเฟ็กไฟบึ้มนี่ก็มีคนเดียวเลย คนอื่นไม่มี เสียงกรี๊ดก็ดังมากๆ แบบพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าเป็นไฮไลท์ของงานเลยแหละ

จบโชเคสแล้ววีเจอาร์ตก็ออกมาประกาศรางวัล "Asian Sensation Award" ก็....คิวไม่ดีอีกแล้วค่ะ เราก็ว่าทำไมเค้าเรียกเว่นแล้วน้องไม่ออกมา มารู้ทีหลัง (อีกแล้ว) ว่าจริงๆต้องเว้นช่วงให้เธอเปลี่ยนชุดก่อน แต่นี่แบบให้ออกมาเลย เว่นเลยออกมาช้า ต้องใช้มุขแบบให้คนดูตะโกนเรียก เหอ เหอ -_-; เว่นออกมาแล้วก็พูดชอบคุณ พูดยาวมากแต่จำไม่ได้ "Thank you YG Family. Thank you RS Promotion. Thank you fans in Thailand" บลาๆๆๆ บริเวณที่เรายืนฟังชัดเจนมากค่ะ แต่พวกคลับฟังกันไม่รู้เรื่องเลย ก็รู้มาว่าเว่นบ่นเรื่องระบบเสียง เสียงไม่ดีเลย (ซันบอกเราว่าเสียงดีเลย์เวลาร้องด้วย) และแสงก็มืดไปอย่างที่บอก เว่นจูบรางวัลด้วยแต่เราไม่เห็น มุมอับ T__T อีแก้วกรี๊ดใหญ่ เว่นแฮปปี้กับแฟนๆมากมาย ^^ ร้องเพลงกันเสียงดังดี แล้วก็อยากจะกลับมาอีก เรื่องเดือนหน้าที่จะมาก็เหลือรอคอนเฟิร์มจากวายจี ....เราว่าเห็นกันแบบนี้ก็น่าจะพอใจนะ ? ที่มากันคราวนี้มีเมเนเจ้อคนแรกของเว่นมาด้วยล่ะ สงสัยมาดูฟี๊ดแบ็คแฟนๆ

หลังจากแจกรางวัล พอเว่นเข้าไปเราก็แบบเฮ่ยออกมั๊ย ? ยังคิดกันอยู่ว่าเว่นคงกลับวันนี้แน่เพราะคอนวันพรุ่งนี้ที่ญี่ปุ่น เลยออกข้างนอกกันมีเรา ไอ้แก้วแล้วก็บายร์ เดินหา ฮก 7382 เดินวนรอบธันเดอร์โดม แต่ก็ไม่เจอ อีรถตูคันเบ้อเร่อนั่นมันหายไปไหนวะ ?? แต่แล้วก็มาเจอคุณคิมนั่งอยู่หน้ารถตู้คันนึงหน้ารถแวนที่สตาร์ทอยู่ เราก็คิดว่าคันนี้แม่นๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่ แล้วก็มาเจอกับอีกหลายคน เยอะจำไม่ได้ละ นั่งรถไปดอนเมืองแต่ก็คิดๆอยู่ว่ายังไม่รู้ไรเลย จะไปแน่เหรอ ??? แล้วก็เหมือนดังคิด -___-; หวานคนดีโทรมาบอกว่าเว่น...เว่นยังหน้าตาตูดอยู่ในโดมเลย 55555 ยูเทิร์นรถกลับแทบไม่ทัน แถมกุ้งยังโทรมาบอกไอ้แก้วว่าเว่นจะมีมีตกับแฟนคลับหลังเลิกงานด้วย ไงให้มาเจอกันที่สแตนของแฟนคลับ อะไรนะ ? ที่เว่นหน้าตูดอะเหรอ ?? 555 ก็เพราะรางวัลมิวสิกวีดีโอเอเชียยอดเยี่ยมเป็นของ "บิ" ไง ...แต่เราว่าคิดกันไปเอง มันเหนื่อยมากกว่า เว่นกับบิไม่มีไรกันหรอก พอเดินกลับเข้ามาก็พอดีเป็นเวลาที่เรียกรวมคนที่ได้รางวัลมาถ่ายรูปด้วยกันบนเวที เว่นอยู่ริมสุดเลย เราอยู่โซนด้านหลังเวทีเลยแต่เห็นแต่ข้างหลัง ก็ไอ้ข้างๆทางเดินที่เว่นเดินออกมาตอนโชว์นั่นแหละ เราล่ะเซ็งคนไทยก็กอดคอกันรักกันจั๊ง แต่...ไม่มีใครกอดน้องมั่งเลย โฮๆๆ น่าสงสาร ยืนโด่เด่คนเดียว แบบห่างๆออกมาอ่ะ คนอื่นก็แบบโอ๊ยรักกัน โมโหเว่ย ตรงนั้นแฟนๆก็บ่นๆกัน (แต่เว่นเปลี่ยนชุดอีกแล้วขอบอก สว่างวาบมากๆ แอบมารู้มีหลังว่าฮีน่ะแอบมีเวลาไดผม ตบหน้าอีกตะหาก ไม่หล่อไม่ออกว่างั้น) แล้วก็มีผู้หยิงคนนึงพาเว่นมายืนข้างหน้า ...ค่อยใจชื้น คือไม่ใช่ไรสงสารน้อง แบบฟังก็ฟังไม่ออก นั่งอยู่ทั้งงานก็เบื่อพออยู่แล้วอ่ะ พอถ่ายรูปหมู่เสร็จ ก็เป็นโอกาสทองของยัยวีเจทั้งหลาย หนอยเว่นไม่ทันจะเดินไปเลย ยัยวุ้ยเส้น จ๋า นาเดีย และพอลล่าเข้ามาคล้องแขนยืนแนบซะชิด ถ่ายรูปใหญ่เลย เว่นกู......มีฮาเล็มซะละ.....แล้วก็ผลัดกันแบบถ่ายคู่อย่างเอ็นจอยมาก น้องชายยืนยิ้มอย่างเดียว หน้าเอ๋อๆเล็กน้อย วุ้นเส้นนี่สเปเชี่ยว พอเว่นให้สัมพาดกับสื่อ ชีก็ยังถือกล้องตามถ่ายต่อแบบชื่นชมอย่างเห็นได้ชัด (ชอบเป็นการส่วนตัวนั่นเอง) แล้วทาทาก็เดินมา คือต้องเดินกลับมาทางประตูนี้ทุกคนอ่ะ ข้างล่างก็เรียก ทาทาๆๆบ๊ายบาย เหอ เหอ ชีทำมือเลข 7 แล้วบอกว่า "เซเว่น" 55555 แค่นั้นแหละ ....ทาทาน่ารักกันใหญ่....-_-; เข้าใจทำคะแนนจริงๆค่ะทาทา

เว่นยังคงถ่ายรูปไม่เลิก เพราะแม้กระทั่งไอน้ำก็มาขอถ่ายค่ะ..... แต่พวกเรานี่สิยืนดูเฉยๆยังไม่ได้ เค้าไล่แล้วอ่ะ คงต้องเริ่มเก็บเวที เราเลยออกมารอกันข้างนอก กลับกันไปก็เยอะ เพราะบางคนคิดว่าเว่นกลับแล้ว เราก็รอจนคิดอย่างนั้นเหมือนกัน ก็ตามไปเจอจ๊อบที่ด้านหลังโดม ก็ตรงที่เราไปเจอคุณคิมนั่นแหละ เว่นนั่งอยู่ในห้อง เป็นกระจกฝ้าๆแต่ก็ยังมองเห็น อ่า ...กลับมาชุดเดิมละ หมวกกับเสื้อยืดชมพูดซีดๆ ซะพักก็มีแวนมา แล้วเว่นก็ออกมา คนตอมถ่ายกันหึ่งๆ แต่ไอ้แวนนั่นมัน 7380 นี่ ?? เว่นคงเข้าใจผิดเลยกลับเข้าไปใหม่ แล้วซักพักใหญ่ ราชรถ 7382 ก็มา คือไม่รู้กันจริงๆว่าจะไปไหน จะกลับหรืออะไร ? ครั้งนี้ไม่รู้ไรเลย ก็ต้องตามอย่างเดียวถึงรู้ ...สนุกมั๊ยนั่น -_- ออกมาเรียกแท๊กซี่กัน ก็หายากซะ ก็มัน 11 โมงกว่าๆแล้วนิ รถเว่นออกมาแต่ขับมาแบบสโลว์ๆ ไม่รู้ทำไม แล้วก็เปิดป๊อกแป๊กด้วย งงๆ ?? แล้วซักพักก็ไป รถเราตามไม่ทันละ ก็แบบเอาไงอ่ะ ตอนแรกบอกไปแล้วว่าจะไปสนามบิน แต่เราเจอซัน ซันกับเซียวบอกว่าค้างแน่ กลับเช้า 9 โมง ไอ้แก้วก็แบบเฮ่ยเว่นมันต้องไปเที่ยวต่อแน่ๆ เราคิดว่าอีบ้านี่มันจะไม่เหนื่อยเหรอวะ ?? เต้นขนาดนั้นยังเที่ยวได้เหรอ ?? จ๊อบบอกว่าไปพัฒพงษ์เหอะ เหอ เหอ เดาลูกเดียวค่ะ เราก็ไปก็ดี เพราะกลับบ้านเราสบายๆเลย ไม่เจอก็ไม่เดือดร้อน นั่งไปๆเริ่มเข้าเขตเมืองก็รู้ว่าเว่นไป...เชอราตั้น ที่เดิม อุเหม่....เล่นโชเคสถึงเมืองทองแต่กลับมาพักที่สี่พระยาเนี่ยนะ ??? ฟอร์วอท ??? และแล้วก็ได้คำตอบ....ฮีไปช็อปทีพัฒพงษ์ดังคาด คนอะไรวะอึดโคตรๆๆ (เราอดที่จะถามไม่ได้ ก็เลยได้คำตอบในภายหลังว่าเว่นจะเหี่ยวๆฝ่อๆตอนเช้า แต่จะคึกมากตอนดึก เหอ เหอ เนี่ยพอกลับจากพัดพงก็ยังไม่นอนหรอก เล่นอีกนาน)

คราวนี้เป้าหมายของเซเว่นคือนาลิกา เป็นคนที่ซื้อของนานนนนมากกกกก~~~~~~~ กูจะบ้า มันอะไรจะขนาดนั้น แล้วเราไปกันทำไมเนี่ย ยังงงตัวเอง ??? ไปนั่งเฝ้ามันซื้อของ ...... เออดี เห็นก็ไม่ค่อยเห็นเพราะกลัว... กลัวมันกันหมด ตลกไหม ? ไปนั่งแบบไม่ให้มันเห็น แต่มันก็เห็นแหละ ^^; นังหางเครื่องมันก็มองอยู่ได้ มองทำติ่งเหรอวะ ??? กูไม่ได้มาตามพวกมึงซะหน่อย !! แต่เราก็นั่งกันเฉยๆเลยนะไม่ได้ไปเกะกะละลาน นั่งเม้ากันอยู่หน้า 7-11 ...คือว่าเค้าเก็บของกันหมดแล้ว ตี 2 กว่าๆ ได้ข่าวว่าชาย 7 ยังซื้อไม่เสร็จ อะไรกันนักหนาพ่อคู๊นนน แล้วก็เลือกอยู่ร้านเดียวเนี่ยด้วยนะ ไม่ได้ไปไหนเล๊ยยย แต่แล้วงานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกลา เรากำลังจะเปลี่ยนที่รอไปยืนที่หน้า KFC ก็พลันเหลือบเห็นเว่นเช็คแฮนด์กะคนขายแล้วยิ้มร่าเชียว (ต่อเค้าจนเท่าทุนแล้วสิดองวู๊ก...)

แล้วแก๊งกิมจิก็กลับมายืนหน้า KFC (เราชิ่งไปแล้ว) ยืนถกๆกันแปร๊บๆก็กลับขึ้นรถตู้มุ่งหน้ากลับโรงแรม เราก็ยังไปต่อ เพราะมันก็ใกล้บ้านเราเข้าไปอีก ยืนส่งเว่นเข้าประตูโรงแรม ไอ้พวกนั้นก็แบบแกๆจะยืนตรงนี้เหรอ (นั่นคือไกลแล้วนะ ปกติเราจะเข้าไปนั่งในล็อบบี้เลย) เราก็เอ่อแกๆคิดว่าเค้าจะไม่เห็นหรือไง ไม่ต้องหลบแล้วโว๊ยย ....จังหวะฮีเดินลงรถก็หันมาสบตากัน เราก็เอ่อโบกมือบ๊ายๆยิ้มให้ (ในใจเซกู๊ดไนท์) ฮีก็มองนะ แล้วก็เดินไปผลักประตู แล้วก็หันมาอีก ทีนี้ก็บ๊ายบายให้ (คงคิดอีพวกนี้ก็อึกใช้ได้) 55555.....ร่ำลากันเป็นที่เรียบร้อย

SEE YOU AGAIN SE7EN ♥!

ปล. วันนั้นเรากินข้าวมื้อแรกตอน ตี 4 อ่ะ....-__-

ชาย 7 อินไทยแลนด์ 28.05.05 ตอน 1

2005-05-28T19:51:00.000-07:00

ตื่นมาได้ไงวะ 9 โมงกว่า (เช้า) ได้ข่าวว่านอนตี 4 .....เหอ เหอ เหอ ผ่านไปเร็วเหมือนฝัน....1 วัน 1 คืนกับนายดองวูกกี้

วันเสาร์ที่ 28 พค 2005

เริ่มเช้าวันเสาร์ (ที่ต้องทำงาน) แบบเสล่อๆเพราะดันตื่นสาย เมื่อคืนดึกไปหน่อยฮ่ะ มัวแต่เขียนจดหมายรักให้ผู้ชาย แล้วก็นั่งเคลียร์เมมโทรศัพท์เพราะเรากะไม่เอากล้องไป ก็ถ่ายโทสับอย่างเดียว เตรียมชาร์ทแบตทิ้งไว้ ....หึ หึ ตื่น 8 โมงกว่าเท่านั้นเอง.....เป็นไงล่ะ ?? (ก็สายน่ะสิถามได้) มีประชุมเซลด้วย พระเจ้าช่วยกล้วยทอด !!! ดีที่เมื่อคืนเก็บของไว้แล้ว ก็เลยรีบๆๆๆแล้วก็ไปทันแบบหวุดหวิด ...ฟู่ ~~ -__-; เหนื่อยแต่เช้าเลยตู.......

นังแก้วกำชับมายังไงก็ต้องมาถึงเที่ยงครึ่ง เพราะเครื่องลงบ่ายครึ่ง นัดเจอดังกิ้นสยาม (ทุกรายสิน่า) คุณพระคุณเจ้าช่วยประชุมเสร็จแล้วผิดปกติมากกก!! 11 โมงก็เสร็จแล้ว (...คนมันมีดวงกันก็งี๊แหละ โฮะๆๆ) แต่ก็ยังไปไม่ได้เพราะว่ารอเป่าเค้กวันเกิดพี่ฝัน ...ที่ได้ข่าวว่าเลยมาแล้วอาทิตย์นึง หึ หึ พอเสร็จปุ๊บว่ารีบบึ่งไปเลย (เราใส่เสื้อคล้องไว้ข้างในเสื้ออีกตัวนึง เดินลงมาที่ออฟฟิสเซลเลยต้องใส่เสื้อหนาวลงมาอ่ะ ...ลุงดันเห็น...มาบอกว่า มุ้ยอ่า ฮาว คัม ยู แวร์ อะ บิกี่นี่ ทู เวิร์ค ??? ...มุขค่ะ ขำมากๆค่ะ -_-;; ทีที่ไม่เห็นสีข้างในมันงั้นคงโดนด่าเช็ดดด)

ไปถึงนังแก้วคนเดียวที่ยังไม่มา มัวแต่เสด็จพระราชดำเนินทางน้ำอยู่ได้ บ้านแม่งก็โคตรไกล จะช่วยตื่นไวๆมาเร็วๆหน่อยก็ไม่ด้ายย บ่ายแล้วยังไม่เห็นหัว มันน่าฆ่าให้ตายจริงๆ! (ยืมคำมาใช้หน่อยนะจิน) ...เลยให้พวกน้องไหมไปก่อน เกรงใจ (แม่งลดตัวหารค่ารถเลย น่าโมโหยิ่งจนๆอยู่...จะบอกให้ไปน่ะทั้งเนื้อทั้งตัวมี 300 บาทไทย..เหอ เหอ เซฟสุดชีวิตค่ะท่านผู้ชม) ในที่สุดมันผู้นั่นก็มา....นั่งหน้าโทรมมาเชียว มันยืมทุกอย่างจากดิชั้นค่ะ กระดาษซับมัน หวี กระจก .....ระหว่างทางก็นั่งสืบหาเทอมินัล เพราะฉลาดกันทุกคน..ไม่มีใครจำไฟลท์มาเลยย.... อ่ะรู้ละอยู่เทอมินัล 2 แล้วก็เสล่อกันอีกไปยืนกันทำไมที่ผู้โดยสารขาออกอยู่ได้ พอลงมาข้างล่างยืนๆได้ซัก 20 นาที ชายเจ็ดก็เสด็จค่ะอันเป็นเวลาประมาณบ่าย 2 นิดๆ ฮีมาพร้อมความขาววววผ่องงง *ซู๊ดๆๆ* ใส่หมวกับเสื้อที่ชมพูอ๊อนอ่อน (น่ารัก) แล้วก็แว่นกันแดด อิชั้นก็ปีนป่ายสุดชีวิต เจอกล้องมาก็ต้องคอยหลบ (อายเป็นเหมือนกัน) ก็ถ่ายมันด้วยโทสับนั่นแหละ แหม...ก็ชัดใช้ได้นะยะ ฮิๆๆ เสียดายจิงๆที่ไม่ได้เอากล้องไป (...ก็อีแชแน่ววีแม่งบอกว่าห้ามเอากล้องเข้างาน เป็นไงล่ะ ไม่เห็นมีใครตรวจไรแม่งเลย ...วัยรุ่นเซ็ง!!!)

เราถ่ายเสร็จก็รีบผละค่ะ ออกมายืนดูสถานการณ์ไกลๆ น่ากลัวจริงๆ....-_-'' ตากล้องตัวใหญ่ๆยังแทบล้ม เซเว่นก็เดินเข้าไปหาตรงแบนเน่อแฟนคลับ (เปล่าหรอกมันทางผ่าน หึๆ) ตรงนั้นเลยชุลมุนกันใหญ่ เราก็ออกมายืนรออยู่ตรงรถตู้ แล้วซักพักน้องชายก็ฝ่าฝูงคนออกมาขึ้นรถตามความคาดหมาย ...และเราก็ผละออกมายืนดูไกลๆอีก เพราะกระจกข้างเว่นนั่งนี่แน่นขนัด ชอบว่ะรถตู้ แม่งใสแจ๋ววววว ซีทรู ยืนมองตรงหน้าคนขับยังเห็นหน้าขาวๆของเว่นเลย ...ไม่เหมือนรถใครบางคน ติดฟิล์มดำปีเป็นพวกผีกลัวแดด.....

รวบรวมพรรคพวกที่แตกกระเจิงเพราะความหล่อของน้องชายมาได้ครบก็โบกแท็กซี่ตามธรรมเนี่ย อ่า...ออกพร้อมๆกันเลยนะ ฮก 7382 ระหว่างทางถูกคั่นด้วย ฮก 7380 ของบรรดาหางเครื่องหน้าไม่รับแขกแต่ก็โอค่ะ แปลกมากคราวนี้ไม่มีใครตามเลย คงเพราะทุกคนรู้จุดหมายอยู่แล้วว่าชายเจ็ดจะต้องไปซ้อมที่ธันเด้อ โดมต่อทันที ...ก็เป็นอย่างนั้นแหละนะ พอรถตู้จอดเราก็ลงซึ่งเป็นบริเวณประตูหน้าทางเข้างาน (เรดคาร์เพ็ท) พอดี โห โดมนี้มันอยู่ข้างสนามฟุตบอลอ่ะ ร้อนชิบหายเลย แดดเปรี้ยงสุดๆ ซัพพักเว่นก็ลงมาก่อนเดินเข้าในตึกก็มีสัมพาดกับทีวีเกาหลี ซึ่งเราคาดว่าน่าจะไม่ KBS ก็ MNET ตรงนี้ล่ะแฟนๆเก็บกันจนปลื้ม เพราะยืนค่อนข้างนานและคนน้อยมากๆ เราเซ็งอีกครั้งที่ไม่มีกล้องมาด้วย โฮๆๆๆๆ พลาดจริงๆ T__T และแล้วฮีก็เดินหายเข้าไป....

หลังจากนั้นน้องๆก็มาถึง แล้วก็พวกเซเว่นไทยแลนด์ก็มา พอซัก 3 โมงกว่าก็เริ่มแจกบัตร (เอ๊ะต้องเรียกว่าซื้อสิ เพราะจ่าย 77 บาท แล้วเราก็ได้ไอ้แท่งเขียวๆ...ที่ได้ข่าวว่าของเราเจ๊ง...มา 1 อัน) โต๊ะลงทะเบียนงานมีตแอนด์กรีทเริ่มตั้งกลางแสงแดดร้อนจัด ....โอยยยนี่จะฆาตกรรมหมู่กันรือ ?? พวกที่มารอรับบัตรจากแชแน่ววียิ่งแย่ เพราะเค้าให้ไปต่อแถวรับบัตรที่สยามฟุตบอล...สลบดีกว่า.....โชคดีไปเรา.... ลงทะเบียนเสร็จก็รอเข้าพร้อมกันตอน 4.45 ฟ้าเริ่มครึ้ม ใครบางคนบอกว่าเพราะว่า "เรน" พิโรธ...หึ หึ พวกมีตฯ เดินตามสต๊าฟไปเป็นกลุ่มก้อน ไปหยุดหน้าน้องที่เขียนว่า 7 Interview Room ฮ่าๆๆๆ ไม่ใช่ห้องของน้องหรอกนะ แต่ว่ามันบังเอิญน่ะ ห้องนี้ใช้รวมๆกันหมดแหละ ....และแล้วฝนเจ้ากรรมก็เทลงมาห่าใหญ่ หน้าที่โบ๊ะกันมาเป็นอย่างดี ผมที่เซ็ทมาเนี๊ยบก็เป็นไร้ค่าภายในพริบตา...ลมแรงมากๆอ่ะ ฤกษ์ดีจริงๆค่ะ....... รอนานนนนมากกกกกกขอบอก ....ระหว่างรอเห็นศิลปินทุกคนในงานเดินผ่านไปมาล้านกว่ารอบ ทั้งทาทา แคลช หอย โต๋ ออฟ Rooster (มาเจอกะเว่นอีกละวงนี้) พอลล่า จ๋า นาเดียว วุ้นเส้น ฯลฯ ยกเว้นพ่อหนุ่มตี๋หน้าเด้งของดิชั้นค่ะ ฮีเป็นนายเดียวที่ไม่ผ่านมาให้เห็นซักแอะ......มารู้ทีหลังว่าฮีหิวมากกกก เลยจำเป็นต้องกินข้าวเขียวหวานแกงไก่ของแชแน่ววี ...ซึ่งฮีไม่ค่อยจะกินอาหารไทยอ่ะ...แต่คราวนี้จำเป็น (ท้องมันเรียกร้อง) แต่ก็กินไปนิดเดียว แล้วก็มีแฮมเบอเก้อมาเสิร์ฟถึงที่

จากตื่นเต้นเริ่ม.....เมื่อยโว๊ยยยย เก้าอีก็ไม่มีให้นั่ง เม้ากันจนเหนื่อยมั๊นก็ยังไม่มา...ไอ้น้องทำเคืองพอสมคร แต่ว่าเรื่องของเรื่องก็คือทางแชแนววี่ไม่แม่นคิวนั่นเอง มีการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างตลอดเวลาจริงๆ แฟนๆมีตฯของ Rooster ก็ต้องมารอตรงนี้เหมือนกัน ดูนาลิกาก็ปาเข้าไป 6 โมง นี่...กูยืนมาชั่วโมงกว่าแล้วนะโว๊ยยย และแล้วแสงสว่างวาบก็ทิ่มเข้าตาเว่นมาพร้อมความเด้ง (เช่นเคย) ในชุดสูทฟ้าสดใส (ไอ้สีหม่นน่ะไม่เคยคิดจะใส่) ข้างในเป็นเสื้อลูกไม้ (ที่เราไม่ได้สังเกตุแต่มีคนบอกมา) เค้าให้เข้าไปทีละ 10 คนอ่ะ ไอ้กลุ่มแรกมันเข้าไปรอแล้วเว่นค่อยตามเข้าไป แล้วอีก 5 นาทีก็ออกมา ...ไวเหมือนโกหก (ไม่ผิดจากที่คิด) ....กะว่าจะเป็นกลุ่มสุดท้ายซะหน่อย แต่ด้วยเหตุผลส่วนตัวบางประการทำให้ไม่สามารถ... เรากะนังแก้วและกุ้งก็เข้ากลุ่มที่ 2 ...รีบดันมันเข้าไปเลยอ่ะ แบบเข้าก่อนก็เห็นก่อนนะเว่ย ตอนก่อนเข้ายังมีสติดีอยู่ พอเห็นหน้าขาวๆเท่านั้นแหละ เอ่อ....หัวแบล๊งไปเลยค่ะคุณเพื่อน -__-'' เดินเข้าไปก่อนชาวบ้านแล้วก็ไปยืนเก้ๆกังๆ แบบเว่นมันก็ยิ้มให้ (น่ารักมากๆ♬ ) ช่วงเวลานั้นเหมือนทำไมไอ้พวกที่เหลือมันเดินกันช้าจังวะ มาเร็วเซ่~~~ จำไม่ได้หรอกนะว่าพูดไรมั่งเพราะสมองฝ่อไปแล้ว รู้แต่ว่าระหว่างที่เราหันหน้าเข้าหาเว่นและรอให้คนอื่นทยอยกันเข้ามา เราก็ยืนจดหมายในมือให้เค้าไป เค้าก็มองแล้วก็ยิ้ม ขอย้ำว่ามองจดหมายแล้วก็จ้องตาเลยนะ โอ พระเจ้าจ๊อดดด แทบจะลงไปกองกับพื้น ณ บัดเดี๋ยวนั้น แล้วเราก็ไม่รู้จะทำไรเลยยื่นมือให้เชคแฮนด์อ้ะ ช่วงเวลาสั้นๆแต่สำหรับเรามันดูน๊านนาน เหมือนในห้องมีกันแค่ 2 คนก็ไม่ปานว่ะ และแล้วเสียงเห่ยๆของสต๊าฟก็ตะโกนทำลายบรรยาศสีดอกกุหลาบของเรา "น้องๆไว้ให้ของทีหลัง ถ่ายรูปก่อนนะครับ!" เราก็ค่ะๆ หน้ายิ้มแต่ในใจ "เออกูรู้แล้ว แต่ให้ไปแล้วอ่ะ ก็ไม่รู้จะทำไรนี่หว่า!!!" ชิ.... พอถ่ายเสร็จคนอื่นๆก็ให้ของกัน เราก็โง่มากค่ะแบบน่าจะทำเนียนๆรุมๆไปด้วย นี่แบบเดินขาดสติออกมาซะงั้น แต่ก็ไม่วายหันกลับไปเก็บภาพชายเจ็ดเป็นครั้งสุดท้ายแบบเต็มๆตา ก่อนจะออกมารอนอกห้อง และมองกลุ่มสุดท้ายเดินเข้าไปแบบตาละห้อยยย /__\ เสร็จครบหมดแล้วสต๊าฟก็เดินนำพาไปที่โดม

คนดูปกติเค้าเข้าโดมไปแล้วอ่ะ พวกเราตามเข้าไปทีหลัง แต่เราไม่ได้ไปนั่งกับแฟนคลับที่แสตนด์แต่เราแยกมายืนโซนขอบเวที คือ....กว่าจะได้ที่ตรงนี้ยืนคิดกันนานมากว่าจะเอาตรงไหนดีข้างบนหรือข้างล่าง ?? พอมายืนข้างล่างก็คิดอีกว่ามุมไหนดี กูจะบ้า มันมีตั้ง 3 เวที......แต่ค่อนข้างมั่นใจว่าเว่นเล่นเวทีกลาง เพราะใหญ่สุดมีพื้นที่ให้เต้น ตรงที่เรายืนเป็นบันไดด้านขวา กะว่าเว่นต้องเดินมาขึ้นเวทีทางนี้ ปักอกปักใจว่าเป็นตรงด้านหน้าเวทีซะเต็มประดา ที่แท้ด้านข้างๆค่ะ เซ็งไปอีกครั้ง..... (ได้ข่าวว่าตรงนั้นแฟน F4 พรึ่บ เราหยองๆอยู่เหมือนกันเพราะเรื่องของป๋าเคนแท้ๆ) ไม่สนเว่ยยยย และแล้วก็มีเสียงกรี๊ดเพราะเว่าเดินเข้ามานั่นเอง ขอบอกที่นั่งศิลปินอยู่บนแสดนอ่ะ ลาวมาก เป็นปูนๆเหมือนสนามกีลาแล้วก็มีเบาะเอามาให้รองนั่ง (เราเข้ามาทีหลังเลยอดเห็นเว่นออนเรดคาเป็ดเลย T_T) เว่นเดินเข้ามาสปอตไลท์ส่องเลยค่ะ (คนอื่นไม่มีนะนั่น....เพิ่งมีหลังๆ) สูทฟ้าหน้าเด้ง แต่เอ๊ะ...ทำไมเดินไม่หยุด เลยที่นั่งไปแล้วค่ะน้องขา...แล้วฮีพร้อมขบวนผู้ตามเสด็จก็เดินหายออกไปเลย ....งงๆ -___- คือต้องการอะไร ??? คนกรี๊ดกันซะขนาดนั้น มารู้ทีหลังว่าทางวีเปลี่ยนคิว บอกว่าให้เดินโชว์ตัวยังไม่ต้องนั่ง ....เออ ประหลาดดี ความรู้สึกเหมือนโชว์ตัวของนักมวยปล้ำประมาณนั้น เสียแต่ไม่มีเพลงเปิดตัว เหอ เหอ เหอ

เรามองรอบๆอ่ะคนดูไม่เต็ม ค่อนข้างน้อย ส่วนหนึ่งคงเพราะฝนตก เราสันนิถานว่าทำให้ไฟที่ใช้ก็เลยมืดมากเพราะพยายามไม่ให้เห็นข้างล่าง เว่นยังคอมเม้นตอนซ้อมเลยว่าแสงมืดไป อยากได้สว่างกว่านี้....แต่มันก็ได้แค่นั้นอ่ะค่ะน้องขา....

รอ ร๊อ รออ ศิลปินแสดงผ่านไปหลายคน ชอบอ่ะ ตอนเอาพวกนอมานี่ของศิลปินหน้าใหม่มาโชร่วมกัน โห เสียงดีมากๆ พวกเราระหว่างนั้นก็คอยมองเว่น น้องทำหน้าเบื่อโลกเล็กน้อย แบบกูฟังไม่ออกเว่ย ประมาณนั้น แล้วก็มองโน่นมองนี่ตลอดอ่ะ จนผ่านไป 2-3 โชว์ฮีก็เดินออกไป...เตรียมตัวขึ้นโชว์ แต่เราก็รอเก้อ เออ มันไม่ออกมาซะทีผ่านไปอีก 4-5 รางวัล เหอๆๆๆ (หรืออาจจน้อยกว่านั้น) และแล้ววีเจก็ออกมาประกาศโชว์ที่น่าติดตามที่สุดของวันนี้ SE7EN!!!!!!!!

to be continue.....

ขอไปอาบน้ำก่อนนะ แล้วจะมาเขียนต่อ

มีตแอนด์..กรี๊ดดดดด!! [ภาคต้น]

2005-05-26T02:38:00.000-07:00

โอยย ...ยย...ยย อากาศในห้องก็หนาวจะตายอยู่แล้ว อย่ามีเรื่องมาทำให้หนาวไปกว่านี้สิ ...

เหตุเกิดเมื่อ 5 นาทีที่ผ่านมา...
ตึ๊ง ตะลึ๊ง ตึ๊ง ตึ๊งง~~~ *หยิบโทสับ* "เบอใครวะ ??"...คิดในใจ
"สวัสดีค่ะ"
"สวัสดีค่ะ คุณพีรนุช ใช่มั๊ยค่ะ?"
"ค่ะ" (เฮ่ย นี่วันที่เท่าไหร่วะ? ทวงหนี้ค่าโทสับแน่เลยตู -_-)
"จากแชแน่ววีค่ะ"
"ค่ะ" (...โล่งงงอก....ว่าแต่ มันเกี่ยวไรกะกูวะเนี่ย ??)
"คุณได้ไปมีทแอนด์กรีทกับเซเว่นนะคะ"
".........อ๊ะ ดีจ๊ายยยยยยยย" (ลืมตัว)
"..อ่ะค่ะๆ....." (เจ๊แกคงจะตกใจ เหอ เหอ เหอ)
"ตื่นเต้นน่ะค่ะ ...เอ่อ แล้วต้องทำยังไงมั่งคะ ? "
"ก็เจอกันที่อิมแพ็คนะคะ 4 โมงเย็น มาลงทะเบียนที่โต๊ะของแชแน่ววีค่ะ อ้อ ห้ามนำกล้องเข้าไปนะคะ"
(โหวัยรุ่นเซ็ง....-_-) "อ่อ ค่ะๆๆๆ แล้วได้ทำไรมั่งอ่ะคะ นอกจากดูโชเคส ??" (โลภอีก....)
"ก็ได้ดูนั่นแหละค่ะ เอ่อ...แล้วก็เอาของไปให้ได้นะคะ เอ่อ ได้ถ่ายรูปด้วยค่ะ"
"อ่าววว ไม่ให้เอากล้องไปแล้วจะถ่ายยังไงคะเนี่ย ??" (เสียงดัง.....ลืมตัวอีกแล้ว ^^;)
"เดี๋ยวแชแน่ววีถ่ายแล้วส่งไปให้ค่ะ (ใจเย็นเจ๊) -__-;"
"อ่อ ดีค่ะๆ"
"จดเบอมั๊ยคะ ?"
"อ้อ ดีมากๆค่ะ เหอๆๆ"

--------- จบ -------------

...จะให้อะไรล่ะ ?? ให้ตัวได้ไหม ? เหอ เหอ เหอ เดี๋ยวจะได้ไปซื้อโบว์หน้าปากซอยบ้าน ...(ลงทุนมากๆ...)
ดีใจโว๊ยยยยย! (กลัวว่ะ กลัวจะเป็นเหมือนอีคราวที่แล้วแม่งมีตป๊ะอะไร ไม่เห็นได้เรื่อง ชิ....ถ้าเป็นงั้นจะเสียรมมากมาย)

ห่วยว่ะ

2005-05-25T02:59:00.000-07:00

ตอนนี้ไม่รู้แล้วว่าฝ่ายไหนผิด (กว่า) กันแน่ ??

จากตอนแรกเราเห็นด้วยมากๆว่าโพลี่พลัสเป็นฝ่ายผิดที่ทำละครแบบนั้นออกมา แล้วที่สำคัญทำไมคาเมะนาชิต้องกลายเป็นเหยื่อความเสล่อที่เกิดขึ้นนี้ด้วย ??? แต่ตอนนี้เราเริ่มคิดว่าถ้าแฟนๆไม่โวยวายกันซะขนาดนั้นเรื่องมันก็คงไม่บานปลายแบบนี้.... แต่....เราก็คิดอีกว่า....ไม่ใช่พวกทีมงานหรือพวกหินกลิ้งเท่านั้นที่เครียดจากการโดนโจมตี เด็กๆน้องๆหลายคนที่พ่อแม่ผู้ปกครองไม่เข้าใจก็ต้องโดนทำร้ายจิตใจอย่างมาก...เฮ้อออ นั่นแหละ สรุปว่าเราว่าโพลี่พลัสน่าจะออกมาชี้แจงเป็นอันจบ ...ไม่เอาไอ้แบบที่มาบอกในเว็บนะ ตอนทำออกทีวีน่ะทำออกมาได้ ตอนออกมาชี้แจงก็ต้องออกทีวีด้วยสิ.......เบื่อๆๆๆๆ เรื่องมันกำลังจะไปได้สวยอย่ามาป่วงกันนะโว่ยยย นี่ก็เดือน 5 แล้วนะ....อีกไม่กี่เดือนก็จะเดือน 10 แล้ว ...ถ้ามันไม่มากันล่ะก็.........ก็ ทำไงได้ โฮกกกกกกกกก T__T ซวยๆๆๆๆๆ

เมื่อคืนคุยกับเอจนดึกดื่น วันนี้ก็มาเจอกันอีกแล้ว.....เหอๆ โชคดีไป เราเลยมีคนกินข้าวด้วย

ช่วงนี้ไม่มีคนอยู่ออฟฟิสเลยไปเทรนนิ่งกันหมด ออยก็วาเคชั่นยาวชิบเปร๋ง หนีไปเฉยเลย บอกว่าให้จัดการของขวัญวันเกิดพี่ฝันด้วย จนป่านนี้แล้ว โฮๆๆ เป็นเราต้องน้อยใจตายแน่เลย เบื่อนังนินจิงๆ...-_-

วันนี้เริ่มนัดแนะละเรื่องวันเสาร์ ...เอ่อ นอกจากพีรนุชจะลาวันเสาร์ไม่ได้แล้ว ได้ข่าวว่ายังมีประชุมวันเสาร์อีกตะหาก กรูก็ชิ่งไม่ได้น่ะสิ! ....ว่าจะชะแว๊บบบออกไปซะหน่อย แถมพี่ปัญยังจะมายืมห้องไว้ดูหมอดูอีกตะหาก -_-; เสาร์นี้เว่นขึ้นเครื่องตรงมาจากโอซาก้าเลยอ่ะ กว่าจะมาถึงก็บ่ายกว่าๆ เรากะลังคิด....ไปไม่ไปดี..... เวลาใครชวนไปรับเนี่ยจะหนักใจว่ะ เพราะมันจะแว๊บมากๆอ่ะ แต่ต้องเบียดกันชิบหาย เอาไงดี ???

เรื่องกล้องอีกจะเอาไปดีมั๊ยวะ ? ก็ซันบอกว่าเพรสเค้ายังไม่ให้เอากล้องเข้าไปเลยอ่ะ ไม่ไหวนะเว่ยอย่างคราวเจอาร์น่ะ พวกที่ค้นเจอกล้องน่ะบอกได้คำเดียวว่าเซ็งค่ะ พอออกมาจากคอนน่ะต้องมายืนต่อแถวเอากล้อง ร้อนก็ร้อน คนก็เยอะ แต่ว่า...เราน่ะไม่ได้ซ่อนเลยนะ แต่ว่าไอ้คนค้นน่ะมันไม่ดูเอง เราเอาเข้าไปได้ตลอดเลย แต่ว่าไม่ค่อยได้ถ่ายหรอก ...เพลินนนน ที่อยากเอาไปคราวนี้เพราะว่าพอออกจากอิมแพ็คก็ต้องตามต่อไง อยากถ่ายหลังจากนั้นนะแหละ แต่ถ้าโดนกักกล้องไว้ล่ะก็กว่าจะรอเอากล้องเสร็จเว่นก็ไปถึงนาริตะแล้ว โฮ่ๆ

อาทิตย์นี้ผ่านไปช้าจัง......นี่เพิ่งวันพุธเอง.......เพราะอะไร ? เพราะว่าจะสิ้นเดือนเหรอ .....เหอ เหอ....จะตายอยู่แล้ว จนโว๊ยยยย >_<

คนนั้นของจิน

2005-05-24T07:33:00.000-07:00

อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนมาพร้อมกับข่าวไม่ดีทั้งหลาย.....

ตั้งแต่เช้าละ....ตื่นเช้ากว่าทุกวัน....เริ่มวันก็แปลกแล้วเห็นป่ะ (￣△￣;) นอนแล้วมันหลับๆตื่นๆ อยู่ๆก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาแล้วคิดว่าต้องสายแล้วแน่ๆ แต่ปรากดว่าเพิ่ง 7 โมงครึ่ง... เพราะว่าฝันร้ายอ่ะ ฝันเรื่องน่ากลัวมากเกี่ยวกับอาม่าที่เสียไปแล้ว ...ดูเหมือนจริงๆมากๆด้วย ไม่ได้แนวสยองขวัญหรอกนะ แต่มัน.....เอาเหอะ เล่าไม่ถูกว่ะ ก็สไตล์ฝันๆอ่ะนะ มันงงๆแปลกๆแล้วก็ดูไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย.... ไม่ชอบเลย

เรื่องจินหมั้นสรุปว่าก็คงไม่จริง (มั๊ง ??) แต่กลายเป็นว่ามีข่าวแฟนจินขึ้นมาแทน เออดีจริงๆ...เหอ เหอ ...เอ่อแตถ้าเป็นคนนั้นก็....ไม่ค่อยชอบเลย ตั้งแต่ตอนที่เห็นกับเทปเปแล้วล่ะ ....จินไปเป็นเด็กเจ๊อาเนโกะเหอะ เราหนับหนุน หึ หึ

คาเมะเข้าโรงพยาบาลเหรอ ? ...ได้ยินว่างั้น ไม่รู้ว่าไงตกลง.... จากอุจิก็มาคาเมะเหรอ ...อีกคุณจอนนี่มึงจะใช้งานน้องๆมากไปแล้วนะคะ ดูซิมันทำงานจนจิตแตกหมดแล้ว เวลาหงุดหงิดก็มาลงกับแฟนๆ .....น่ากลัวจริงๆด้วยนะ แค่เราโดนเบอร์ 3 หงิกใส่ยังหยองไปหลายวันเลย สาธุ ชาตินี้อย่าให้เจอจากคาซึยะเลยนะ....กลัว

อาทิตย์นี้ไม่มีกะใจทำงานเลย เหมือนยังเป็นวันหยุด...พรุ่งนี้เอโกะมาหาที่โรงแรม มาถ่ายลงหนังสือ ก็ดี จะได้ไม่รู้สึกว่าต้องทำงานเท่าไหร่ เหอ เหอ เหอ ...แล้ววันพฤหัสก็เตรียมโหลดอาเนโกะ วันศุกร์เตรียมเคลียร์งาน วันเสาร์ไปหาน้องชายยยย ♡♡ วันเสาร์นี้เราคงลาไม่ได้แล้วเพราะพี่เอ๋ต้องไปหาหมอ....โดนตัดหน้าลาไปเรียบร้อยแล้วค่ะ เหอ เหอ เหอ T__T จะหนามบินทันบ่ายมั๊ยหนอ ??? ถ้าไม่ทันก็ไปเจอกันที่อิมแพ็คเลยนะเว่นนะ ติดใจท่าเลข 7 แบบสดๆนะ ขอยลอีกครั้งให้หนำใจ ลัลลาๆๆ ฮิ้ววววว~~ (เอ่อ...ยังร้องเพลงไม่ได้เลย ยากชิบหายค่ะ)

ซันได้บัตรเพรส แต่เห็นว่าห้ามถ่ายทุกอย่างทั้งรูป ทั้งวีดีโอเพราะว่าทีมงานของแชแน่ววีเค้าจะทำเองหมด ว๊า....เซ็งแฮะ.......... ที่สุดก็คือเราอดสงสารเว่นไม่ได้ว่ะ งานหนักจังวุ๊ยย (สงสารตัวเองเหอะ....หึ)

ดองบังระบาดเหรอ ?? ทำไมใครๆก็ไปชอบดองบัง ..... เราว่าเพลงโอเคนะ แต่ว่าหน้าไม่ได้ใจเราว่ะ (ดีแล้ว)

วันนี้จะเปลี่ยนเพลงมือถือแล้ว เอาเพลงไรดี ? ...ตอนนี้ชอบ KISS or KISS มากๆ ฟังแล้วหน้าจินโผล่ขึ้นมาเลย แต่คงใช้เป็นริงโทนไม่ได้ว่ะ หึๆ

ปล. เมื่อวันเสาร์ที่ไปดูเอปิโสด 3 อ่ะ ไอ้ตรงลานที่สยามมันมีงาน เห็นกอล์ฟกับไมค์ด้วย แม่งหน้าเหมือนเชียร์ ทิฆัมพรโคตตรรรรรร (ผู้ชายที่ยืนข้างหลังยังบอกเลย...) ....-__-;

Another Side of HIM

2005-05-23T03:15:00.000-07:00

เพราะไปอ่านไดฮุงเข้าแท้ๆเชียว......เฮ้ออออ

ก็รู้อยู่แล้วล่ะว่ามันเป็นแบบนี้มานานแล้ว ก็เลยไม่อยากจะเอาตัวเอาใจเข้าไปผูกพันมาก รักเขาข้างเดียวมันก็ต้องชอกช้ำเป็นธรรมะดา (เน่าอีกแล้วตู)

เราเข้าใจฮุงนะ ...ว่ายังไงดีล่ะ...เหมือนการที่ได้เห็น ...ได้เฝ้ามองเด็กคนนึงเติบโตล่ะมั๊ง ? ....ยิ่งรักมากก็ยิ่งเกลียดมากถ้าวันนึงเราต้อมาเจอกับเรื่องแย่ๆ ...แล้วก็ได้แต่คิดว่า เด็กน้อยแสนดีในวันนั้นหายไปไหน ?? ...ทำไมถึงเหลือแต่คนใจร้ายที่อยู่ตรงหน้า ?? เราทำอะไรไม่ได้มากหรอก มีอยู่ 2 อย่าง คือ ยอมรับและทำไจ กับเลิกแม่งมันซะเลย 55555 ...... ยากว่ะ ยาก.....

อยู่ตรงที่ๆที่เราอยู่นีแหละดีแล้ว เห็นเฉพาะสิ่งที่อยากเห็น รู้เฉพาะสิ่งที่เราต้องการจะรู้ คงเป็นเพราะเราอยู่ไกลมากกกก ไกลคนเอื้อมไม่ถึงเลยไม่เคยคิดเอื้อมไงล่ะ แบบนี้น่ะดีแล้ว ขอเก็บเป็นความสุขทางใจเล็กๆน้อยๆดีกว่า ก็ชีวิตคนเราน่ะมันมีเรื่องทุกข์ยากมากมายพออยู่แล้ว อย่าหาเรื่องมาทำให้ตัวเองเศร้ามากไปกว่านี้เลยจะดีที่สุด

....ทำพูดดีไป....หึ

ปล....แล้วคนนั้นซักวันนึงเค้าจะเปลี่ยนไปเหมือนกันรึเปล่านะ คนแสนดีคนนั้นน่ะ....?

EPISODE 3

2005-05-22T10:07:00.000-07:00

ลืมเล่าไปดู Episode 3 มา.......โคตรรรชอบบบบ >_<

จะบอกอะไรให้...ดูสตาร์วอทุกภาคแม่งไม่เคยรู้เลยว่ามันสู้กันทำไม....-_-; คือว่าดูๆไปน่ะ รู้เรื่องเฉพาะสิ่งที่เห็น เหอ เหอ เหอ แต่ก็สามารถเอ็นจอยได้ค่ะ ภาคนี้สนุกอ่ะ ดูเร้าใจดี อะนาคิ่นโหด..เลว..ดี หล่อว่ะ แต่โทรม .....ทำไมเราชอบปิ๊งคนหล่อๆเลวๆ...หึ ๆ เราดูเรื่องนี้แล้วขำตลอดว่ะ ไม่ได้หนังตลกเลยนะ แต่ชอบขำตอนที่คนอื่นเค้าไม่ขำ ...ตลกโยดาอ่ะ ให้ลิงแบก...ก๊ากๆๆ

พอดูหนังออกมาพุ่งไปแม่งป่องเช่าภาคต่อมาดูเลยอ่ะ แต่แมร่งงหมดดดดค่ะ หมดๆๆๆ ทำร้ายจิตใจม๊ากกมากก เลยเช่า Old Boy มาดู....นี่ดองไว้ ยังไม่ได้ดูเลย เดี๋ยวอาบน้ำแล้วมาดูดีกว่าเหอๆๆ เอาแมร่งให้ฝันร้ายเลย แล้วก็ดูเรื่องเสือ 2 พี่น้องอ่ะ Two Brothers น่ารักมากมาย ทั้งลุ้นทั้งน่ารัก ลูกเสืออ่ะ กึ่งสารคดี ชอบมากๆเลย แม่เรานี่ลุ้นอย่างกะดูละครช่อง 3 เหอ เหอ เหอ

อาเนโกะ 5 + มินนาเทเล

2005-05-22T08:36:00.000-07:00

วันนี้วันวิสาขบูชา...ชาวพุทธทั้งหลาย ท่านได้ไปเวียนเทียนที่วัดกันหรือเปล่า ??

ไปเวียนเทียนที่วัดหัวลำโพงมา...วันนี้เป็นวันแฟมิลี่เดย์โดยแท้ วันนี้แม่ไม่ไปขายของ เรากับพี่และซันก็เก็บกวาดบ้านกัน อาบน้ำให้เหมียวเล็ก แล้วตอนเย็นแม่ก็ไปตลาดซื้อของมาทำกับข้าว ได้กินกับข้าวแม่ที่ห่ายหายไปนาน เหอ เหอ เหอ พอพี่เราอีกคนกลับมา (กับแฟน) ก็ชักชวนกันไปเวียนเทียน อิ่มท้องและอิ่มใจโดยแท้ ^^

อาเนโกะ 5

ว่าจะไม่ลงแล้วนา เพราะหลังจากนั้นก็ดูมินนาเทเล กับป๊อปแจมไปอีก เมโมรี่มันเลยจางๆ แต่พอเปิดอาเนโกะมาแคปรูปเท่านั้นแหละ...ท่านจินก็ดลบรรดาลให้ต้องเขียน เหอ เหอ ...

ต่อจากตอนที่แล้ว...

นาโอะตื่นขึ้นมาแบบงุนงงเมื่อพบจินคุงนอนหล่ออยู่ข้างๆ ทั้งคู่ต้องรีบไปทำงานตามปกติ จินจึงผลุนผลันลุกขึ้นแต่งตัว ก่อนออกไปนาโอะไม่ลืมที่จะกำชับให้หนุ่มน้อยเก็บเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความลับ ...ห้ามแพร่งพรายไปเด็ดขาดเชียว..ไม่งั้นตายยยย!!! (โปรดสังเกตุ...ฉากนี้อากะนาชิทำท่าสะบัดสะบิ้งใส่จริตยิ่งกว่านางเอกสาวของเราอีกค่ะ -_-)

หึ หึ....เอ่อ คนมันทำงานที่เดียวกันอ่ะนะ ...สุดท้ายแล้วก็ต้องมาเจอกันอยู่ดี
จินส่งสายตาออดอ้อนมองตามสาวใหญ่ทุกย่างก้าว (ใครเป็นนางเอกกันแน่วะเนี่ย ?? -_-;) แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงท่าทีมึนตึงจากนาโอะเหมือนเช่นเคย ส่งเมวไปสาวเจ้าก็ตอบกลับมาว่าไม่ว่างซะงั้น เหอ เหอ (นาโอะฟันแล้วทิ้งนี่...) เฮ้อออ...จินได้แต่ทอดถอนใจ ทำไงได้ก็ต้องลุยต่อไปข้างหน้าลูกเดียวววว!!!!

นาโอะเริ่มสังเกตุเห็นความสัมพันธ์ประหลาดระหว่างเจ้านายของเธอกับเพื่อนซี้สาวรุ่นน้องเนื่องจากทั้งคู่มาทำงานด้วยสภาพหัวตั้งทั้งคู่ และเพื่อนสาวก็เอาเสื้อมาเปลี่ยนที่ทำงาน...แต่นาโอะก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป...

ในตอนเย็นบรรดาหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่นำโดยคุณเจ้านายพากันไปดื่มที่ไนท์คลับ ทั้งเหล้าทั้งสาวเพียบแปร้ ...แต่อากะนิชิกับนั่งหน้าหุบอยู่คนเดียว แม้เจ้านายและรุ่นพี่จะโน้มน้าวเท่าไหร่แต่จินก็ไม่สนใจ ...โอ๊ยไม่ไหวแล้วโว๊ยยย คิดถึงเจ๊ใจจะขาด....ว่าแล้วนายจินก็ลุกพรวดออกจากไนท์คลับไปโดยไม่ฟังเสียงทัดทานจากคนที่เหลือ ขณะกำลังเดินเหม่อลอยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจินก็เจอกับคุณ...เอ่อ....จำไม่ได้ค่ะ คนที่นางเอกแอบชอบน่ะ ทั้งคู่ทักทายกัน (จินเคยไปตีกอล์ฟด้วยกันพร้อมกับนาโอะ) และที่สุดคุณหล่อก็ชวนจินไปที่บ้าน (เอ๊ะ...ชักยังไง ?? เหอ เหอ )

ตึ๊ง ตึง ตึง ตึง...จินคุงงงเป็นไก่ตาแตก (แต่ก็แอบดีใจ) เมื่อพบว่านาโอะก็เป็นแขกรับเชิญในค่ำคืนนี้เช่นกัน อากะนิชิเอ็นจอยอีตติ้งแอนด์ดริ๊งกิ้งอะล็อททท!! เห็นอีกทีขวดไวน์ก็ว่างเปล่าเสียแล้ว..เจ้าของบ้านคงคิดว่าไม่น่าชวนมันเลยไอ้นี.....เมาไม่พอ...ยังปากปีจออีกตะหาก...เหอ เหอ จินถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างคู่สามีภรรยา (เดานะ) ซึ่งเป็นหัวข้อที่ดูเหมือนจะไม่น่าพูดถึงซักเท่าไหร่สำหรับเจ้าบ้านทั้งสอง

...และแล้วเราก็รู้ว่าทำไมนางเอกต้องยกเอาแก้วน้ำมาสาดหน้าหล่อๆ (ที่แม้เปียกก็ยังหล่ออยู่ดี) ฮ่าๆๆๆๆ !!! ....ว่าแล้วเจ๊แกก็ลากเจ้าหนุ่มขี้เมาออกจากบ้านแทบไม่ทัน หมอนี่ทำชั้นขายขี้หน้าจริงๆเล๊ยยย (ประจำ)

ชอบเรื่องนี้มากๆอ่ะเวลาที่ให้ตัวละครคิดในใจเป็นตัวหนังสือ ...วันนี้ก็มีสงครามคิดในใจอีกแล้วค่ะ ฮามากๆ จินแบบหน้ามันหลากอารมณ์ดีอ่ะ ....น่ารัก ♥ ฮุๆๆๆๆ

....หลังจากถกเกียงกันไปมาก็มาจบลงที่เรื่องของอายุ ...นาโอะยังคงรับไม่ได้ที่จินที่มาหลงรักตัวเองนั้นอายุต่างกันถึง 10 ปี.... จินทำอะไรไม่ได้นอกจากมองร่างนั้นเดินจากไปอย่างเศร้าสร้อย จ๋อยอีกแล้วจินคุง โฮๆๆๆๆ T__T

เช้าวันต่อมานาโอะมาถึงออฟฟิสและพบความวุ่นวาย...เมื่อเจ้านายหายตัวไปและแขกสำคัญที่นัดไว้กำลังจะมาถึง!! ที่แท้เจ้านายตัวดีก็นอนตื่นสายเพราะไปค้างคืนกับเพื่อนสาวของเธอนั่นเอง เมื่อพูดคุยกับเพื่อนสาวแล้วทั้งคู่นึกขึ้นได้ว่านายจะต้องมาทั้งชุดเดิมและ..เน็กไทอันเดิม..เสร็จกัน...ใครๆก็รู้หมดน่ะสิ!!! .....ทันใดนั้นหนุ่มหน้ามนที่เดินเอ๋อมาถึงที่ทำงานแบบไม่รู้เรื่องราวก็ถูกเจ๊ฉุดกระชากลากถูต่อหน้าสาธารณชน แต่หาด้วยความพิศวาสไม่ .."ไปซื้อเนคไทแล้ววิ่งไปดักให้เจ้านายที่หน้าตึกทีนะคุโรซาว่า!!"
"อะ..เอ๋ ????" อะนะ...เจ๊สั่งให้ไปใครจะกล้าขัด....จินวิ่งไปแบบไม่คิดชีวิตและปฎิบัติภารกิจสำเร็จด้วยดี...เฮ้ออ

คืนวันนั้นเองบรรดาเพื่อนร่วมงานไปเลี้ยงฉลองให้กับนาโอะที่ท่าทางว่าการดูตัวจะเป็นไปอย่างราบรื่น ...แต่หารู้ไม่ว่าเรื่องราวมันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด....

นางเอกของเรามีนัดกินข้าวกับซาโต้ซัง และในที่สุดสิ่งที่เธอรอคอยมานานแสนนานก็เป็นจริง...นาโอะถูกขอแต่งงาน!! แหวนเพชรแวววาวถูกเลื่อนมาด้านหน้า...วินาทีที่เธอใฝ่ฝันมาถึงแล้ว ..ซาโต้ซังที่ดูเป็นคนขึงขังแต่เงอะงะกลับทำสิ่งที่ตรงกันข้ามกับท่าทางด้วยการชวนเธอเข้าโรงแรม นาโอะตกลงแบบลังเลใจเล็กน้อย ระหว่างนั้นภาพจินคุงก้โผล่แว๊บเข้ามาในห้วงความคิด.... ระหว่างที่อยู่ในห้องน้ำนาโอะบังเอิญได้ยินซาโต้ซังคุยโทรศัพท์กับผู้หยิงคนนั้น สาวลึกลับที่โทรมาหาเธอ .... นาโอะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าซาโต้ซังมีคนรักแล้ว เพราะหยิงสาวทั้งคู่เคยได้นัดเจอกันก่อนหน้านี้ ....ผู้หญิงคนนั้นมีลูกติดอายุ 7 ขวบ 1 คน จึงไม่ได้รับการยอมรับจากบ้านของฝ่ายชาย เธอจึงฝากฝังให้นาโอะดูแลซาโต้ซังแทนด้วย นาโอะตัดสินใจบอกกับซาโต้ซังให้กลับไปหาคนรัก ...ส่วนตัวเธอเองก็ต้องเดินกลับบ้านอย่างเศร้าสร้อย...ความฝันที่เหมือนจะเป็นจริงหลุดลอยไปไกลสุดเอื้อมอีกครั้ง...แต่ก็เป็นสิ่งที่เธอทำด้วยความเต็มใจ

เมื่อมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้าน นาโอะก็พบว่ารถคันหนึ่งแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของเธอในเวลาเดียวกัน...ร่างหนึ่งก้าวลงมาจากรถ...ใครกันนี่ ?? เหอๆๆ จบค่ะ

ตอนนี้จินออกน้อยหน่อยอ่ะ แต่กรุณาดูตัวอย่างตอนหน้า กรี๊ดดหวีทอีกแล้วคร่า อากะนิชิบุกถึงบ้านสาวแล้วเว่ยยยย ไม่รู้ทำไมอ่ะ จินก้มแล้วพูดว่า "ขอความกรุณาด้วยครับ!!!!" แถมแม่นางเอกมาที่บ้าน ต้องซ่อนตัวกันอุตลุดอีกด้วย เอมันยังไงกันหนอ ??? ต้องติดตาม ในอาเนโกะตอน 6 ค่ะ !!!

ของแถม น้องเต่าน้อยกับ....น้องหล่อ...5555555 ขำอ่ะ ในละครสั้นคาเมะเล่นเป็นนักเรียนร้องเพลงที่ครูไม่รัก .โถๆๆช่างขัดกับคาวมเป็นจริงซะจริงๆ ..เหมือนจะเศร้า แต่ฮามากๆๆ คนหล่อๆต้องมาทำอะไรแบบนั้น น่าอนาจว่ะ

......นี่ค่ะเด็กปั้ม ปั้มไหนวะ ??? จะไปเติมแม่งทุกวันเลย!!! ตาจินคุงอนาถมั่ง.....โอ๊ยยยต๊องจริงๆ ....เราแอบเห็นหน้าจุนโนะกับโกคิอ่ะ มันทำหน้าแบบ....เหออ....แกทำได้นะจิน....^^;

อ่ะ...กิ๊กเก่าก็มาค่ะ.....จินเมะปะทะไฮด์ในรายการนี้....แม้จะลูกหนึ่งแต่ก็ยังเข้มเหมียนเดิมเรยยย ยินดีด้วยเน้อเพลงขึ้นอับดับ 1 (เช่นเคย)

วันนี้รูปเยอะแฮะ....หวังว่าคนดูจะไม่เหนื่อยเท่าคนโพสนะ คร่อกกกกก.....

♥ プロポズ♥

2005-05-20T10:06:00.000-07:00

อยากให้ซัมวันมา プロポズ........T_T

เพิ่งดูอาเนโกะ ตอน 5 จบ ก็ต้องมาโหลดมินนาโนะ เทเลบิต่ออีกแล้ว เหอ เหอ เหอ ....อีกเกือบ 500 เม็ก ー＿－ ก็ตั้งใจว่าจะดูอยู่แล้วอ่ะนะ แต่ไม่ได้รีบ....กะจะรอซันเอามา ....But ...ได้ยินว่าที่รักเก่ามา ....ลาร์คมา.....กรี๊ดดด ลาร์คกับคัตตุน...หึๆ วันนี้ลาร์คก็ไปออกป๊อปแจมพร้อมเว่น ....บรรดากิ๊กช่างสมัครสมานสามัคคี โฮ่ๆๆๆ ＾０＾

คันปากอยากเล่าอาเนโกะ5 แต่ง่วงนอนว่ะ....อักกี้คุงน่ารักชิบหายยยยค่ะ โอย...อาจตายได้......
แม่เราเอ็นจอยมากอ่ะ แบบเหมือนตอนดูโกะเซ็นเลย....พอจบแล้วก็ถามหาตอนต่อไป ....มาม๊ามุ้ยก็อยากดูเหมือนกานนนอ่ะ โฮกกกกก (ดูเหมือนแม่จะติดใจเจ๊อาเนโกะ ชมว่าสวยๆตลอด)

วันนี้ทำสนธิสัญญาสงบศึกกับซันแล้ว.........พอกันที จบๆๆๆ

ง่วงว่ะ พรุ่งนี้ว่าจะไปดู Episode 2 ......ไปนอนก่อนนะ คร่อกกกกกกก ーqー z z Z Z

It's Raining

2005-05-17T22:29:00.000-07:00

เอ่อ...ใช้ชื่อนี้แล้วนึกถึง "เรน" ขึ้นมาตงิดๆ โอวว ม่ายยย..ยย.ยย..ย วันก่อนดูพีวี It's Raining แบบว่า...เกมากมายค่ะ...เสื้อตัวตึ๋งนึง -_-; อ๊ะๆ ไม่ว่าๆ คุณเรนก็ร้องเพลงดีค่ะ ดีๆ

ฝนตกอ่ะ....กำลังนั่งรอไปกินข้าวอยู่... วันนี้ต้องจบมื้อกลางวันที่แคนทีนแน่ๆ ออกไปซื้อหนมก้ไม่ได้ T_T
เมื่อวานไปงานศพคุณแม่พี่แยมมา มีพี่ฝัน พี่นก ไอ้ออย พี่ตู๋ คนตัวตั้งตัวตีว่าจะไปเมื่อวานนี้ก็ดันไม่ไปซะ...พี่เอ๋นั่นเอง...เหออๆ เป็นเง็งกันใหญ่ ไปไหนใครก็ถามว่าเจ้านายฉันไม่มาเหรอ...เสร็จากงานศพหิวอ่ะ ไปตั้งไกลลล (แถวจรัญ เดอะมอลท่าพระนู่นนน) กิน...เสต๊กลุงหนวด...ได้ข่าวว่าหน้าปากซอยบ้านดิฉันก็มีค่ะ ไอ้ร่วมม่วงๆน่ะ -_- แถมตอนกินพี่ฝันกับพี่นกดันคุยกันเรื่องริดสิดวง...ฮู๊ยยยดีที่กินเสร็จแล้ว คนแก่นี่จริงๆเลยน๊า.... (ฮาแตก)

กลับถึงบ้านมีงานสังคายนา.... มีเราเป็นประธานในพิธี เบื่อจะคุยเรื่องซ้ำซาก แต่ไม่คุยคงไม่ได้ ก็มันเล่นจะไม่มีที่เรียนหนังสือเอาแล้วค่ะคุณน้องสาวบังเกิดเกล้า... ฟายมากๆโตมาจนป่านนี้ได้ไงวะ !!! พูด 3 วัน 7 คืนก็ไม่จบเลยเรื่องนี้ เมื่อวานถามไอ้แก้วแล้วเรื่องสมัครราม เออดีจริงๆเรียนธรรมศาสตร์ดีๆก็ไม่เห็นคุณค่านะ... แม่เครียดตึ๊บเลย เมื่อไหร่สมองตันๆของมันจะคิดได้ซะทีนะ เวรกรรม.....(ของเรากับแม่)

เสียงกาต้มน้ำดังลั่นเลยว่ะ น่ารำคาญจริงๆ...บรรยากาศเหมือนอยู่บ้านชอบกล อากาศหนาวเย็น...ฝนตก...ฟ้าร้องครืนๆ..เมื่อกี๊แอบมีเสียงหวอด้วย ...ในห้องมีผ้านวมด้วยนะ เหอ เหอ เหอ... แต่ไม่นอนหรอก ไม่ชอบนอนที่ทำงานว่ะ หลับไม่ลง วันนี้มีประชุมบ่าย 3 เจ้านายที่รักออกไปข้างนอกจะกลับมาทันมั๊ยน๊ออ

เดี๋ยวนี้เล่นบอร์ด 3asian บ่อย ไปๆมาๆบอร์ดนี้ดีสุด ไม่รู้จักใครแล้วก็ไม่มีใครรู้จัก แถมมีตั้ง 3 ภาษา มันต้องอ่านออกเขียนได้ซักภาษาแหละวะ เกาหลี ญี่ปุ่น อังกิดเนี่ย ...แต่ทำม๊ายยคนชอบ PM มาหาเราเป็นญี่ปุ่น คือพอรู้เรื่องนะแต่ตอบไม่ได้ว่ะ ^^; เลยต้องอาศัยดิกประจำตัวเลยนะยุ้ยนะ อิๆๆๆ

ยังไม่ได้เริ่มเขียน Passion เลย ....แพสชั่นกับน้องเจ็ดน่ะเหรอ....ดูซิพอยากจะเขียน มีเรื่องให้ทำก็ดันไม่ว่างซะนี่ หนังสือพิมกองตรึมๆค่ะ

อ๊ะต่ายจังโทรมาแล้ว ไปกินข้าวก่อนเน้ออ ....*ฝนตก จั่กๆ*

アッギ ♥ อักกี้คุง

2005-05-13T09:15:00.000-07:00

หลังจากที่ใครบางคนบอกว่าไดเราเมื่อวานไม่น่าเชื่อว่าจะมีสาระกับเค้าได้ด้วย ?? วันนี้...เราจะกลับมาไร้สาระเหมือนเดิมแล้ว เหอ เหอ เหอ....เสียใจด้วยนะ

*โหมดหลงอักกี้คุง*
เพิ่งดูอาเนโกะ ตอน 4 จบเมื่อซักครู่ใหญ่.....ยิ่งดูยิ่งชอบมากขึ้นเรื่อยๆ ก๊อด..ด...ด...นี่ขนาดฟังไม่ออกนะเนี่ย ??? ถ้าฟังออกคงจมันส์หยดติ๋งๆ ...ตอนนี้ยกให้เป็นอันดับ 2 วงแดงละครสุดโปรดออฟออลไทม์...

ตอน 4

แม้รักจะคุดแต่ชีวิตของจินคุงก็ต้องเดินไปข้างหน้า.. เริ่มต้นกันด้วยเช้าวันทำงานอันแสนวุ่นวายเฉกเช่นทุกวัน ดูเหมือนว่าเสียงบ่นของเจ๊อาเนโกะก็ยังเพราะเหมือนบทเพลงสำหรับจินคุงไม่เปลี่ยนแปลง (และ...แน่นอนฮีก็น่ารักเหมือนเดิมค่ะ ＾＾)

...กำลังวุ่นๆอยู่เชียว โทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นมา
"นี่คุโรซาว่าคุง เวลาทำงานน่ะ ให้เปิดเป็นแมนน่วลนะ หัดจำซะมั่งสิ"
โดนด่าอีกแล้วตู.....

"นี่อ่ะ เมสเสจ...จาก...สาวอ่ะ...อาเนโกะจะอ่านก็ได้นะครับ ?"
(ไอ้ยุ้ยแกช่วยเอาไปแปลที เราได้ยินว่าจาก "แฟน" นะแก ???)

"อะไรของนาย???...ให้ดูจริงๆนะเหรอ"
เหมือนจะวางเฉยแต่เจ๊ก็แอบสนใจอยู่ไม่น้อย...เหอ เหอ เหอ.... ดูก็ดูย่ะ ว่าแล้วก็คว้ามาดูเห็นเมสเสจหัวใจกระจายเต็มมือถือ เอ๊ะ..ชื่อ "อักกี้" ที่สาวนางนี้เรียกคือใครกัน...??

"อ๊ะนั่น...อักกี้ก็...ผมเอง...ไง" จินคุงกล่าวเขินๆ

.............หน้าอย่างเงี๊ยนะ....อักกี้........เจ๊สบประมาทด้วยสายตาอย่างไม่เกรงใจ........

และแล้วโทรศัพท์ก็เป็นตัวจุดชนวนสงครามขึ้นอีกครั้ง วิ่งตามกันไป เถียงกันไปมาเสียงดังจนทั้งคู่กลายเป็นจุดสนใจของทั้งออฟฟิสไปอย่างไม่รู้ตัว ไม่ทันไรจินคุงก็มีสาวๆเข้าข้างเป็นแถบ ด้วยเหตุผลที่ว่า
"ก็คุโรซาว่าคุงน่ารักออกจะตายไป...เน๊อออ ♥♥"
...แต่ดูเหมือนว่าคนเดียวที่ไม่เห็นด้วยก็คือเจ๊นั่นเอง

การนัดดูตัวของเจ๊ดูจะกลายเป็นความไม่ลับอีกต่อไป...ได้ข่าวว่ารู้กันทั้งออฟฟิสเพราะความพลั้งเผลอของนายจินตัวแสบ เย็นวันนั้นเอง...ขณะที่จินคุงกำลังยืนอยู่กับกลุ่มบรรดาตัวแทนพนักงานใหม่ที่ต้องไปอบรมพิเศษ สายตาก็พลันเหลือบเห็นเจ๊คนสวยมีหรือจะปล่อยให้เดินผ่านไปเฉยๆ

"เอ่อ...อาเนโกะครับ! เรื่องดูตัวพยายามเข้านะครับ!" เหมือนจะหวังดีแต่...สำหรับสาววัย 32 แล้วมันช่างน่าเศร้า......พนักงานใหม่ (ชายล้วน) หัวเราะกันครืน......เหอ เหอ เหอ (น่าสงสารเจ๊จริงๆ ＾＾；）

ตลกนางเอกว่ะ แบบมีการแอบให้คะแนนคู่ดูตัวในใจอ่ะ เป็นหัวข้อๆ แล้วก็รวมคะแนนปรากดว่าข้อดีกับข้อเสียได้คะแนนเท่ากัน นางเอกมันเลยให้ตะแนนเค้กอร่อยเป็นข้อดีเพิ่มอีก 1 ข้อ -_-...สรุปว่าคู่ดูตัวคนนี้ไม่เลวทีเดียว (พอถูไถ)

ทางด้านพนักงานใหม่ไฟแร๊งแรงก็กำลังตั้งใจเข้าอบรมอย่างขมักเขม้น กลุ่มจินได้เป็นบทสมมติเป็นประเทศอมเริกา...เป็นเหตุให้ต้องสะปี๊กอิงลิช...แต่ด้วยความสามารถในการสปี๊กโนอิงแลนด์ของอากะนิชิอย่างที่ฝนบอก ....คุณพีรนุชต้องใช้วิชาแกะปากอยู่นาน...-_- พอบวกกับคำแปลข้างใต้เลยพอจะถึงบางอ้อ...

"เทอตี้ไฟว์ เทวนตี้ ?"

"ซอรี่" และ... "ดีลล♥"
.......บทพูดย๊าวยาว.....(มีอีกนิดหน่อย) คิก คิก คิก แค่นี้ก็เอาชีวิตแทบไม่รอดแล้วจินเอ๋ย หน้าตาเนียนมากเลยน้อง

เย้ๆๆๆ ได้ที่ 1 คร๊าบบ เก่งซะไม่มี แอบเผลอกรี๊ดอีกตะหากเพื่อนเลยต้องรีบสะกิด เหอ เหอ เหอ ไม่ใช่คอนคัตตุนนะเฟร่ยย ...นิสัยหัวโจกติดตัวมาจากเรื่องที่แล้ว เหอ เหอ เหอ อากะนิชิชวนเพื่อนหนีเที่ยวค่ะ ขณะเพื่อนๆกำลังเฮฮา ใยหนุ่มหล่อจึงนั่งเหม่อลอย...ก็ดวงใจลอยไปถึงสาวใหญ่แล้วนะสิ！

อารมณ์ไม่จอยดันมีคนมาหาเรื่องซะอีกนี่ ....อีแบบนี้วิญญาณยาบุกิ ฮายาโตะแห่งคุโรคินก็คืนชีพในบัดดล! ....ตัดภาพไปที่ทำงานเช้าวันรุ่งขึ้น หัวหน้าไม่กล้าแบกหน้าไป เลยมาขอร้องให้อาเนโกะไปประกันตัวจินที่โรงพักที ....ซวยอีกแล้วเจ๊....กว่าจะเดินทางไปถึงก็แสนไกล จินคาดไม่ถึงว่าเจ๊จะมาแทน

อาเนโกะต้องเป็นคนพาจินไปตระเวนขอโทษทั้งที่ร้านแล้วก็บ้านของคู่กรณีด้วยความนอบน้อม จินเองรู้สึกผิดตลอดเวลาที่เห็นนางเอกของเราต้องลำบากตรากตรำจึงยอมทำตามด้วยดีไม่มีอิดออด

สมเป็นอาะนิชิ หน้าเขียวก็ยังหล่อ จนเย็นย่ำก็ได้กลับบ้านเสียที อาเนโกะเห็นสภาพที่เหนื่อยอ่อนของจินแล้วก็อดเห็นใจไม่ได้ ...ไหนยังมีหัวหน้ารอด่าอยู่ที่ออฟิสอีก เฮ้อ.....เช้าวันต่อมาจินพูดคุยกับหัวหน้าอย่างสุขุมเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และก้มหัวขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือทุกอย่างของนาโอะ (นางเอก) รู้กสึกว่าสายสัมพันประหลาดปรากดขึ้นอย่างบางเบาในใจของนาโอะโดยที่เธอเองก็ไม่ทันรู้ตัว...เหอ เหอ คิดเอาเองนะ...

เย็นวันนั้นเองที่นาโอะนัดพบกับคู่ดูตัวเป็นหนที่สอง ทั้งคู่ไปกินข้าวกันที่ร้านอาหารจีน ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ด้วยดี นาโอะต้องทำตัวน่ารักอ่อนหวานเหมือนกับไม่ใช่ตัวเองตลอดเวลา นาโอะแอบหวังว่าซาโต้ซังคู่เดทจะโอบกอดและขอความรักจากเธออย่างเร่าร้อน แต่แล้วการลาจากในวันนั้นก็มีแค่เพียงการจับมือเชคแฮนด์แสนสามัญชน...โท่เอ๋ยยย

ความเหงา ความเศร้าจากรักที่ไม่อาจสมหวังกับคนที่มีครอบครัวที่แสนดีอยู่แล้ว ทุกอย่างประเดประดังเข้ามาจนจิตใจของสาวใหญ่เกินจะทานทน อย่ากระนั้นซะเลยไปหาของเมากระแทกคอให้หายเศร้าเสียหน่อยจะเป็นไร！

ดื่มตั้งแต่คนเต็มร้านจนเค้าปิดร้านแล้วนาโอะจัง...กำลังเมาได้ที่ทันใดนั้นก็มีเสียงโทรศัพท์จากจินคุงที่นั่งทำรายงานจนดึกดื่นอยู่ที่ออฟฟิสดังขึ้น...

"ทำเสร็จแล้วล่ะครับ""อ้อเหรอ โว้วววว ดีจายยยด้วยยเน้ออ คิกๆๆ"
"นี่...อยู่ที่ไหนน่ะครับอาเนโกะ??"
...จินได้ยินเสียงเจ้าของร้านประจำไล่นาโอะกลับบ้านก่อนที่สายจะตัดไป ....ชักเป็นห่วงแล้วสิ

นาโอะออกจากร้าน เดินเป๋ไปมาจนสะดุดขาตัวเองล้มลงนั่งอย่างหมดสภาพ ...
ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงตะโกนเรียกแว่วๆมาแต่ไกล ..."อาเนโกะ!!!"
เหลียวหันไปมาพลันก็เห็นร่างที่คุ้นเคยวิ่งตรงมาจากอีกากฝั่งของถนน
"คุ..โร..ซาว่า..คุง ?"

จินหยุดหอบพักใหญ่ ...ก่อนจะยื่นมือมาข้างหน้า "ลุกขึ้นเถอะครับ" รอยยิ้และสายตาที่ให้กับนาโอะนั้นช่างอ่อนโยน ..........โฮๆๆๆ T__T

ชั่ววินาทีที่นาโอะส่งมือให้ จินก็รวบร่างเธอดีงมาไว้ในอ้อมกอดทันที นาโอะที่เริ่มได้สติเอ่ยขึ้นอย่างงงๆ
"ทามมายเหรออ คุโรซาว่าคุงงง ?

เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง จินคุงตอบว่าอะไรนั้นช่างไกลเกินความสามารถของคนดูค่ะ 5555.......T__T

เอาเป็นว่ามันคงโดนใจนาโอะอย่างจังก็แล้วกัน! ทั้งเสียงทั้งรอยยิ้ม มันช่างอบอุ่นเสียเหลือเกินนน ...ในเวลาเช่นนี้ไม่มีสิ่งใดจะปลอบใจเหงาๆได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว ...นาโอะอดไม่ได้ที่จะร้องไห้และขอเอาแต่ใจตัวเองด้วยการรับความจริงใจจากอ้อมกอดนี้...ดูแล้วอินว่ะ จะร้องไห้ตาม...；＿＿；

......และแล้วก็จบลงที่เช้าวันใหม่ เหอ เหอ เหอ

นาโอะแทบจะร้องจ๊ากเมื่อตื่นขึ้นมาพบเพื่อนร่วมเตียงเป็นจินคุง....โอ๊ะ โอ๋ นู๊ดเสียด้วย กรี๊ดดดดดดดด
＞＿＜ จำอะไรไม่ได้เลยช้านนน....ทุกอย่างดูสับสน...แต่สิ่งที่เพิ่มความงงงันไปอีกนั่นคือ โทรศัพท์จากสาวลึกลับผู้หนึ่ง .....เธอเป็นใครกัน พูดอะไร และต้องการอะไร ?? ติดตามได้ใน อาเนโกะตอนต่อไป ！

ตัวอย่างตอนต่อไป พลาดไม่ได้ (อีกแล้ว) จินคุงของเราจะทำอย่างไร เมื่ออาเนโกะเหมือนจะ (แกล้ง) ไม่แยแสต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ??? และ...ทำไมจินคุงต้องโดนน้ำสาดหน้าแบบไม่ปรานีปราสัย??? ...แถมยังไปเมาในบ้านคนที่นาโอะแอบชอบอีก ....โอ๊ยมีแต่คำถามโว๊ยยย

จบค่ะ

*******************************************************

โอยเหนื่อย.....พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าอ่ะ ต้องไปล้างลานจอดรถกันทั้งแผนก เหอ เหอ เหอ สนุกล่ะ...-_-; เที่ยงครึ้งแล้ว ยังไม่ได้อาบน้ำเลยยย ได้ข่าวว่านักเจอกันกินข้าวเช้า 7.45.... ช่างเป็นเสาร์ที่ทรหดจริงๆ....ให้ตาย

เรื่องที่ต้องติดตาม

2005-05-11T02:54:00.000-07:00

พูดกับอ๊าดอยู่บ่อยๆเรื่อง "สิ่งที่เราทำได้ดี ไม่ใช่สิ่งที่เราชอบเสมอไป".....

ช่วงนี้เริ่มคิดว่า ต่อไปจะทำอะไรดี ? ....อยู่ที่นี่มาได้จะปีครึ่งแล้ว จะว่าไวก็ไวนะ? ถามว่าได้อะไรมั่งใน 1 ปีครึ่งที่ผ่านมา ? อืมมม..ก็ได้เรียนรู้การทำงานของโรงแรมล่ะมั๊ง ? ในส่วนงานของพีอาร์บอกได้เลยว่าสิ่งที่เรียนรู้น่ะ โดยคร่าวๆก็เหมือนจะหมดแล้วนะ แต่ว่ามันเป็นเรื่องของประสบการณ์มากกว่า การแก้ปัญหาต่างๆค่อนข้างต้องใช้ประสบการณ์มากๆ ฉะนั้นถ้าเราอยากจะโตในวงการนี้ก็คงต้องจริงจังให้มากกว่านี้ บอกตามตรงตอนนี้ไม่ได้มีใจจะเรียนรู้ เพราะ....ไม่คิดว่าเราจะหยุดอยู่ที่อาชีพนี้ ...ไม่ดีเลยเนาะ? การทำอะไรน่ะมันต้องดีที่สุดใช่ไหม ? ไม่ใช่ว่าเราไม่ตั้งใจทำนะ แต่ว่า....ความตั้งใจของเราน่ะมันมีไม่ถึง100 มากกว่า

เราไม่ค่อยทำการบ้านเท่าที่ควร....ก็เหมือนการลดความอ้วนนั่นแหละ ...ไม่ใช่ไม่รู้ว่าต้องทำอะไร รู้แต่ไม่ทำน่ะสิ เหอ เหอ เหอ แล้วมันจะดีไหมเนี่ย ?? คงจะรู้ใช่ไหมเราไม่ใช่คนไฮเปอร์ ...ไม่ทะเยอทะยาน เราจะมีลิมิตในการทำงานอยู่ในระดับนึง กล้าพูดได้ว่าค่อนข้างมีคุณภาพ นั่นไม่ใช่เพราะชอบ แต่เหมือนเป็นหน้าที่ความรับผิดชอบที่เราได้รับมา ก็ต้องทำให้ดีที่สุด ....เวลาทำงานไม่เนี๊ยบ (ในระดับของเรา) จะรู้สึกหงุดหงิด เหมือนเห็นห้องรกแล้วไม่ได้กวาด....

วันนี้พี่เอ๋ลาป่วย...
ตอนบ่ายพี่กิ๊บมาดูหนังสือพิมที่ห้องตามปกติ ...(เป็นเซลคนเดียวที่เราเห็นว่ามาหาหนังสือพิมอ่านทุกวัน) พี่กิ๊บเพิ่งเข้ามาได้ไม่นาน ยังไม่ทันพ้นโปรแต่ก็จะออกแล้วล่ะ ในสายตาเราพี่กิ๊บเป็นคนสวย และเก่ง เรื่องหางานคงไม่ยากเลยซักนิด เราไม่ค่อยได้คุยกันหรอกนะ เพราะว่าออฟฟิสอยู่คนละชั้น แต่ด้วยความสนุกสนาน และมนุษยสัมพันธ์ดีของเราทั้งคู่ เวลาเจอกันก็จะเฮฮาไปได้เรื่อยๆ

วันนี้อยู่ในห้องกันแค่ 2 คน พอหมดเรื่องคุย ก็มีแต่เสียงวิทยุดัง เราต่างคนต่างอ่านหนังสือพิมพ์ในมือ เราหันไปสบตาเห็นพี่กิ๊บหันมามองเราเหมือนกัน ก็ได้แต่หัวเราะกลบเกลื่อน "อะไรหว่า ?" เราคิด ทำไมเหมือนพี่แกดูหนังสือพิมแต่ไม่ได้อ่าน...

ซักพักพี่เค้าก็ถามว่าเราทำงานที่นี่ได้นานแค่ไหน ? เรียนจบอะไร ? จบที่ไหน ? ทำไมมาทำงานที่นี่ ? ชอบทำอะไร ? จบจากนี่อยากทำอะไรต่อ ? เราก็ตอบๆไป พี่กิ๊บบอกว่า ดูเราน่าจะฉลาดกว่านี้ ...เอ๊ะ งง ??? พี่เค้ารีบแก้ตัวว่า หมายถึงว่าทำไมเรามาอยู่ตรงนี้ น่าจะทำอะไรที่ดีกว่านี้ (เหอ เหอ เหอ ได้ยินหลายคนแล้วที่พูดแบบนี้ ดูเราเป็นคนมีความสามารถขนาดนั้นเลยเหรอ ???? แอบงงจริงๆนะ!!)

... ใช่ว่าไม่เคยคิดนะ แต่ก็ยังคงตอบเหมือนเดิมกับที่บอกทุกคนว่า "ไม่รู้ว่าอยากทำอะไร" เราทำได้นะตรงนี้ ...ทำได้ก็ทำๆไปก่อน เรื่องของวันข้างหน้าไว้ว่ากันวันหลัง เราทำอะไรก็ได้อะ แล้วก็จะพยายามทำที่ทำตรงนั้นให้ดีที่สุด ...ถึงทำได้ดีแต่ก็ไม่ได้แปลว่าชอบหรอกใช่ไหม ?

พี่กิ๊บบอกว่าเคยทำงานมาหลายอย่างกว่าจะมาหยุดที่เซล เค้าบอกว่าพอได้ทำแล้วจะมีอินสะติ๊งว่า "นี่แหละใช่เลย!"

อยากสัมผัสความรู้สึกแบบนั้นมั่งจัง ...มันเป็นยังไงกันหนอ ?

"เหรอพี่กิ๊บ รู้สึกได้เลยเหรอ ?"
พี่เค้าก็บอกว่าย้ายงานมาหลายที่แล้ว เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเคยทำเซลเอเจ้นมาก่อนทำคอเปอเรทด้วยซ้ำ (โอ้พึ่งรู้) .....และแล้วก็มีเสียงโทสับดัง ในสายโทรมาตามตัวพี่กิ๊บ มีลูกค้ามาพบ

เราว่า "ไว้กลับมาเล่าอัตตะชีวประวัติต่อนะพี่ กำลังมันส์"

....เราคิดไปเองรึเปล่านะ ?? เหมือนพี่เค้ากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ?? อืมม ไม่รู้เหมือนกัน แต่ลางสังหร์มันบอกอย่างนั้น...

ตั้งแต่อยู่นี่มามีคนชวนทำเซล 2 คนแล้ว....เราลั่นวาจากับออยว่า "เซลเป็นหนึ่งในอาชีพที่เราจะไม่ทำเด็ดขาด!!!" (นอกนั้นก็มีขายประกันกับทนาย) มันทำให้เราหวนนึก......ตอนเรียนเราเกลียดวิชาของพีอาร์โคตรๆๆๆ ทั้ง PR Writing, PR Plan , PR for NGO PR ...PR...น่าเบื่อมากกกกๆๆๆ -_-; และแล้ววันนี้เราก็มาเป็นพีอาร์.........

เฮ้อออ ชีวิตคนเรานี่มันช่างคาดเดาไม่ได้จริงๆ ต้องรอโชคชะตามันพาไป....เว้นแต่ว่าเราจะลุกขึ้นมาขีดเส้นโชคชะตาด้วยตัวของเราเอง....สำหรับเรา...ขอเวลาไปหาปากกาก่อนนะ...เหอ เหอ เหอ

Dear ...

2005-05-09T23:15:00.000-07:00

Dear SE7EN :

"เหมือนรอยสักที่ลบไม่ออก เหมือนเป็นอีกส่วนของตัวฉัน แม้จะพยายามเท่าไหร่เพื่อลบเลือนเธอ แต่ก็ไม่เคยทำได้"

เว่น.....คำแปลตรงท่อนฮุคของเพลง Moonshin (Tattoo) เพลงนี้เพราะมากๆเลยนะฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ.... คนแต่งแต่งเก่ง แต่เพราะเว่นนะทำให้มัเพราะขนาดนี้ ^^ แต่...เว่นจะมาแล้วเรายังร้องไม่ได้เลย ต้องเลียนแบบเว่นแล้ว.....ดำน้ำ

เมื่อวานเราฟังเว่นที่ไปออกรายการวิทยุ Asain New Standard ด้วยนะ โหแม่ง...เรารอนานมากเลยนะ เว่นมาช่วงหลังๆก็ไม่บอก -_-; นั่งฟังเจ๊ดีเจพล่ามจนแทบหลับคาคอมแล้ววว เล่นกับเหมียวเล็กไปพลางรอไปพลาง (มันอ้วนจนเวลานอนหงายท้องแล้วผลักกลิ้งไปมา มองดูเหมือนกระสอบเลย -_-;) แต่พอได้ยินเสียงเว่นมาก็ตาโตหูตั้งเลยเรา เหอ เหอ (?) แหมจะมาร้องเพลงใหม่โชว์ เพลง Forever Mind น่ะ ก็ดันจำเนื้อไม่ได้อีก เราทั้งฮาทั้งสงสารเว่นเลยนะ ท่าทางจะเขินน่าดู หัวเราะใหญ่เลย แล้วก็เปลี่ยนมาร้อง Style แทน ...(เราไม่อยากบอกเลยว่าก็ฟังดูมั่วๆอยู่เลย อิๆๆ) เว่นขอโทษใหญ่เลยเรื่องภาษาญี่ปุ่นในวันนี้ ไม่เป็นไรจ๊ะ....เพราะถึงจะผิดจะถูกเราก็ฟังไม่ออกอยู่ดี โฮกกกกก T__T แล้วไว้เจอกันนะ (เร็วๆนี้) หึ หึ หึ

Dear Kazuya

เมื่อวานเราเข้าใจถึงแก่นของคำว่า "แม่นางคาซึยะ" แล้ว.... คาเมะร่ายรำ....คาเมะน้องรัก ทำไมอ้อนแอ้นอ่อนช้อยอย่างนั้นล่ะจ๊ะ ? พี่ล่ะกลัวใจน้องจริงๆ -_-; แต่ก็งามนะ...นี่ชมนะชม เมื่อวานในฟุยุคอนเมะน่ารักมากเลยนะ ช่างเอนเตอเทนเหมือนเดิมมมม แต่ตอนอินเทอวิวน่ะไม่ยิ้มเลย (โดนอีจินมันแกล้งเหรอ ??) ...กว่าจะได้เห็นรอยยิ้มใสๆก็ตอนจบพอดี๊ แค่นี้ก็สุขใจแล้วเอิงเอย.... เมื่อวานซันบอกว่าเดือน 10 ใครจะมา ...คาเมะจะมามั๊ย ? มาเหอะนะ ไหนๆก็ยังไม่ได้เดบิว... (อ่าวววว....คาเมะบอกกระแทนใจกรูอย่างแรงงเรยย) แต่ฝนบอกว่าเดือน 7 ก็มีข่าวลือว่าจะมีใครมา ...เอาเถอะ จะเดือนไหนไม่ว่า ขอให้มาก็แล้วกันเนาะ ^^
ปล. ทำไมคาเมะชอบเล่นกับอึ้น ??? บอกมาซะดีๆ ??? พี่สาวคาใจมากๆค่ะ

Dear Akanishi

จิน....เรารอนายอยู่นะ พรุ่งนี้น่ะ ....ในอาเนโกะ....นายจะทำให้เพื่อนเรา (หลายคน) หวีดร้องงอย่างโหยหวน เหอ เหอ เหอ ....ในฟุยุคอนเมื่อวานนายดูหัวกระเจิงมากน้องชาย...-_-; แล้วนายก็เอโระไม่ถึงใจเราซักกะน้อย (แอบผิดหวังอย่างแรง) นายส่ายเอวไม่ถึงครึ่งของปกติเลย 5555 แต่ว่า....ตอนอินเทอวิวน่ะ หล่อมากนะยะขอบอกกก....หล่อมากและ ดู...คุณนาย..(?) อะไรน่ะนั่น ผ้าพันคอนั้นกับท่านั่งไขว่ห้างแบบนั้น...เอาเหอะ พี่สาวไม่ถือคนหล่อค่ะ เดือน 10 พาคาเมะมาเที่ยวเมืองไทยนะเว่ย พามาให้ได้ล่ะ!!

Dear อ๊าด
ไม่รู้จะได้เจอกันเมื่อไหร่ ?? ที่แน่ๆหลังอาเนโกะจบ หึๆๆ พยายามหางานเข้านะ ...เราอิจฉามากๆเลยนะว่างงานน่ะ ไม่ได้ประชดนะ แต่เบื่อทำงานจริงๆว่ะ ขอบใจที่แวะมาอ่าน (เรื่องจินกับเมะ) บ่อยๆ ^^

Dear ปุ้ย
ชีวิตแกคงมีความสุขขึ้นเยอะใช่ไหม ? โทษทีเมื่อวานไม่ได้ตอบเอ็มนะ ....มัวตั้งใจรอฟังเว่นมากไปหน่อย เหอๆๆ

Dear โน้ต
ชีวิตเป็นยังไงแล้วมั่ง เบื่อไส้กรอกยัง ? (แต่คงไม่เบื่อเบียร์ใช่ไหม ^^) เหงามั๊ย ? เห็นว่าจะไปอังกิดเหรอ ฮู๊ยยยย ไฮโซจริงแม่คุณ ถ่ายรูปมาเยอะนะ ...ไว้เราซื้อเฮดเซ็ทเมื่อไหร่แล้วจะได้คุยกัน (เมื่อไหร่น๊า ??)

Dear ยุ้ย
ชาติหน้าเราจะได้เจอกัน คนอะไรงานยุ่งเหลือเกิน.... ขอให้แกได้ดูฟุยุภายในปีนี้นะ .....ชั้นรออ่านกาตูนอยู่นะเว่ย ไม่ได้อ่านหลายเรื่องจัดๆ เมื่อวันก่อนไปซื้อมา 3 เล่ม...........เฟลอย่างแรง..........T__T
ปล. ซันบอกว่ามีหนังเกย์เรื่องนึงกำลังแพร่หลายในหมู่เด็กเจอาร์ เพราะ........คนเล่นเหมือนคาเมะนาชิอย่างแรงงงง!! มันถามว่ารู้จักมั๊ย ? เราบอกว่ารู้จักแต่เรื่องที่คนเล่นเหมือนทักกี้ว่ะ ....5555 (ตกลงว่าเหมือนจริงๆเหรอแก ?)

Dear ฝน
คุณน้องนางเอกกาตูน อยากติดตามตอนต่อไปแล้วค่ะ อยากรู้ว่าพระเอกของเราจะทำอย่างไรต่อเมื่อ.... เหวยๆๆ ได้ฤกษ์ดีฤกษ์หน้าแล้วอย่าลืมรายงานนะ
ปล. เงินยังเหลือไปดูคอนกับ takoball ได้อีกเหรอ ?? จะไปก็รีบๆเข้าใกล้จะเดือน 7 แล้วหนา....เมืองไทยร้อนๆรออยู่ ฟู่~~~ ร้อนๆ ร้อนจริงๆ!

Dear ME
หนาววว......จะแข็งตายอยู่แล้ว แอร์บ้า พอร้อนก็แม่งร้อนซะ พอเย็นก็เย็นนจนหนาวที่เปิด 30 แล้ว จะทะลุหน้าปัดแล้วโว่ยยยย วันนี้อุตส่าแต่งตัวเต็มยศ ปรากดพี่เอ๋บอกไม่ต้องไป ....เออดี.....-_- เมื่อวานไปเซ็นชื่อที่โรงบาลมาแล้ว เป็นไงอายเค้ามั๊ยล่ะ ? ...ให้เค้าโทรมาตามเป็นเดือนๆ กะอีแค่เซ้นชื่อ 2 แกร๊ก ใช้เวลา 0.02 วินาที เหอ เหอ เหอ คำตอบ.....ไม่อายค่ะ ทำหน้าตายสุดๆ แถมฟังเพลงอีกตะหาก

วันนี้เบื่อ ไม่อยากทำงาน ทำงานแล้วเซฟผิด ...ไฟล์เจ๊ง แมร่งกูไม่ทำมันแล้ว ไว้ก่อนแล้วกัน .....เดี๋ยวข่าวแทนดีกว่า (ก็ทำงานอยู่ดีล่ะวะ T__T)

...รักเอย

2005-05-09T02:55:00.000-07:00

เวลาเห็นคนต้องร้องไห้เพราะเรื่องความรักแล้วมันคันปากอยากจะด่า....ทำไมต้องเสียน้ำตาให้กับคนแย่ๆ ??

รู้ล่ะนะว่า "เรื่องแบบนี้ไม่เป็นกับตัวเองก็คงไม่รู้หรอก..."
กับคำพูดที่ว่า "เสียใจเพราะรัก ยังดีกว่ารักไม่เป็น" เห็นด้วยไหม ?
.....เป็นสิ ทำไมจะรักไม่เป็น แต่เป็นรักแบบไหนตะหากล่ะ.....

รอบตัวเรามีเรื่องดีๆอีกตั้งมากมายไม่ใช่เหรอ ?
ทำไมต้องปล่อยตัวเองให้เหี่ยวเฉา ?
ทำไมต้องทำตัวเองให้ไร้ค่า โดยการไปให้ความสำคัญกับคนที่ไม่เคยเห็นความสำคัญของเรา...
อย่าคิดถึงความทรงจำเก่าๆดีกว่า ...เพราะถึงมันจะเป็นความทรงจำที่สวยงาม แต่ถ้ามันเป็นแค่อดีตที่ไม่มีวันกลับมา ก็อย่าไปนึกถึงมันเสียดีกว่า...

คนเราเวลาเศร้า จะลืมนึกถึงคนอื่น....
แย่จังเลย แต่ก็อย่างที่ว่าแหละนะ
"เรื่องแบบนี้ไม่เป็นกับตัวเองก็คงไม่รู้หรอก..."

.....สุดท้ายแล้วถึงใครจะว่ายังไง แต่คนที่ตัดสินใจก็คือตัวเอง
ตัวเราเองนั่นแหละที่รู้ตัวดีที่สุดว่าต้องทำยังไง ....

แต่น่าเศร้าที่เรามักจะแกล้งทำเป็นไม่รู้.....

+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+

ไม่ได้อ่านไดยุ้ยตั้งนาน....พอมาอ่านอีกที ....รู้สึกเหมือนกับอ่านไดตัวเอง....
ยุ้ยกำลังชอบดองบัง เหมือนอย่างที่เราชอบเว่น อาการเดียวกันเลยค่ะท่านผู้ชม
"ยิ้มกิมจิ" เหวยๆๆ ใช่เลย คำนี้ขอยืมมาใช้ เพราะโดนเข้าไปเต็มๆเลยเข้าใจดีที่สุด!

วันนี้รอดตัวไป ต้องไปที่แบ๊งคอกอ่ะ ตอนแรก ...ไม่อยากไปเลย ปรากดว่าตอนบ่ายรู้ว่าไม่ต้องไปแล้ว แต่...ไปพรุ่งนี้แทน ไปงาน Press Lunch หนักเข้าไปใหญ่ ถามพี่เอ๋ว่า ..." แล้วเราจะไปทำไรกันอ่ะคะ?"
กรูไม่ได้รู้จักมักจี่นักข่าวที่ไหนเลย จะไปช่วยต้อนรับชวนคุยน่ะเหรอ ? ฝันไปเหอะค่ะ -__-;

......ขอสารภาพ .........เกลียดอาชีพนี้จริงๆให้ตายสิ! คุณพีรนุช ไม่ได้เกิดมาสำหรับอาชีพพีอาร์เลยค่ะเพื่อน (ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหม ? เหอ เหอ เหอ)

ปล. อ่านไดยุ้ย (คุณหยิง) ...รู้สึกว่าเต็มไปด้วยสาระ สมเป็นไดอารี่จริงๆ *หันมามองไดตัวเอง* ...เอ๊ะ....ไม่แน่ใจว่านี่ไดตัวเองรึเปล่า เพราะไม่ค่อยมีเรื่องของตัวเองซักเท่าไหร่ ??? ^^; หมายความว่าตัวเราไม่มีสาระอย่างนั้นเหรอ ?? ....คิดเรื่องเครียดๆก็เป็นนะ แต่อารมณ์นั้นทีไรก็มีอันไม่ได้ใช้คอมอยู่ร่ำไปสิ....=P